สวัสดีเพื่อนๆชาว Steemit ทุกคนทุกท่านนะครับ วันนี้ผมก็อยากที่จะมาแชร์ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เป็นสิ่งเล็กๆที่ทำให้เกิดความสุขขึ้นภายใน ได้ดีมากเลยทีเดียว
ที่โรงเรียนของผมก็จะมีการแบ่งครูออกเป็นกลุ่มๆ เพื่อทำหน้าที่เป็นครูเวรของแต่ละวัน ครูเวรมีหน้าที่ในการจัดกิจกรรมหน้าเสาธง พูดหน้าเสาธง และดูแลความเรียบร้อยในแต่ละวัน ผมได้เลือกที่จะอยู่วันพุธ ซึ่งตรงกับเวรเชิญธงชาติของชั้น ม.1 โดยจะใช้วิธีการเปลี่ยนกันไปเรื่อยๆ
เด็กชายไอซ์ อยู่ชั้น ม.1 เป็นเด็กที่ไม่ค่อยชอบเรียนแต่ชอบกิจกรรม ชอบเล่นกีฬา ชอบทำงานช่วยครู และชอบทำสิ่งที่โรงเรียนห้ามบ่อยๆ วันหนึ่งถึงคิวที่เด็กชายไอซ์ ต้องขึ้นไปเชิญธง ปรากฏว่าไม่ยอมขึ้น ยืนหน้าซีด หลบหลังเพื่อน ทำยังไงก็ไม่ยอมขึ้นไป จนสุดท้ายผมได้ให้คนอื่นขึ้นไปแทน
ผ่านไปสองสามวันว่างๆ ผมเลยคุยกับ เด็กชายไอซ์ว่า การทำสิ่งที่ดีไม่ใช่เรื่องหน้าอาย การทำเรื่องไม่ดีต่างหากที่ควรจะอาย ถ้าไม่ทำวันนี้ วันต่อๆไปก็จะไม่กล้าทำ แต่ถ้ารวบรวมความกล้าแล้วทำ ความกลัวจะหาย ไป เหมือนคนที่กลัวกบ หากเราลองจับมันซักครั้งความกลัวเราก็จะน้อยลง ดังนั้นเธอไม่กล้าที่จะไปเชิญธงด้วยเหตุใดก็แล้วแต่ ทุกครั้งที่ถึงคิวของเธอๆก็ไม่กล้า แต่ถ้าเธอออกไปเชิญ ครั้งต่อๆไปเธอก็จะไม่กลัวอีกแล้ว
ผ่านไปนานจนคิวการขึ้นไปเชิญธงวนมาถึงไอซ์อีกครั้ง เขาหน้าซีดอีกครั้ง เพื่อนๆเห็นก็พากันหัวเราะ แต่คราวนี้ไอซ์ออกไปเชิญธง ถึงจะตะกุกตะกัก มัดเชือกถูกๆผิดๆ แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้ ผมเดินไปใกล้ แล้วถามไอซ์ว่าเป็นไหงหายกลัวแล้วนะ เขาไม่ตอบแต่ว่าผมรู้ว่าต่อไปเขาจะไม่กลัวการเชิญธงอีกแล้ว
ทุกคนมีความกลัวเป็นของตัวเอง เมื่อเราผ่านความกลัวหนึ่งมาได้ก็จะมีความกลัวต่อไปรอเราอยู่เสมอ การจัดการกับความกลัวนั้นก็คือการทำมัน แล้วเรากลัวจะหายไปหรือลดน้อยลง ไอซ์ทำให้ผมได้คิดอีกครั้งเพราะผมก็มีความกลัวที่รออยู่ตรงหน้าและผมตัดสินใจแล้วว่าผมจะเผชิญหน้ากับมัน
(รูปจาก oknation.nationtv.tv)
ตั้ม
1-8-2561
