As I was approaching the temple gate, I started to pray for some help from my guardian angels. As I walked towards the checkpoint; an eldery man was on duty, the other two younger staff were not there. The old man knew all about me and he asked whether I was going to feed the cat. I showed him the bag of cat food and requested some twenty minutes for feeding cats. He asked whether I could go near the pier. I told him there were no cats there so I needed go that far. He nodded his head and I just walked off as fast as I could.
This kitten was quite aggressive and probably one of Samsi’s kittens five months ago.
One young cat recognized me and run from her hiding place among the pile of woods towards me. She was meowing with delight at seeing the bag of food. Her loud voice had alerted other cats to flock around me. I had to pour food pellets for about seven cats so I almost ran out of cat food. Suddenly, I could hear Samsi’s voice calling me from a distance. She was crying in protest as she thought I had forgotten about her. In fact, I had to feed all these ‘aggressive’ cats and diverted their attention to their food so that I could feed Samsi without interference from other cats.
The gangster kittens! Julia was the aggressive leader followed by the timid Tommy. They followed me and Samsi and seemed very jealous of our special friendship.
Another old and very timid cat came along for some food. Julia rushed towards him to hiss at him and slapped on his face four times! I had to carry this gangster cat off again.
Samsi dared not came all the way to see me with all those cats around me. So, I walked towards Samsi who was waiting for me in the middle of the road. I walked her back to her hiding place, the old shelter with leaky roof. I gave her a sachet of wet food followed by more food pellets. Samsi seemed to have lost some weight as I couldn’t visit her for a week.
Two young kittens noticed that Samsi was having special treat, so they came running to check out. These two cats worked as a team, I thought they were Samsi’s kittens some months ago. One of the kittens, that looked almost identical to Samsi, approached Samsi and slapped her on the face lightly. Samsi stopped eating and the gangster cat began to eat the wet food. I had to pick her up and put her at a distance. I made sure Samsi could finish her food while I pretended to be a goal’s keeper trying to catch the gangster cat; her sibling was afraid of me so he kept a distance.
Julia and Tommy (gangster kittens) always barged in whenever Samsi and I were about to settle down for our peaceful conversation.
I spent about ten minutes with my favourite cat; she couldn’t finish all the dry food. I explained to her how I managed to get inside the temple this time, but I didn’t know what would happen next time. I had to leave Samsi as the sun was setting and it was getting dark much faster than last week. The sky looked very beautiful in soft colours. How changes and uncertainly could flip our life in a minute! These could be either good or bad depending on one’s karmic accumulation.
Samsi was very kind and generous; she gave up her food for the aggressive kittens.
On the way out, I noticed the young curly hair staff was sitting at the checkpoint. So, I did my breathing meditation and visualisation. To my surprise, I could walk past the checkpoint without him noticing me; he was probably playing games on his mobile. I had not use this kind of meditation for years and was very glad it still worked like magic. Many years ago I was experimenting with various schools and methods of meditation. I did experience that ‘mind is over matter’ on some occasions; so I did an experiment on being ‘invisible’ among a group of about twenty people. I did excuse myself from table but I could come back to my seat without anybody noticing me waking back to the table. They were all very surprised to see me appearing at the table without seeing me waking towards them. This exercise required a lot of concentrated attention and a cool head of emptiness, so it is quite difficult to be consistent. Of course, there were other tricks in meditation techniques which people might never come across in usual meditation courses.
The old lady remembered me from last time, so she gave me discount for the sweet corns. I returned her kindness by buying a big pomelo from her. Later on I met her niece who told me that her aunt vendor was too old to see things clearly and she often gave people wrong amount of changes. I felt very centered and grounded being in communication with ordinary hard working people. There’s still some hope and faith left among humanity. This feeling I would never feel whenever I did my shopping in high-end shopping mall. Rich people with several education diplomas seemed to be rather cold and indifferent to other people’ sufferings; sadly most of my siblings were like that too. I thought these people became the victims of their worldly success.
