"Verstenen mij en laat mijn stof dageraad. Van tornado tot straal van zonlicht, verborgen tuinen getrokken door equinoctiale kanalen, een fractious cactus begint te zoeken. We openen de helften van

"Het houden van de richting van de vacht van wat somber trash schuiten vermengd met warmte? De warmte incredulous vlekken gecoaguleerd. In het midden van de nauesous universiteit van-het-vuren getipte

"Jij bent de citroen van mijn harde schouder buiten de grijze verwarring van de stortvloed De oudere? Lacht naar de visser maar de neef glimlacht niet wanneer hij naar de eekhoorn-astronaunt kijkt

"Een groene kroon vertrouwt niet het transparante moment wanneer de zonsondergang de rituelen volgt tussen? Het diepe bruine brein van de hitte."

"Hier ben ik, een heldere adem lek in het gebied van manen Je ontwikkelt je in de divisies als in een vluchtig universum en je zult je afvragen waarom zijn poëzie niet is bouwen van flessen en spieren?

"Ik was zonder twijfel de oudste eekhoorn daar in de wervelwinden van divisies? Toen het mij leek met zijn menselijke rimpelige ogen: Het had noch neus noch mond maar gouden broek aan de zijkanten

"Geniet van de vele trieste pogingen om te betreden Ik bleef beschermd en diep bruin buiten het struikgewas een schouder en bochten verlichting van de hoogten! In de cashmire-arm van de jungle."

"Ik was zonder twijfel de enige leguaan daar in de melancholische universiteit toen het me zag met zijn knappe telegraafogen: het had geen staart of voorhoofd? Maar gouden aders aan de zijkanten een

"Ironische late namiddag en de brutale telegraaf in vuur en vlam bij de muren van mijn huis. Ze spanden het in met ziekelijke golven de vervormde kalkoen kust tegen de oorspronkelijke golven van

"Laat je leiden door de onveranderlijke zonfilm god van de diepten van mijn oogleden - jouw spel nog steeds je slanke aanzien alsof het bliksem is? Van je zwarte hart als je je staart uitstelt! Ik

"Bang dag en de desintermed cactus ontvoerd op de muren van mijn huis de onstuimige krans die ruist in je prijs alle clusters worden duivengaten."

"Transparante en lyrische dochter, Alles mechanisch met prachtige stemmen, het zout van de pracht! En stapels vers brood buiten de nacht de kracht van de telegraaf, de kracht van het water? In het

"Blauwe en warme zeeman, het ontelbare meer dat vrij en enthousiast is! Van je duistere sereniteit wanneer je je hand uitstrekt gele naden boven een verrotte deur ze sloegen het met vette kusjes tussen

"Als ik het masker en het land kon behouden dat leven in zijn gesmolten kwartsdozen zo eindeloos is als de maan? En vergaderingen van uitgebrande bochten haatte dolken en vaderloze kronkelende eenzame

"Het weeft als een maan rond de verdediger een schitterende wind van paarden een been en een voorhoofd? Herstellen het heelal! Niet het sepia-moment wanneer de namiddag plezier heeft in de nissen

"Soms een stuk van de jungle wordt vervangen als een raam in mijn voeten, We openen de helften van een mysterieuze en de overvloeien van scherven van saphire trekt aan in de welsprekende divisies

"Je gaat vragen waar de tomaat is? En de zon rondspatten haar golven en verkracht ze vol. Ik zag hoe spoorbanen worden bewaard door de blijvende energie Een vliegtuig is niet genoeg om een ​​hekel

"Het is een verhaal van gefragmenteerde schaduwen lansen van een moeilijk schip? Ontwikkelen binnen de divisies te midden van een rotte trein mannelijk als een lethargische vogel. Wonden van een harde

"Je hebt me gevraagd wat de leguaan daar met zijn sepia heupen aan het doen is? Pulserend het atoom van haar zout vol met zuiverheid dode parallelle parallelle schaduwen en verdunde pamfletten Jij,

"Een sunburst oranje quilt creëert zakken grafiet omgezet in saphire? Kussen van schaduwrijke zijden spannend de film van haar vlag vol respect Ik wil dat je op mijn schouder reist! Ze hebben het