We suffer from many of the problems which are created by ourselves
"ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးတဲ့ျပႆနာေတြေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ရတာျဖစ္တယ္"
Many people have suffered from frustration and nervous breakdowns because they have not trained their minds to maintain calmness in the face of disturbances. They have only allowed their minds to develop craving to satisfy their sensual pleasures.
လူေပါင္းမ်ားစြာဟာ အေႏွာင့္ယွက္ေတြ ၾကံဳလာတဲ့အခါ စိတ္တည္ျငိမ္မႈကို ထိန္းသိမ္းရန္ ေလ့က်င့္မထားတာေၾကာင့္ အားမလို အားမရျဖစ္ျခင္း၊ စိုးရိမ္ေၾကာက္႐ြံ႕ျခင္းေတြ ျဖစ္ေပၚကာ စိတ္ဆင္းရဲခံၾကရတယ္။ သူတို႔ဟာ ကာမဂုဏ္အာ႐ံု ခံစားမႈေတြ တိုးျမွင့္ရန္အတြက္ စိတ္ကို လႊတ္ထားေပးၾကတယ္။
To people who have no true religious guidance, development means the increase of craving for various kinds of pleasures which are provided by the senses. As a result people also develop very unhealthy attitudes that create jealousy, enmity, hatred which then turns into violence. That is how undisciplined people have turned the whole world into a battlefield.
မွန္ကန္တဲ့ ဘာသာေရးရဲ႕ လမ္းၫႊန္မႈကို မခံယူသူေတြအတြက္ေတာ့ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈဆိုတာ အာ႐ံုေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ သာယာဖြယ္ေတြကို လိုခ်င္တပ္မက္မႈ ျမွင့္တက္လာျခင္းလို႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္။ ဒီအက်ိဳးဆက္အျဖစ္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈ အျဖစ္ေျပာင္းသြားမယ့္ မနာလိုမႈ၊ ရန္လိုမႈ၊ မုန္းတီးမႈကို ဖန္တီးသည့္ အလြန္ေဖာက္ျပန္ေသာ သေဘာထားေတြ လူသားေတြထံမွာ တိုးပြားလာပါတယ္။ ဒါဟာ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ လူသားေတြက ကမ႓ာေလာကၾကီးကို စစ္ေျမျပင္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲလိုက္ပံု ျဖစ္ပါတယ္။
Once there is violence everyone cries for peace for some time. Then that episode is forgotten and a new one erupts and there is more suffering. Not knowing that the undeveloped mind is the cause of all these problems, people accuse the devil of
putting them in misery. To fight the devil they turn to god. They start to pray and worship that god to help them. They do all kinds of things to escape from their problems, which were mostly created by themselves. Now we can understand who creates the problems.
ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳပ္မႈ ေပၚေပါက္လာတဲ့အခါ လူတိုင္းက ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို တစ္ခဏေတာ့ ေအာ္ဟစ္ ေတာင္းဆိုပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့လည္း ထိုျဖစ္ရပ္ကို ေမ့သြားကာ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳပ္မႈအသစ္ ထပ္မံ ျဖစ္ပြားျပီး ဒုကၡပိုေရာက္တာပါပဲ။ ျပႆနာအားလံုး ျဖစ္ေပၚျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းဟာ စည္းကမ္းမဲ့တဲ့ စိတ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မသိတာေၾကာင့္ လူေတြဟာ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေစတဲ့ နတ္ဆိုးကို စြပ္စြဲၾကတယ္။ နတ္ဆိုးကို တြန္းလွန္ရန္ နတ္ဘုရားဖက္ လွည့္လိုက္ျပီး နတ္ဘုရားက ကူညီမယ္ဆိုကာ ဆုေတာင္းၾကတယ္၊ ရွိခိုးၾကတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးတဲ့ ျပႆနာေတြက လြတ္ေျမာက္ရန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္ေဆာင္ၾကတယ္။ အခုေလာက္ဆို ျပႆနာေတြကို ဘယ္သူဖန္တီးတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သေဘာေပါက္ေလာက္ပါျပီ။
The Buddha says the world is within you. When you discipline yourself the whole world is disciplined and peace is maintained not only for yourself but all those around you. It is not necessary for anyone to beg the divine forces for peace. Good and bad, peace and violence do not come from outside. They all exist because of the mental attitude of people.
