Trochę mnie tu nie było bo się czymś dużym zajmuję. Tak naprawdę to nie jest duże ale ja sobie tak wmawiam dla lepszego humoru. Projektuje postać. Być może do komiksu. Zobaczymy. Na razie rysuję profil i tył. Później dobór kolorów, a jeszcze później to kto wie.
W międzyczasie postanowiłem pyknąć sobie w Morrowinda. Przyznam, że nigdy w to nie grałem. Grałem troszkę w skyrima. O morrowindzie za to dużo słyszałem od kolegów i koleżanek. Ja w ogóle jestem z innej beczki. Bardziej Deus Ex. Na razie dajemy szansę MW. Po za tym wypadałoby coś napisać dla tej rzeszy fanów, którą udało mi się do tej pory do siebie przekonać (z różnych względów). Zatem do czasu ukończenia rysunków będę pisał o przygodach w MW.
WSTĘP cz.1
Postać. Z tym zawsze miałem problem. Kim grać. Dzisiaj jednak nie mam ochoty pisać o wszystkich dylematach więc napiszę tylko o jednym. Pozyskiwanie dóbr. Można to zrobić na dwa sposoby. Nieoficjalnie lub oficjalnie, uczciwie (jak zwał tak zwał). Tym razem zacząłem się zastanawiać. Jak to jest, że ten nieoficjalny sposób (złodziej) wydawał się do niedawna atrakcyjniejszy?
Czy to przez ten dreszczyk emocji? Nie potrafię znaleźć usprawiedliwienia. Wybrałem opcję oficjalną.
WSTĘP cz.2
To ma być ktoś, kto dobrze godo i handluje. Niech go też ludziska lubią. Niech też umie coś kole siebie zrobić. Jakąś miksturę, przedmiot ulepszyć może. Jestem też ciekaw czy uda się bez siniaków to przejść. Jeśli nie, to się narychtuje rojbrów za bejmy albo najlepiej czarami. I to tyle.
WSTĘP cz.3
Wyszło zatem tak.
Rasa: Imperial
Atrybuty: Intelligence, Personality
Główne umiejętności: Speechcraft, Mercantile, Illusion, Enchant, Alchemy
Mniej główne umiejętności: Alteration, Mysticism, Conjuration, Security, Sneak
To wszystko oczywiście po tym jak dopłynąłem do jakiejś mieściny.
Zaczęło się od snu. Nie wiem chyba koszmar. Ciemno było więc nie widziałem dobrze. We śnie jakaś lasencja do mnie, ze ona czuwa i że jestem wybrany. Głos ten szybko zmienił się w głos żula. I pyta mnie dlaczego się trzęsę. Otwieram oczy i widzę wpółnagiego, z przechlanymi ślepiami bóg wie kogo. Pyta jak mam na imię. To mu powiedziałem, że Wiktor, a trząsłem się pewnie dlatego, że w gołej dupie na dnie statku leżałem i po trosze z obawy o swoją popielnice. Rzadko (jeśli w ogóle) człowiek się budzi w takim towarzystwie 😒
W każdym razie zabrano mnie na pokład, później do jakiejś izdebki gdzie mnie spisano (czyt. wstęp cz.3) i wydano glejda żem wolny. Dostałem też jakiś przydział. Jutro sprawdzę...
C.D.N.
