Julian Fałat, Kraków w zimie, przed 1908, MNWr
Pierwszy raz zobaczyłem ten obraz na pamiętnej wystawie „Koniec wieku” w Muzeum Narodowym w Warszawie, przy pracy nad którą zresztą zaczynałem się uczyć jak robić wystawy, podpatrując jej kuratorów. To też obraz całkiem impresjonistyczny, chociaż na wystawie wówczas ważna była jego symboliczna wymowa. Kraków jako miejsce, w którym ok. 1900 roku kwitła wolna polska sztuka i kultura, a przede wszystkim jako nekropolia królów i wciąż trwający świadek wielkości Polski. Tym bardziej znaczące, że namalował go były nadworny malarz cesarza Wilhelma. Zajmując się jego sztuką, rzadko zastanawiamy się nad decyzją Fałata o odejściu z dworu Wilhelma. A jednocześnie nie jest faktem tak całkiem oczywistym, że pozwolono mu tak po prostu odejść.