ျမတ္ဗုဒၶက ကမ႓ာေလာကၾကီးဟာ သင့္တို႔လက္ထဲမွာပဲရွိတယ္လို႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ သင္တို႔ကိုယ္တိုင္က စည္းကမ္းရွိရင္ တစ္ေလာကလံုး စည္းကမ္းရွိလာမယ္။ သင့္ရဲ႕ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္႐ံုသာမက သင့္ပတ္ဝန္းက်င္က လူသားအားလံုးရဲ႕ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈကိုလည္း ထိန္းသိမ္းႏိုင္မယ္။ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈအတြက္ နတ္ဘုရားေတြထံက တန္ခိုးအစြမ္းေတြ ေတာင္းခံေနဖို႔ မလိုပါ။ ေကာင္းမႈနဲ႔ မေကာင္းမႈ၊ ျငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳပ္မႈဆိုတာ အျပင္ကေန ေပၚေပါက္လာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုးဟာ လူေတြရဲ႕ စိတ္သေဘာထားေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတာပါ။
Spiritually immature people believe that they can find the source of their problems if they discover the origin of the world. The Buddha has advised us not to be bothered about the beginning of the world since such speculation does not contribute anything to solve our problems.
စိတ္သေဘာထား မရင့္က်က္သူေတြဟာ သံသရာရဲ႕အစကို ရွာေတြ႕လွ်င္ ျပႆနာအရင္းအျမစ္ကို ေတြ႕ႏိုင္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ေနၾကတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶက သံသရာရဲ႕အစနဲ႔ပတ္သက္ျပီး စိတ္႐ႈပ္မခံဖို႔ သတိေပးခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ထိုထို ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ဟာ ျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းရာမွာ ဘာတစ္ခုမွ အကူညီမေပးႏိုင္တာေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။
Human beings have more craving
လူသားေတြဟာ အာသာျပင္းျပမႈ ပိုမ်ားလာတယ္
Human beings are more selfish in their craving for pleasure than any other living beings. They enjoy the worldly life and give in to sensual pleasure with no thought for the welfare of others. Sensual people like to live long to experience more pleasures. They develop craving towards property and accumulate more property and are afraid to die because they do not want to part with their property.
လူသားေတြဟာ ေပ်ာ္အပါးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အျခားသတၱဝါေတြထက္ အတၱပိုၾကီးတယ္။ ေလာကီဘဝကို အရသာေတြ႔ျပီး သူတစ္ပါးအက်ိဳးကို ထည့္မတြက္ဘဲ ကာမဂုဏ္အာ႐ံုေတြေအာက္မွာ ဒူးေထာက္ အညံ့ခံၾကတယ္။ ကာမဂုဏ္လိုက္စားသူေတြဟာ ပိုမို မ်ားျပားတဲ့ အေပ်ာ္အပါးေတြ ခံစားရဖို႔ အသက္ပိုရွည္ခ်င္ၾကတယ္။ စည္းစိမ္ဥစၥာအေပၚ အာသာျပင္းျပမႈကို တိုးျမွင့္ျပီး ပိုမို စုေဆာင္းၾကတယ္။ သူတို႔ဟာ စည္းစိမ္ဥစၥာကို မစြန္႔လႊတ္ခ်င္တာေၾကာင့္ ေသရမွာကို ေၾကာက္လန္႔ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
Other living beings have no such selfish ideas based on collecting things and hanging on to them. They use their five senses only for their survival and lead a natural life without wilfully cheating others. It has been said that only humans hoard more than they can eat. All the other animals take only as much as they need. What they do not need they leave alone for others.
