အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ အခုေခတ္ လူငယ္ေတြရဲ႕ ၀န္းက်င္မွာ ဖတ္စရာစာေတြရွိတဲ့၀န္းက်င္ေတြ ရွိေသးရဲ႕လားလို႔။ ေသခ်ာတာကေတာ့ စာအုပ္အငွားဆုိင္ေလးေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သေလာက္ကို ျဖစ္ေနၿပီ။ စာၾကည့္တုိက္ေတြဆိုရင္လည္း ရွင္သန္ေအာင္ မနည္းႀကိဳးစားေနရတဲ့အခ်ိန္။ မိဘေတြကေရာ လူငယ္ေတြရဲ႕ အနီးအနားမွာ ဖတ္စရာစာေတြရွိတဲ့ ၀န္းက်င္ကို ဖန္တီးေပးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔ေနေနသာသာ ကိုယ္တုိင္ေတာင္ စား၀တ္ေနေရးနဲ႔ လံုးပန္းေနၾကရတာ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး စဥ္းစားၾကသင့္တာက လူငယ္ေတြကို စာဖတ္ပါ စာဖတ္ပါလို႔ပဲ တြန္းေအာ္ေနမယ့္အစား လူငယ္ေတြရဲ႕အနားမွာ ဖတ္စရာစာေတြရွိေသာ ၀န္းက်င္တစ္ခုကို ဘယ္လိုဖန္တီးတည္ေဆာက္ၾကမလဲဆိုတဲ့ ကိစၥကိုပါ အာ႐ံုစုိက္သင့္ၾကတယ္ဆိုတာပါ။ ေကာင္းပါၿပီ။ လူႀကီးေတြကို အၾကံျပဳၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ လူငယ္ေတြကို တုိက္တြန္းခ်င္တာေလးလည္း ရွိပါေသးတယ္။
#စာေတြဖတ္ၾကပါ
စာေတြထဲမွာ သမုိင္းေတြရွိပါတယ္။ ပစၥဳပၸန္ကို တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔ အတိတ္ရဲ႕ျဖတ္သန္းမႈေတြကို သိေနဖို႔လိုပါတယ္။ လူငယ္ေတြဟာ အတိတ္သမုိင္းေတြကို ေလ့လာၿပီး ပစၥဳပၸန္ကို တန္ဖိုးထားတတ္ပါမွ တုိင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္လွပႏုိင္မွာပါ။ ဒီေနရာမွာ လူငယ္ေတြကို စာအုပ္ဖတ္ၾကပါလို႔ မေျပာဘဲ စာေတြဖတ္ၾကပါလို႔ေျပာတာ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ စာဖတ္လို႔ရတဲ့ ၾကားခံနယ္ေတြ ပိုမိုမ်ားျပားလာတဲ့ေခတ္မွာ စာအုပ္ေပၚက စာေတြေရာ၊ စာရြက္ေပၚက စာေတြေရာ၊ ကြန္ပ်ဴတာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚက စာေတြေရာ၊ အင္တာနက္၀က္ဘ္ဆိုဒ္ေတြထဲက စာေတြေရာ စာေပါင္းစံုကို ဖတ္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြအေနနဲ႔ ေျပာမယ္ဆိုရင္လည္း အရင္ကဆို စာေပစိစစ္ေရးဆိုတာ ရွိခဲ့တဲ့အတြက္ စာမ်က္ႏွာေပၚတင္ခြင့္မရွိတဲ့ စာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိခဲ့ေပမယ့္ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ပိုမိုပြင့္လင္းလြတ္လပ္လာတဲ့ေခတ္မွာ အရင္က ပံုႏွိပ္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ စာေပါင္းမ်ားစြာဟာ စာအုပ္ေတြအေနနဲ႔ ထြက္ရွိလာၾကၿပီပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရတုန္းရခဲျဖစ္တဲ့ အခြင့္အေရးကို လက္လြတ္မခံဘဲ စာအုပ္ေတြထဲကေန အသိရွာၾကေစခ်င္ပါတယ္။
စာအုပ္ေတြ ရွာေဖြ၀ယ္ယူဖတ္႐ႈရမွာျဖစ္သလို စာအုပ္အေနနဲ႔ မဟုတ္ဘဲ Digital Media လို႔ေခၚတဲ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာလည္း စာေတြရွိေနတယ္ဆိုတာကို သိထားဖို႔ လိုပါတယ္။ အခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာ အသံုးမ်ားေနတဲ့ ေဖ့စ္ဘြတ္လို လူမႈကြန္ရက္ေတြမွာေတာင္ ရွာေဖြဖတ္႐ႈမယ္ဆိုရင္ စာေကာင္းေပမြန္ေတြ အမ်ားအျပားရွိတာကို ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။
Crd by 