Selamlar.
Yeni sistem, yeni blog yine de ayni ben.
"Kimim ben?" Uğruna felsefik tartışmalar açılan bu derin sorunun bir kaç tarif yöntemi olabilir. Bu tarifleri yaparken somuttan soyuta gideceğim. Mutluluk somutta başlar çünkü. Soyuta geçişte karmaşıklaşır, hazzı artar, lezzeti yoğunlaşır, yakalamak zorlaşır, hisleri koyulaşır mutluluğun. Ne alaka diyeceksiniz. An içinde mutlu olduğumdan bu soruyu mutluğun basamaklarından oluşturduğum yolla söylemek, anlatmak istedim. Hepsi buydu. :)
Ben Elif. Standart yaşam süren, üç kardeşe ablalık yapan, anne-babasına evlat olmaya çalışan Elif. Öz tanımım bu olsa gerek. Aile içerisinde kimliğimin ilk somut gerçekliği buydu. Yaşamımda, yaş aldıkça başka somutluklar elde ettim. Manevi taraflari ayrı bir cepte dursun. O işin haz ve motivasyon kısmı. Hepimiz özde bir aileyle başlarız. Buraya kadar çoğumuz aynıyız. Tabi aranızda leylekler getirdi beni diyen yoksa. :)
bu boş bir kadercilik değil esasinda. Dolu dolu yaşam süreci. Gerektiği zaman vazgecmek,gerektiği zaman da çabalamak beni ben yaptı diyebilirim. Ola ki Elif bu nasıl iş derseniz, ben de pek bilmiyorum böyle tanimlarım en fazla derim.
Bütün bu yollardan sonra benzerliklerimiz olduğunu bilin istedim. Özel yaşamlarımız, cebimizdeki para miktarı, yüz şekillerimiz, rollerimiz, fiziklerimiz, yaşam standartımız ne kadar farklı olsa da; hepimizin benliklerinde yalnızlığımız, kalabalığımız, yorgunluğumuz, sevinclerimizin esas temelleri benzerdir. Süreç sıralamaları değişir, deneyimler değişir belki ama hüzün hep hüzündür mutluluk hep mutluluk. Hepimiz az çok tecrube ederiz. Bu bağlamda somutluklarımız en başta beş duyuya tabiyken aynıyız. Soyutlaştıkça farklılaşırız. Konuyu dağıtma uzmanı olduğumu söylemişm miydim?
:D
demem o ki ben Elif. Senle, sizle benzer çok şey paylaştığıma inanan Elif. Farklılıkların düşüncelerde olduğuna inanan Elif. Diplomaların insanlığı ölçemediğine inanan Elif. Farklı olmak için benzerliklerin tatlılığını da göz ardı etmeyen Elif..
Şimdiden Memnun oldum. Diyarbakır'dan sevgiler. :)
