Theodoros Angelopoulos- Ağıt
-Yunanistan'da yüze yakın kişinin ölümüne neden olan yangın faciasında yanan evlerden birinin de 2012'de yaşamını yitiren Yunan yönetmen Theodoros Angelopulos’un evi olduğu ortaya çıktı.
Yunanistan'ın başkenti Atina'nın yazlık beldesi Mati'deki yangında Yunan yönetmen Theodoros Angelopoulos'un evi de yandı.
Peki kim bu Theodoros Angelopoulos?
Görsel: https://sanatkaravani.com/theodoros-angelopoulos-sinemasina-yolculuk-atolyesi/
Hayatına bir çok film ve ödül sığdıran, bağımsız sinemanın en büyük ustalarından.
uzun metrajlı filmler:
reconstruction (anaparastasi) (1970)
days of '36 (meres tou '36) (1972)
the travelling players (o thiassos) (1975)
the hunters (i kinighi) (1977)
alexander the great (o megalexandros) (1980)
voyage to cythera (taxidi stin kythira) (1984)
the beekeeper (o melissokomos) (1986)
landscape in the mist (topio stin omichli) (1988)
the suspended step of the stork (to meteoro vima tou pelargou) (1991)
ulysses' gaze (to vlemma tou odyssea) (1995)
eternity and a day (mia aioniothta kai mia mera) (1998)
the weeping meadow (trilogia i: to livadi pou dakryzi) (2004)
the dust of time (i skoni tou chronou) (2009)
diğer filmler:
broadcast (i ekpombi) (1968) (short film)
athens (athina, epistrofi stin akropoli) (1983) (tv movie)
lumière and company (lumière et compagnie) (1995) (segment of portmanteau film, with contributions from 40 directors)
chacun son cinéma (2007) (segment of portmanteau film, with contributions from 33 directors)
ödüller:
the broadcast (1968)
reconstruction (1970)
days of '36 (1970)
the travelling players (1974–75)
the hunters (1977)
megalexandros (1980)
voyage to cythera (1983)
best screenplay and international film critics award (fipresci) best film awards, 1984 cannes film festival
critics' award, rio film festival.
landscape in the mist (1988)
ulysses' gaze (1995)
grand jury prize and international critics' prize, 1995 cannes film festival.[5]
felix of the critics (film of the year 1995).
eternity and a day (1998)
palme d'or, 1998 cannes film festival[6]
prize of the ecumenical jury
Kızılderililer "....gerçekleştirmek istediğimiz şeyi bir kâğıda yazdıysak, kâğıdı avucumuzda tutarken, duygularını dahi hissederek dileğin gerçekleştiğini güçlü bir şekilde imajine etmeliyiz. Sonra bu imajinasyonun enerjisini kâğıda aktarmalıyız. Bundan sonra o dilek kâğıdını yakmak, yüklediğimiz enerjiyi serbest bırakmamızı sağlar." derler.
-Kalbini evrene emanet etmek.-Ancak bu ateş bizim bildiğimiz 'ateş'ten değil. Bizim ağzımızda kül tadı, üzerimizde is kokusu var. Bu coğrafyanın yangınla imtihanı bugünlük bir köşede dursun. Atina'daki yangın çöken insanlığı, çalınmış gençliği, içindeki bulunduğumuz karanlığı, çürümüşlüğü bir kez daha yüzümüze vururken -halbuki "neden sevmeyi bilemedik?" (Eternity and A Day)-, "sınırlar"ın aşığı insanlar arasında, bu sabah 'sınırsız' yönetmen Theodoros Angelopoulos'un tüm sanat mirasının -bellek mekanı- kül olması haberiyle küller boğazımıza doldu, düğüm oldu. -bu kez sisler değil 'is'ler arasında- Görüntüleri izlerken sanki asla son bulmayan tüm filmlerinin ortak bir sonu dedim, kendime. Kaybedilen: deneyimlerinin filmlere dönüşmüş hali, filmleri ise adeta insanlığın tarihi. Unutmamak için kaydedilenler, paylaşmak için kaydedilenler. -Yazdığı bir ayrıntıyı sonradan fark edip filmde es geçtiğini görünce hayıflanmıştır belki, yazının gücünü anmıştır kendi kendine.- Bize tattırdığı duygular için sonsuz şükran. Yarın sonsuzluk ve bir gün kadar dediyse Ulysses'in bakışı bize hep miras; mülteciler, ezilenler, yoksullar, kavuşamayanlar, kalbe dokunanlar, ölüm, deniz, çayır ve daha niceleri. Sitemim sürüyor: Ölüm var, peki kül olmak bunun neresinde? Dünyaya meydan okuma şekli olan bu arşivin yok oluşu, olan biten, bir tür sürgün mü?
Bende en çok yer eden filmlerinden sahneler...
Theodoros Angelopoulos'a sevgi ve saygıyla...