เราไม่ได้ไปเลี้ยงแมวเร่ร่อนที่วัดเกือบเจ็ดวัน วันหนึ่งเราอดใจไม่ได้ ต้องไปลองดูสักที ว่าจะเข้าไปเลี้ยงแมวที่วัดได้หรือเปล่า ตอนนั้นบ่ายแก่มากแล้ว แต่เราก็ขับรถเร็วมากเพื่อไปให้ทันเวลาก่อนประตูจะปิด เราไปจอดรถก่อนแล้วรีบเดินไปที่วัด ตามทางเดินยังมีร่องรอยของฝนที่ตกลงมาเมื่อตอนบ่าย เราสังเกตเห็นร้านขายของข้างทางมีข้าวโพดหวานขาย เราก็เล็งไว้ว่าจะต้องซื้อตอนขากลับ เราเดินเข้าใกล้วัด เราก็สวดมนต์ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยให้เราเข้าไปในวัดได้ พอเดินเข้าไปที่จุดตรวจ พนักงานสองคนก่อนไม่อยู่เวรที่โต๊ะ มีแต่ชายสูงอายุผอมมากอยู่ที่นั่น เขารู้ว่าเราจะมาเลี้ยงแมว เราขอเข้าไปสักยี่สิบนาที เขาก็ถามว่าเราจะไปที่ท่าน้ำหรือเปล่า เราก็บอกว่าแถวนั้นไม่มีแมว เราขอไปแต่ตรงพระแท่นของรัชกาลที่3ก็พอแล้ว เขาก็พยักหน้าให้เราเข้าไปเลี้ยงแมวได้
เราเดินไปตรงที่ซุ้มประตูที่แมวชอบมากินอาหารที่นั่น เราเดินไปยังไม่ถึงเลย แมวสีกละตัวหนึ่งจำเราได้ มันรีบวิ่งออดมาจากที่ซ่อนและร้องเรียกความสนใจดังมาก จนทำให้แมวอีกหลายตัวออกมาจากที่ซ่อน เกือบสิบตัวมาขออาหารกินกัน เราก็้เทอาหารเม็ดให้แมวแต่ละตัว บางตัวไม่ยอมกิน แสดงว่ามันอิ่มแล้ว สักพักเราก็ได้ยินเสียงเจ้าสามสีเรียกเราแต่ไกล มันมองเราแบบน้อยใจที่เราไม่ได้เลี้ยงอาหารมันด้วย เราต้องการให้แมวพวกนี้ยุ่งกับการกิน จะได้ไม่ตามมาวุ่นวายเวลาเราเลี้ยงสามสี มันเป็นแมวเดี่ยวที่ไม่มีพวกหรือสมุน เราก็เดินนำมันกลับไปที่ซ่อนของมัน เพื่อเลี้ยงอาหารเย็นเจ้าสามสี เราให้อาหารเปียกหนึ่งซอง มันกินช้ามาก ลูกแมวสองตัวตามมาดูว่าสามสีกินอะไรอยู่
เราต้องคอยกันลูกแมวตัวหนึ่งที่ดูเหมือนสามสีมาก เราคิดว่าลูกแมวสองตัวคู่หูนี้คงเป็นพี่น้องกัน และอาจจะเป็นลูกของเจ้าสามสีก็ได้ เพราะเจ้าลูกแมวจอมแก่นมาถึง มันก็ตรงเข้าตบหน้าสามสีเบาๆสองที ทำให้สามสีหยุดกิน และปล่อยให้แมวยุ่งมาแย่งกินแทน เราจึงต้องจับแมวตัวยุ่งออกไปวางไว้ที่อื่น และคอยกันไม่ให้มันมาแย่งข้าวสามสี แมวสามสีเป็นแมวที่ใจดีและอ่อนโยนมาก แมวตัวอื่นๆค่อนข้างจะก้าวร้าว พวกมันจะคอยขู่สามสีให้กลัวตลอด นี่เป็นครั้งแรกที่เราเห็นแมวแบ่งเป็นพวกเป็นแก๊ง เหมือนกลุ่มผู้มีอิทธิพลเลย เราบอกให้สามสีมาคอยเราทุกสามวัน เราจะมาให้อาหาร แต่ตอนนี้ขอให้เลี้ยงดูตนเองให้ดี และหัดไปล่านกพิราบอ้วนๆบ้าง ตอนขากลับเราก็ซื้อข้าวโพดหวาน และส้มโอกลับบ้าน เราก็หวังว่าทางวัดจะเปิดให้คนมาไหว้พระทำบุญเร็วๆนี้ พวกแมวเร่ร่อนจะได้มีอาหารเหลือจากการทำบุญด้วย
Wishing you peace, good health and prosperity.
Stay strong and cheerful.
