PL: Nie potrzebuję telewizora. Wystarczy mi okno. Spojrzę w dół. Ludzie chodzą. Czasem przeglądają się w pustych witrynach. Czasem robią sobie selfie albo i gorsze rzeczy, o których wstyd pisać. Dlatego zwykle patrzę w dal. Na Kopiec Kościuszki. Na wieże kościelne. A najbardziej na chmury. Jeśli oczywiście są.
ENG: I don't need a TV. A window is enough for me. I am looking down. People are walking. Sometimes they look at each other. Sometimes they take selfies or do worse things. That's why I usually look at the horizon. At the Kościuszko Mound. At the church towers. Mostly at the clouds. If they are, of course.
14:39:57
14:43:32
14:45:01
14:49:15
14:54:42
15:23:06
15:27:48
15:39:52
PL: Chmury są lepsze niż telewizja. To taki teatr - spektakl o świecie. Patrzy człowiek na nie. I niby ciągle to samo, a jednak nie. Niepostrzeżenie zmieniają położenie. Najlepiej widać to na fotografiach. Nawet tych robionych w krótkich odstępach czasu. Nie ma dwóch takich samych. Panta rhei. A potem, w momencie trudnym do uchwycenia, zaczyna się najlepsza część spektaklu - wielki finał - zachód Słońca.
ENG: Clouds are better than television. It is such a theater - a play about the world. You look at them and you think they are still the same. But you are wrong. They change their position imperceptibly. You can see it in the pictures. Even those made at short intervals. There are no two alike. Panta rhei. And later - the best part of the show, the grand finale - sunset.
