สวัสดีเพื่อนๆชาว Steemit และ busy ที่น่ารักทุกๆท่านนะคะ วันที่ 28 มิถุนายน 2561 ถึงเวลาแล้วค่ะ เวลาที่ต้องจากครอบครัวที่แสนอบอุ่น พ่อแม่และลูกสาวทั้งสอง ที่รักและห่วงใย จากเพื่อไปทำหน้าที่ ที่ยิ่งใหญ่ จากไปเพื่อความหวัง เพื่ออนาคตที่ดีของทุกคนในครอบครัว
ยากนะคะกับเรื่องการจากลา แอบร้องไห้คนเดียวหลายคืนแล้วค่ะ แต่ร้องเพราะความคิดถึง และไม่เคยร้องให้พ่อแม่หรือลูกๆเห็น เราต้องเข้มแข็งเพื่อสร้างแรงผลักดันให้ทุกคนเข้มแข็งค่ะ แต่วันนี้รินเห็นแม่แอบร้องไห้ด้วยแต่ก็เข้าใจในความรู้สึกเพราะรินก็เป็นแม่เหมือนกัน
และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่จากบ้าน จากคนในครอบครัว แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากค่ะ ถ้าเราคิดว่าเราไปไหนแล้วทำสิ่งนี้เพื่อใคร และเพื่ออะไร แค่นี้ก็ทำให้เรามีกำลังใจ ที่จะสู้ และก้าวเดินต่อไปอย่างเต็มกำลัง รวมถึงกำลังใจทุกกำลังใจที่มอบให้รินเสมอมา
ในความคิดถึงก็มีความตื่นเต้นค่ะ เพราะนี่คือการเดินทางลงใต้ครั้งแรกของริน แต่ก็อุ่นใจนะคะเพราะคนที่รินจะไปทำงานด้วยเป็นคนจิตใจดีค่ะถึงแม้ว่ารินจะไม่เคยเจอตัวจริงมาก่อน แต่รินสามารถสัมผัสได้จากทุกคำพูดที่เราคุยกัน และจากทุกตัวหนังสือจากทุกโพสที่พี่เขาโพสใน Steemit ค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะพี่วิ @winutcha
และที่ตื่นเต้นไปกว่านั้นก็คือการได้เจอกับตัวเป็นของพี่เขานี่แหละค่ะ รวมถึงพี่วิบอกว่าจะพาไปรู้จักกับพี่ใหญ่ของวงการ Steemit สองท่านนั่นก็คือพี่พันธ์ @prapanth และพี่อ้อม
@sunisa ยังไงรินก็ขอฝากเนื้อฝากตัว(ฝากท้องกับอาหารอร่อยๆ ^^ ) ด้วยนะคะ พี่พันธ์ พี่อ้อม หรือบางทีอาจจะได้เจอกับสมาชิกท่านอื่นใน Steemit ที่อยู่เกาพะงันด้วยก็ได้ค่ะ รินหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น...
รินสัญญาค่ะจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุดค่ะ
(Photos by : workpoin news)
แต่ยังมีคนที่ต้องการกำลังใจมากกว่าริน ณ เวลานี้ก็คือน้องๆและโค้ช นักฟุตบอลที่ติดอยู่ในถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน อ.แม่สาย จ.เชียงรายรวมถึงญาติๆของ 13 ชีวิต และเจ้าหน้าที่ทุกท่าน ขอให้คุณพระคุณเจ้า และสิ่งศักสิทธิ์ทั้งหลายจงช่วยคุ้มครองให้ทุกคนปลอดภัยด้วยนะคะ ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ #ส่งใจไปถ้ำหลวง สู้ๆนะคะ
ขอขอบคุณทุกการสนับสนุนจากผู้ใหญ่ใจดีทุกๆท่าน ขอขอบคุณทุกการติดตาม และขอขอบคุณทุกกำลังใจที่น่ารักเสมอมานะคะ
ไอริน