အျခားသတၱဝါေတြမွာေတာ့ ဥစၥာပစၥည္းစုေဆာင္းျခင္း၊ သိမ္းပိုက္ထားျခင္းကို အေျခခံတဲ့ ထိုသို႕ေသာ အတၱၾကီးသည့္ ခံယူခ်က္မ်ိဳး မရွိပါဘူး။ သူတို႔ဟာ အသက္ဆက္ရွင္သန္ေရးအတြက္ အာ႐ံုငါးပါးကို အသံုးခ်တယ္။ အျခားသတၱဝါေတြကို တမင္တကာ လိမ္ညာလွည့္ဖ်ားတာမ်ိဳး မလုပ္ဘဲ ဗီဇအတိုင္းျပဳမူတဲ့ ဘဝမ်ိဳးနဲ႔ ေနထိုင္ၾကတယ္။ လူသားေတြသာ စားႏိုင္တာထက္ ပိုျပီး သိမ္းဆည္းသိုေလွာင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အျခားတိရစၧာန္ေတြကေတာ့ သူတို႔လိုအပ္သေလာက္ကိုပဲ စားသံုးၾကတယ္။ မလိုအပ္တာေတြကို အျခားသူေတြအတြက္ ထားခဲ့တယ္။
'Wealth is like sea-water;
the more we drink,
the thirstier we become;
and the same is true of fame.
ဥစၥာဓနဆိုတာ ေသာက္ေလေသာက္ေလ
ငတ္မေျပတဲ့ ပင္လယ္ေရနဲ႔တူတယ္။
ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားလိုမႈကလည္း
ထို႔နည္းအတိုင္း ခၽြတ္စြပ္ပါပဲ။
Our delusion also creates problems
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္ျခင္းကလည္း ျပႆနာေတြကို ဖန္တီးပါတယ္
Actually we suffer from many of our problems because they are the result of our illusions and hallucinations. By following the Buddha's advice we can eradicate our human weaknesses. We do not use our intelligence when we come to superstitious beliefs. We must try to get rid of them by strengthening our mind and developing selfconfidence. Then we can overcome many of our problems and in most cases our imaginary problems will simply disappear.
တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ္ဖန္တီးတဲ့ ျပႆနာေပါင္းမ်ားစြာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဒုကၡ ခံစားရတာျဖစ္တယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ထိုျပႆနာေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အထင္မွားျခင္းေတြ၊ အာ႐ံုေျခာက္ျခားျခင္းေတြရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ျဖစ္လို႔ပါပဲ။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ လမ္းၫႊန္ခ်က္ကို လိုက္နာျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔လူသားေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို ေခ်ဖ်က္ႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အယူသီးတဲ့ ယံုၾကည္မႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႕ ဉာဏ္အေမွ်ာ္အျမင္ကို အသံုးမခ်ၾကေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို ခိုင္မာေစျခင္း၊ မိမိကိုယ္မိမိ ယံုၾကည္မႈကို ျမွင့္တင္ျခင္းျဖင့္ ထိုအယူသီးတဲ့ ယံုၾကည္မႈေတြကို ဖယ္ရွားရပါမယ္။ ဒါဆိုရင္ ျပႆနာေပါင္းမ်ားစြာကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ျပီး ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားျဖစ္ေပၚတဲ့ စိတ္ကူးသက္သက္ ျပႆနာေတြဟာ အလြယ္တကူ ပေပ်ာက္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။
Some religions try to escape from reality by saying that god is responsible for all the good things that happened to us and if anything goes wrong then the devil is to be blamed for that. To Buddhists there is no meaning in this kind of belief.
Most of us simply do not try to understand why we are unhappy and why we are not satisfied with our life and who is responsible for this situation. Besides all the major personal problems which we are directly responsible for we also create other problems on a social level like racial, traditional, religious and economic problems which divide mankind.
