Today I finished Sait Faik Abasıyanık's book called Semaver. I forced myself to finish. It was a book of stories, there were two or three stories that I liked, but I didn't like most of them. The part I didn't like was that the language of the stories was very old words and I couldn't like some of the thought patterns. Actually, after the first story, "Samaver", I believed that I could read and finish it, but I had a hard time finishing it.
Bugün Sait Faik Abasıyanık'ın Semaver adlı kitabını bitirdim. Kendimi bitirmek için zorladım. Hikayelerden oluşan bir kitaptı, beğendiğim iki-üç hikaye vardı ama çoğunu beğenemedim. Beğenmediğim kısım hikayelerin dili çok eski kelimeler vardı ve bazı düşünce kalıplarını beğenemedim. Aslında ilk hikaye olan "Semaver"den sonra okuyup bitirebileceğime inanmıştım ama bitirmekte zorlandım.
Some of the stories I like;
İçindeki hikayelerden beğendiklerim;
- Stelyanos Hrisopulos Gemisi, küçük bir çocuğun dedesi ile olan sade yaşantısına kısaca değiniyor ve bu küçük çocuğun ahşaptan oyarak yaptığı ve dedesinin ismini verdiği gemiyi anlatıyor.
- Bohça, bir erkek çocuğunun, ailesinin evlat edindiği bir kızla karşılıklı gelişen duygularının hikayesini anlatıyor. Evin hanımı olayı fark edince kızı göndermesiyle bitiyor. Biraz duygusal bir hikayeydi.
- Ve son olarak, Bir Vapur adlı bir hikaye.
(
I could only like 3 of the 19 stories that make up the book. Unfortunately, I do not recommend this book to you, I would like to share it here with you as other books are finished. Bye now.
Kitabı oluşturan 19 hikayeden sadece 3 tanesini beğenebildim. Maalesef bu kitabı size önermiyorum, başka kitaplar bitirdikçe burada sizlerle paylaşmak istiyorum. Şimdilik hoşça kalın.