This is what I often run into.
I think myself from a meditation session.
Too many incentives, too much hassle around me, too many things on the to-do list,...
But I know that meditation is not far away, always hiding in the corner.
And so, sometime during the day, it does happen.
Then I take a deep breath, find my rhythm and my mind runs its course while the outside world is just that little bit further away from me.
"Of we nu zin hebben om te mediteren of niet, het is goed om gewoon te zitten.
Alleen door elke dag opnieuw op te dagen, leren we de geest kennen zoals die is."
Dit is waar ik vaak tegenaan loop.
Ik denk mezelf uit een meditatiesessie.
Tenveel prikkels, te veel gedoe rond me, te veel dingen op de takenlijst,...
Maar ik weet dat meditatie niet ver weg is, altijd achter het hoekje schuilt.
En dus, ergens in de loop van de dag, gebeurt het toch.
Dan adem ik diep in, zoek mijn ritme en gaat mijn geest haar gang terwijl de buitenwereld net dat beetje verder van me afstaat.