Daar ben ik helemaal voor. Maar moet het op de manier zoals het nu gaat? Daar heb ik zo mijn twijfels over.
Een Europees defensie apparaat om de grenzen te bewaken. Dit is een goed idee. Er zal wat gewenning nodig zijn om het helemaal goed te laten functioneren, maar de voorlopige resultaten lijken goed. Ook de samenwerking van politie, justitie en opsporingsdiensten begint zijn vruchten af te werpen. Dit zijn goede ontwikkelingen.
De mogelijkheid om binnen Europa makkelijker, en goedkoper, goederen te kunnen verhandelen, heeft ook zo zijn voordelen. Om alles op één lijn te krijgen is echter nogal wat verandering nodig. Er is al snel oneerlijke concurrentie door verschil in BTW, door verschil in lonen enz.
De maatregelen die dan worden genomen om dit te corrigeren, lijken te snel, te ondoordacht te worden ingevoerd. Bijvoorbeeld de regel dat een (web)winkelier bij het berekenen van de prijzen rekening moet houden met de BTW tarieven van het land van de koper. Hoe denk je dat in de praktijk te kunnen uitvoeren, cq controleren? Waanzin.
Eén Europa dus elke Europeaan kan werken, wonen in en reizen naar een Europees land naar keuze. Dit werkt volgens mij niet zo lekker. Hoewel ik niet precies weet waar het fout gaat. Zijn de regels niet voldoende? Is handhaving van die regels een probleem? Zijn er zaken over het hoofd gezien bij het op deze manier openstellen van de grenzen?
Door de grote economische verschillen tussen diverse Europese landen, trekken zij die dat kunnen weg uit hun land om hun geluk in een economisch gezonder land te beproeven. Dit geeft diverse problemen.
Het land van herkomst vergrijsd sneller omdat het vooral de jonger zijn die wegtrekken. Hierdoor zal het voor dat land lastiger worden om economisch gezonder te worden omdat er geen jonge krachten zijn die de motor van de economie draaiend kunnen houden.
De landen waar de jongeren heen trekken zijn niet ingesteld op het aantal mensen dat van buitenaf wordt toegevoegd. Daarnaast lijken nieuwkomers zich niet altijd bewust van het verschil in normen en waarden. Dit geeft spanningen. Spanningen op de woningmarkt, op de arbeidsmarkt en in woonwijken.
Het verhuizen naar een nieuw land is geen kwestie van een baan krijgen, geld verdienen, klaar. Als je volledig wilt meedoen, zul je de taal moeten leren, de normen en waarden moeten leren en respecteren. Wanneer je mee wilt profiteren van de goede zaken van het land, zul je de in jouw ogen kwade zaken voor lief moeten nemen. Je bent immers vrijwillig naar het nieuwe land gekomen, niemand heeft je gedwongen dit te doen. Je zult je moeten aanpassen. Dit is niet voor iedereen even makkelijk.
Een gevaar voor elke nieuwkomer is het feit dat er altijd lieden zijn die misbruik maken van de situatie. Mensen beloven gouden bergen, maar wanneer zij eenmaal in het nieuwe land zijn, is het geld dat zij verdienen te weinig om van te leven en te veel om van dood te gaan. Opgepropt met tig man in een woning, schuur of caravan. Het is heel lastig om uit een dergelijke situatie te komen. Het werkt criminaliteit in de hand.
Naar mijn idee is het hele 'je mag binnen Europa wonen, werken, reizen' waarheen, wanneer je wilt een maatregel die iets te makkelijk is genomen. Zoals het nu gaat, werkt het niet.
Hier laat Brussel wat mij betreft wel een paar steken vallen. De nieuwe plannen, waarvoor vooral Frankrijk en Duitsland de kar trekken, behelzen meer zeggenschap voor Brussel en een grotere bijdrage van alle landen.
Hoe kan Brussel nou verwachten dat wij daar blij van worden? Waarom kunnen zij zelf niet verzinnen dat we eerst willen zien dat zij inderdaad weten waar zij mee bezig zijn, voordat we meer zeggenschap uit handen geven en geld willen bijdragen.
Voordat nieuwe zaken worden opgepakt lijkt het mij beter om oude zaken eens goed tegen het licht te houden en aan te passen. Het heeft geen zin om nieuwe zaken aan te pakken wanneer de zaken die je totnutoe hebt aangepakt nog geen positief resultaat hebben opgeleverd.
Brussel, steek de hand in eigen boezem en ruim eerst de rommel op die je al hebt gemaakt, voordat je aan een nieuw project begint. Het wegvallen van Groot Brittannië zorgt voor een gat in de begroting. Dit leidt voor Brussel tot het besluit om de overige landen extra te laten betalen. Dat zou ik ook wel willen. Wanneer één van mijn inkomsten wegvalt, zeg ik gewoon tegen mijn andere baas dat hij mij meer moet betalen omdat er nu een gat in mijn begroting zit. Zo werkt het niet.
Wat Brussel zou moeten doen is de uitgaven aanpassen aan de inkomsten en niet andersom. Een eerste stap zou de afschaffing van die nutteloze tijd- en geldverspillende verhuizingen van en naar Brussel en Straatsburg kunnen zijn. Daarnaast wordt er ook nogal wat gesjoemeld met de declaraties/verdiensten van de mensen die hun land in Brussel vertegenwoordigen.
Zolang Brussel zichzelf niet serieus neemt, door maar door te hollen zonder orde op zaken te stellen, kunnen zij niet van ons verwachten dat wij vertrouwen hebben in wat zij doen. Simpelweg meer geld in het systeem pompen en zeggenschap weghalen bij de aangesloten landen, is geen garantie voor een beter draaiend systeem. Integendeel.
Hoewel ik nooit VVD heb gestemd, en het in de toekomst ook niet zal doen, ben ik het wel met Mark Rutte eens dat een beetje tegengas in Brussel op zijn plaats is. Hopelijk gaan meer landen dat inzien.
