สวัสดีครับเพื่อนๆชาว steemitและ busy ทุกๆคน
พบกันวันนี้กับผมในเรื่องที่ไม่น่าเชื่อ ไม่น่าจะมีอยู่จริง และอาจจะเป็นเรื่องแปลกๆหน่อยตามประสาคนแปลกแตกต่างจากชาวบ้านชาวเมืองเขาอย่างผมนี่แหละ ที่ต้องเดินทางไปกลับ ระยะทางเกือบๆ 900 กิโลเมตร เพื่อไปดูสิ่งนี้
เรื่องราวเป็นมายังไง ผมจะเล่าให้ฟัง.......
เมื่อประมาณ 4-5 ปี ที่ผ่านมา ไม่รู้ว่าเป็นปีใหนผมเองก็จำไม่ค่อยได้ มีอยู่เย็นวันหนึ่ง ผมมีโอกาสได้แวะไปนั่งสนทนาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกับคุณตาท่านหนึ่งในหมู่บ้าน ตามประสาคนพอจะรู้จักกัน ( ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาของผม เวลาว่างมักจะไปหานั่งคุยเล่นกับคนเฒ่าคนแก่ ถ้าคุยกับวัยรุ่นเดียวกันชวนกินแต่เหล้า ผมเลยไม่ชอบคุยด้วย 555+)
คุณตานั้นดูท่าทางยังแข็งแรง แม้อายุจะ 80 กว่าๆแล้ว คุณตาคุยกับผมอย่างเป็นกันเองแบบสนุกสนาน คุยกันหลายเรื่อง
มีอยู่ช่วงหนึ่ง ที่ผมสนใจเรื่องที่คุณตาเล่าให้ฟังคือเรื่อง เสาหินโบราณ ผมนี่นั่งนิ่งเลย นั่งฟังแทบไม่กระดิกพลิกตัวไปใหนเลยด้วยความสนใจ พลางก็คิดในใจด้วยว่า เรื่องแบบนี้มีด้วยเหรอ?
เป็นภาพทีถ่ายจากกล้องโทรศัพท์มือถือ photo by 
คุณตาเล่าให้ฟังว่า...
เมื่อสมัยก่อน บริเวณสถานที่แห่งนั้น สภาพโดยรอบเป็นป่า มีต้นไม้ใหญ่ปกคลุมอยู่เยอะมาก ดูอึมครึม น่ากลัว มีทางผ่านไปมาระหว่างหมู่บ้านหนึ่งไปอีกหมู่บ้านหนึ่ง เมื่อเดินทางก็จะผ่านเสาหินโบราณ เสาหินห่างจากข้างทางประมาณ 50 เมตร และถ้าใครก็ตามที่จะเดินทางผ่าน เสาหินโบราณแห่งนี้ ก็จะไม่เดินในเวลาพลบค่ำและตอนกลางคืน จะเดินทางก็ต่อเมื่อเป็นเวลากลางวันเท่านั้น แม้จะเดินผ่านในช่วงกลางวัน ก็จะไม่ไปคนเดียว ต้องมีเพื่อนร่วมทางไปด้วย เมื่อเดินผ่านที่แห่งนั้นก็ต้องขนลุกตลอด บรรยากาศมัน เย็นๆวังเวงๆชอบกล
ช่วงสายของวันหนึ่ง...
คุณตากับเพื่อนๆอีกประมาณ 5-6 คน ได้เดินทางจะไปเที่ยวอีกหมู่บ้านหนึ่ง ซึ่งก็จะต้องผ่านเสาหินโบราณแห่งนี้ เมื่อเดินไปถึงช่วงนั้น เพื่อนคนหนึ่งเกิดคะนองมือขึ้นมา ได้เอาก้อนดิน ก้อนหิน ปาใส่เสาหิน แท่งนั้นอย่างเมามัน พร้อมกับร้องบอกเพื่อนๆว่า มันไม่มีอะไรหรอกจะกลัวกันทำไม ไปๆๆๆ
แล้วทุกๆคนก็พากันเดินทางจากไป.....
โปรดติดตามตอนต่อไปในโพสต์หน้า
สำหรับวันนี้ขอกล่าวคำว่า นิทราราตรีสวัสครับผม
ขอบคุณทุกๆท่านครับ
นันท์ /