Wildly Happy / Vahşi mutluluk

Kedimin ismi aşırı yaratıcılık eseri olup, kedidir. Belalım. Zillim.

Ben ev hayvanı sevmem, kendimce mantıksız(dı) Sonra bir gün çalıştığım ajansa çocuklardan biri, bi' geldi ellerinde bavullar. Ciğeri yanmış, kız arkadaşıyla kavga etmiş falan. Evleri ayırıyorlarmış şuymuş buymuş. Buralara kadar insanlıkla yaklaşmayı başardım. Sonra bi' baktım bavulların arasında bir de hayvan. Bu gerizekalı kediyi hediye almış kıza SEVGİLİLER GÜNÜNDE. Ayrılınca da ikisi de istememiş ama atılan bu ya, almış gelmiş.

Az sonra sokağa salcam sevmem, bakamam ben buna

demesin mi?

Şimdi karşınızda korkudan içine kaçmış bi' hayvan var. Bir de, yaptığı hatayı daha büyük bir hatayla kapamaya çalışan bir hayvan var. Bi' de ben! Bunu insanlıkla çözemeyeceğime karar verip, insanlığımı askıya alıp, yükselip, ciğeri yanan, ayrılık acısı çeken hayvanı gömdüm. Kafamdaki düşünce şu: Güzel hayvan sahiplendiririm ben bu kedişi. Almış yavruyken zerre bakmamış, kedi hep süt dökmüş modunda, yerler onu sokakta. 1 gün kalamaz ya çok net.

Sonra n'oldu?!
4 yıldır benimle

Bana kaldı, tatlışım. Sinsice kendini sevdirdi. Süt dökmüşlüğünden de eser kalmadı. Profil güzeli, akıllı, uslu, mutlu, vakti geldiğinde azgın, bir o kadar oyuncu bir "kedi"ciğe dönüştü.

Ben bağlanırım diye aylarca kedi dedim, sonunda adı "KEDİ" kaldı. Ama o da bu bağlanmama halinden çok mutlu. Eskişehir'de yaşarken bile gider kapının önünde miyavlardı, apartmanda dolaşıp geri dönerdi. Bana sevgisi anlamadığım bir şekilde garip. Beni gördüğünde de öyle sarılır ki aklınız çıkar. Bir patisi bir omzumda, diğeri diğer omzumda burnu yanağımda. Sanki 10 yıldır görmediğim yakın akrabam gibi sarılıyor.

İlk Ankara'ya taşındığımızda durum yukardaki gibiydi. Neyse ki hep geri dönüyor. Biz yine de önlemimizi aldık. Bir daha 6 yavruyla gelemedi tatlım. Ankara'da bahçeli evde yaşıyorum. Süt dökmüş kedi mahallenin delikanlısı gibi. Bahçede balık yapıyoruz tek bir kedi gelip yaklaşamıyor. NEDEN?! Çünkü bizimki kesin bi' yerlere kıstırıp dövdü. Geçen gördüm yavru bir kediyi ağaçta mahsur bırakmıştı. Kendisi tırmanmayı sevmez kovaladığı yavru ağaca tırmanmış, gitmiş ağacın altında oturuyor. Kedi canı sıkılmadıkça eve girmiyor zaten, hayvan askıda saatlerce bekledi, müdahale de edemedim.