ဘာသာတရားအခ်ိဳ႕ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ကံၾကမၼာေကာင္းေတြျဖစ္လာဖို႔ ဘုရားသခင္က တာဝန္ခံတယ္လို႔ေျပာပီး လက္ေတြ႔ဘဝမွ လြတ္ေျမာက္ရန္ ၾကိဳးစားၾကတယ္။ တစ္ခုခုမွားသြားရင္ မာရ္နတ္ကို အျပစ္ဆိုၾကတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြမွာေတာ့ ဒီလိုယံုၾကည္မႈမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အမ်ားစုဟာ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ရျခင္းအေၾကာင္း၊ ဘဝအေပၚ အားရေက်နပ္မႈမရွိျခင္းအေၾကာင္းႏွင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အေျခအေနအတြက္ တာဝန္ရွိသူ ဘယ္သူလဲဆိုတာကို နားလည္ေအာင္ ႐ိုး႐ိုးရွင္းရွင္း မၾကိဳးစားၾကဘူး။ ဒါ့အျပင္ တိုက္ရိုက္ ကိုယ့္မွာတာဝန္ရွိတဲ့ အဓိက ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ျပႆနာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးလည္း လူေတြသေဘာထားကြဲေစမယ့္ လူမ်ိဳးေရးျပႆနာ၊ ရိုးရာဓေလ့ထံုးစံျပႆနာ၊ ဘာသာေရးျပႆနာ၊ စီးပြားေရးျပႆနာကဲ့သို႔ လူမႈေရးနယ္ပယ္မွာ ျပႆနာေတြျဖစ္ေအာင္ ထပ္မံ ဖန္တီးၾကျပန္ပါတယ္။
Conditions which have brought about the decline of mankind are the pervasive erosion of moral standards and the degradation of people acting with polluted minds. Man is constantly making mistakes: he reaches out for wrong goals, uses wrong means, and glorifies wrong values. These will only cause him to experience more unhappiness and insecurity which inevitably culminates in guilt, worry, self-hatred, and disappointment. He seeks for remedies to the problems, of course. But he searches for the solutions from the outside, not realizing that the root and solution of every problem lies within oneself.
လူ႔ယဥ္ေက်းမႈကို နိမ့္က်သြားေစတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုင္ရာ စံႏႈန္းေတြ ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းမႈႏွင့္ စိတ္ယုတ္မာနဲ႔ ျပဳမူတဲ့ လူသားေတြရဲ႕ သိကၡာမဲ့မႈေတြဟာ ေနရာတကာမွာ ျဖစ္ေပၚေနပါတယ္။ လူသားေတြဟာ အမွားေတြကို အဆက္မျပတ္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကတယ္။ မွားယြင္းတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ဆီ အေရာက္လွမ္းတယ္။ မွားယြင္းတဲ့ နည္းလမ္းေတြကို အသံုးျပဳတယ္။ မွားယြင္းတဲ့ စံတန္ဖိုးေတြကို အမႊမ္း တင္တယ္။ ဒါေတြဟာ လိပ္ျပာမလံုျခင္း၊ စိုးရိမ္ျခင္း၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မုန္းစိတ္ဝင္ျခင္း၊ စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြအျဖစ္ ဧကန္မုခ် အဆံုးသတ္ေစတဲ့ ပိုျပီး စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္မႈႏွင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အယံုၾကည္နည္းမႈေတြကိုသာ ခံစားရေစပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ျပႆနာကို ပေပ်ာက္ေစမယ့္ ကုစားျခင္းေတြကို ရွာေဖြတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ျပင္ပက ေျဖရွင္းနည္းေတြကို ရွာေဖြတာျဖစ္ျပီး လူ႔အတြင္းစိတ္ထဲမွာရွိေနတဲ့ ျပႆနာေတြရဲ႕ အေျခအျမစ္နဲ႔ ေျဖရွင္းနည္းကို သေဘာေပါက္နားလည္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။
@hlay