Oto jedno ze zdjęć Bruna Barbeya, o którym pisałem w poprzednim wpisie. Pięć osób. Siedzą na ławce. Ktoś powiedział coś śmiesznego, więc tylko dziecko przykryte afrykańskim kocykiem się nie śmieje, bo nic nie rozumie.
Jak wyglądałoby to zdjęcie dzisiaj? Podejrzewam, że większość osób (jak nie wszystkie) miałaby w ręce smartfona. Online non stop. Sęk w tym, że to nasz wybór. Jak ktoś chce być offline to nic nie stoi na przeszkodzie. Znam ludzi, którzy wciąż korzystają z "cegieł", a nawet takich, którzy nie mają Facebooka. Sam przez wiele lat broniłem się przed smartfonem i uległem dopiero wtedy, gdy okazało się, że bez niego trudno obsługiwać VR.
Wirtualna rzeczywistość to kolejny krok rewolucji technologicznej. Po ostatnich testach 
Kiedyś to było... ale teraz to dopiero jest! Nie było czasów, w których możliwości byłyby równie wielkie jak obecnie. Tak uważam. Zarówno smartfon jak i VR, to świetne narzędzia. Grunt to tak właśnie je traktować, a nie jako wypełniacze życia.
Na koniec jeszcze kilka słów o wirtualnej rzeczywistości (jak działają smartfony każdy zapewne wie). Cóż, VR potrafi wciągnąć. Ostatnio założyłem gogle, zacząłem grać w coś w rodzaju tenisa i nawet nie zauważyłem jak minęła godzina (a może nawet więcej). Sęk w tym, że ta forma rozrywki wymaga aktywności ruchowej. Największą popularnością w ekipie remontowej cieszy się aplikacja Creed: Rise to Glory, która pozwala prowadzić walki bokserskie i nieźle się przy tym zmachać. Cóż, nie ma to jak spalić sporo kalorii przy dobrej rozrywce. VR jest również szansą dla tych, którzy ruszać się nie mogą. Pozwala im przekraczać granice i odbywać podróże w przestrzeni i czasie (również do tego legendarnego "kiedyś to było"). Jako już napisałem: Nie było czasów, w których możliwości byłyby tak duże jak obecnie.
