- ขณะที่เรายื่นเงินให้ขอทานไปนั้น เราต้องไม่มีความต้องการใดๆทั้งสิ้น ไม่เช่นนั้นแล้วก็เท่ากับเราเองเป็นขอทานกับเขาคนหนึ่งด้วย
- การให้กำลังใจบ้างเป็นสิ่งจำเป็น แต่การให้กำลังใจก็เป็นเพียงการให้กำลังใจ ไม่ใช่จุดประสงค์ที่แท้จริง เมื่อเราท้อถอย เราต้องการยาบางอย่าง เราไม่ควรคิดว่ายาเป็นอาหาร บางครั้งยาก็จำเป็น แต่ยาไม่ควรกลายเป็นอาหารของเรา
- เราจะทำเป็นไม่คิดไม่ได้ ความคิดมันเป็นธรรมชาติ และจิตต้องการที่ยืน ดังนั้นหากจะถอยจากความคิดก็ต้องหาอะไรอื่นให้มันเกาะ เหตุนี้จึงเป็นเทคนิคออกจากความคิด โดยให้จิตของเรานั้นไปเกาะกับความรู้สึกตัว ซึ่งนี่เป็นเทคนิคที่ถูกละเลยมานานแล้ว
- หากไม่รู้จักตัวเอง ไม่รู้จักคุณความดีของตนเอง ชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนโน้นคนนี้ ไม่นานก็จะเห็นตัวเองน่าเกลียดจนได้ จะพานอิจฉาตาร้อนคนอื่นๆโดยไม่จำเป็น และจะหาความสงบแห่งจิตได้ที่ไหน
- การจำแนกเป็นผู้ใหญ่ ผู้น้อย มิใช่สิ่งน่าเกลียด และการมีสัมมาคารวะก็มิใช่สิ่งน่าเกลียด แต่ทว่าในทางจิตแล้ว ในจิตใจของเราต้องดำรงอยู่ที่ศูนย์กลาง คือเป็นกลาง ให้ความเสมอภาคเท่าเทียมกัน ทั้งแก่ผู้ใหญ่กว่าเรา และผู้น้อยกว่าเรา
- หากเรามีภาระยุ่งเกินไป และมีแต่ความตื่นเต้นมากเกินไป จิตของเราจะหยาบและฟุ้งซ่าน ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ดีเลย ถ้าเป็นไปได้พยายามให้ตัวเองรู้สึกสงบ ร่าเริงอยู่ตลอดเวลา และปลีกตัวจากความตื่นเต้นเสีย
- เรื่องของชีวิตกับความตายเป็นเรื่องใหญ่ เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่มีอะไรเหลืออยู่ และมันไม่เคยรอใคร เราต้องไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า
- อยากได้ยิ่งหนี อยากมียิ่งอยาก ฉะนั้นบุคคลผู้มีปัญญา ก็ควรตัดคำว่าอยากออกเสียก่อนที่จะลงมือทำการใดๆ ก็จะช่วยให้งานนั้นสำเร็จเร็วยิ่งขึ้น
- ความทุกข์เป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดในการเข้าใจชีวิต หากปราศจากความทุกข์เสียแล้ว การตรัสรู้ก็หามีอยู่ไม่ เราจะต้องสงบ พอที่จะเผชิญกับมันด้วยความหนักแน่น
- ความรักจักเกื้อหนุนให้เราเห็น ในสิ่งที่คนไม่มีความรักไม่มีทางได้เห็น
- สัจธรรมไม่ได้แยกอยู่ต่างหากจากวิถีชีวิตประจำวัน สัจธรรมมีอยู่ในการตักน้ำ ผ่าฟืน หุงข้าว มีอยู่ในการดื่มชา ในการกวาดบ้าน มีอยู่ในการสัมผัส การมอง และการฟัง
- ความไม่ยึดมั่นถือมั่นนี้ เป็นศิลปะอย่างหนึ่ง ที่ทำให้ไม่กลัวแม้กระทั่งความตาย
- ไม่มีใครช่วยปลดปล่อยวิญญาณของคนอื่นได้ มีแต่ตัวเองที่จะปลดปล่อยตัวเองได้
- ทุกอย่างควรได้อยู่ตามที่ตามทางและตามควรของมัน ไม่ต้องไปแบก ไปเก็บมันตลอดเวลาก็ได้
- หิ่งห้อยนั้นไม่อาจสู้แสงจันทร์ได้ฉันใด คนโง่ที่คิดว่าตนฉลาด ไม่อาจสู้นักปราชญ์ได้ฉันนั้น
- เมื่อความพอใจเกิดขึ้น ณ ที่ใด กระยาจกกับพระราชาย่อมมีความหมายไม่แตกต่างกัน
- สิ่งที่ครูจะให้แก่ศิษย์นั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นขนมหวานเสมอไป บางคราวยาที่แสนขมและเผ็ด ก็อาจทำให้ศิษย์สำเร็จผลแห่งการเรียนได้
- คนตาบอดถือเทียนดับโดยเข้าใจว่าเทียนสว่างนั้น ยังดีกว่าคนตาดีถือเทียนสว่างแต่ถูกผู้อื่นชนจนล้มกลิ้ง
- ความจนเป็นทรัพย์อันประเสริฐ อย่าพึงแลกเปลี่ยนมันเพื่อความสะดวกสบายของชีวิต
- ความสุภาพอ่อนโยนเป็นรากฐานของความดี จงให้เพื่อนของเราพบความดีในตัวของเราเอง โดยไม่ต้องเอาความดีออกมาอวดเขา
- ตราบใดที่ยังมีการพูดกันเรื่องความว่างเปล่า ตราบนั้นยังไม่มีการเข้าถึงความว่าง
From @kai840116