ရြာကေန ရန္ကုန္ျမိဳ႕တက္လာစ
ဖာေတာင္းနဲ႔ ဖ်ာလိပ္ေလးပိုက္လို႕ျဖင့္
ကားဂိတ္အေရာက္
"ဒီမွာ ဖာခဏခ်ခ်င္လို႕"
"ေဟ့လူ ဘာစကားေျပာတာလည္း ဒါကားဂိတ္"
"က်ဳပ္ဖာက အသစ္ပါဗ် ခင္ဗ်ားေနရာ မညစ္ပတ္ေစရဘူး"
"ဘယ္လို လူလည္းကြာ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ေတြ"
"ညစ္ပတ္တယ္ ထင္ယင္ဖ်ာခင္းျပီး ခ်မယ္ဗ်ာ"
"ဟာဗ်ာ ဘယ္လိုလူလည္း ေျပာလို႕မရပါလား"
"ျမိဳ႕ၾကီးသားေတြ ဆက္ဆံေရးက်ဲတာပဲ"
ဟု ေရရြတ္ရင္း လိုင္းကားေပၚတက္ေတာ့
"ကားခေလး ကမ္းမယ္ဗ်ာ"
"ဘယ္ေလာက္လည္းဗ်"
"(၂၀၀)ပါ ကြီး"
"လူဗ် ေမ်ာက္မဟုတ္ဘူး"
"ဟုတ္ပါျပီ ဘဒိုရယ္"
"အရပ္ပုတာနဲ႕ ဘတိုလို႕ေခၚစရာလားကြ" ေဒါသသံျဖင့္
"(၁၀၀) ထားကြာ"
ဘဘုန္းၾကီးမွာ လိုက္သည့္အတိုင္း
ေစ်းဆစ္လိုက္ေတာ့
"အလကားသာ စီးသြားပါဗ်ာ" စပယ္ယာရြဲ႕သံကို အဟုတ္မွတ္ျပီး
"ဒီလိုမွန္းသိ တစ္မ်ိဳးလံုးေခၚလာပါတယ္ဗ်"
လိုင္းကားေပၚရွိ လူအားလုံးကေတာ့
တစ္ခြီးခြီးနဲ႕
သူကေတာ့ သူ႕ရယ္ေနမွန္းမသိပဲ
ခပ္တည္တည္ပင္
ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္က လက္တို႕ျပီး
"ဘဲၾကီး ထိုင္ခုံလြတ္ေနတယ္ ထိုင္ခ်င္ထိုင္"
"ေက်းဇူးပါဗ်"
ထိုင္ရင္း ေဒါသေတာ့ျဖစ္သား
ျမိဳ႕ၾကီးသားေတြက တိရစာၦန္နံမည္ တပ္ေခၚတာ ယဥ္ေက်းမႈထင္တယ္
ငါလည္း ေတာသားေပမဲ႕ မအေၾကာင္း သက္ေသျပရမယ္ ဆိုျပီး
ေဘးက လူေကာင္ထြားထြားနဲ႕ လူၾကီးကို
လက္တို႕ကာ
"ႏြားၾကီး ေရွ႕မွတ္တိုင္က ဘာလည္းဗ်"
"မင္းငါ့ကို ဘယ္လိုေခၚလိုက္တယ္"
"ဟဲ ဟဲ ႏြားၾကီးေလ ႏြားၾကီး သေဘာက်ေနတယ္ မဟုတ္လား"
"ေအး ငါ့ဟာငါ ကေလးႏွစ္ေယာက္ အေမကို ယူတာ မင္းအပူလား" ဆိုျပီး
"ခြပ္ ခြပ္" ထိုးတယ္ကြာ
"အဟင့္ ဟင့္ ျမိဳ႕ၾကီးသားေတြ မတရားဘူးဗ် က်ဳပ္က်ေခၚခ်င္တိုင္း ေခၚျပီး သူတို႔ျပန္ေခၚေတာ့ ထိုးတယ္ဗ်"
#Crd😂