My mind kept going back to the old tree I saw on my way to King Taksin Shrine on the other side of the river several months ago. The old tree attracted my attention in first sight but I was in a hurry to get to King Taksin Shrine before closing time. So I quickly took a few photos and told the tree that I would be back for a long chat some other day. I still haven’t fulfilled my promise; that’s probably why I kept seeing this tree in my mind every so often when I was quietly doing nothing. So, I had to make a post about him, I felt that this tree represented a grand old man, I would called him Mr. Tee the wanderer.
I was quite taken aback by the roots of the tree which seemed to be trying to hold on to the earth for fear of falling backward. The way the road encroached upon the space around the tree made me felt very suffocated. I could never understand these people’s inability to have the common devise that the tree needed earth all around the trunk as that the roots could breathe.
Somehow Mr. Tee was a real survivor and tried his best to grow and become stronger despite the awful living conditions. I looked at him with much sympathy and respect for his wisdom and fighting spirit. He has been standing there for over two hundreds years. So he must have know the old King Taksin who used to walk along this alley on the old days. Mr. Tee stood right in front of the temple where the King came to sit meditation everyday. History textbook said the king sat meditation too much that he became crazy and thought he had become a Buddha. So, the king forced everyone to treat him and pay homage to him as if he was a new Buddha on the land. Even all the monks had to pay respect to the king. Those who refused or challenged the King’s Buddha status were either punished or thrown into jail.
I did wonder whether Mr. Tee could tell me the story of what had really happened. There were historical records of King Taksin traveling to make merits and perform religious ceremonies at other temples during the same time in which he was suppose to go crazy. There was another story about how he faked his madness so that he would be punished and all the debts which he raised for the military campaign for independence could be wiped off. The new King of Siam did not enter into the contract so this would release the country from enormous financial burden.
I had no idea which one was the true story unless Mr. Tee was kind enough to tell me the truth.
ช่วงนี้เราไม่ได้ไปเดินเที่ยวตามวัดวาอาราม เพราะว่าสถานที่ท่องเที่ยงส่วนใหญ่ปิดกัน อากาศก็ร้อนอบอ้าวไม่น่าไปเดินตากแดดในเวลากลางวันเลย เรากวนคิดถึงต้นไม่เก่าแก่ที่ฝั่งธนหลายรอบแล้ว อาจจะเป็นเพราะเราเคยบอกต้นไม้ว่าเราจะกลับไปคุยด้วยในวันหลัง นี่ก็หลายเดือนแล้วเราก็ไม่มีเวลาไปที่วัดอรุณอีกเลย เราก็ต้องมาเขียนโพสต์เพื่อระลึกถึงต้นไม้เก่าแก่ต้นนี้ เราอยากถามต้นไม้ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสมัยของพระเจ้ากรุงธนบุรี หรือพระเจ้าตากสิน ต้นไม้ต้นนี้อยู่หน้าวัดที่พระเจ้าตากสินต้องเดินผ่านมาเสมอ เพราะทรงไปนั่งสมาธิในโบสถ์ที่วัดนี้แทบทุกวัน เรื่องที่เขียนไว้ในตำรานั้นมักจะแต่งให้ดูดี และมักจะไม่เปิดเผยความจริงในอดีต สักวันหนึ่งเราจะต้องหาโอกาสไปเดินเที่ยวที่วัดนี้อีก และแวะไปหาต้นไม้เก่าแก่ที่เก็บความลับของเรื่องราวในอดีตมากมายนัก เราก็หวังว่าท่านต้นไม้จะใจดียอมเล่าบางเรื่องให้เราได้รับรู้บ้าง
เรื่องในอดีตที่เราอยากรู้ก็คือ เหตุการณ์ตอนปลายรัชกาลของพระเจ้าตากสินนั่นเอง เรื่องที่เราอ่านในตำรานั้นเป็นเรื่องประหลาดมาก เพราะยากที่จะเชื่อได้ว่าพระองค์จะนั่งสมาธิมากจน คิดว่าได้สำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าแล้ว เรื่องวุ่นๆก็เกิดขึ้นตามมา จนถึงขั้นโดนยึดอำนาจและสำเร็จโทษทีเดียว ในทางตรงกันข้าม เราก็ได้อ่านงานเขียนที่บอกว่านั่นเป็นเพียงอุบาย เพื่อล้างหนี้ที่ไปยืมมาเพื่อการทำสงครามกับพม่า จึงเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับประเทศในตอนนั้น แถมยังมีเรื่องราวว่าพระองค์แอบไปอยู่เงียบๆทางใต้ด้วย เราอยากรู้ความจริงในเรื่องนี้มาก และหวังว่าท่านต้นไม้จะยอมเล่าให้เราฟังสักวันหนึ่ง
Wishing you peace, good health and prosperity.
Stay strong and cheerful.