Where are the children? Yes, friends, I am asking you the question. The weather is quite nice, the school is on holiday, the employees are on Sunday break, but why are our children at home and not outside? Today, this topic caught my attention, I thought about it.
Çocuklar Nerede? Evet arkadaşlar soruyu sizlere soruyorum. Hava oldukça güzel, okullar haftasını tatilinde, çalışanlar pazar tatilinde ama çoçuklarımız neden dışarıda değillerde evlerinde. Bugün bu konu çok dikkatimi çekti, bu konu üzerine düşündüm.
I have made some deductions within my thinking. As a result of these inferences, I came to some evidence. Many families no longer take care of their most valuable asset, their children. I tried to think optimistically, but it didn't work. I'm sorry to say that there are no more children playing in the streets.
Düşünmem dahilinde bazı çıkarımlarda bulundum. Bu çıkarımlarda sonucunda bazı kanıtlara vardım. Bir çok aile artık gerçekten en değerli varlıkları olan çoçuklarıyla ilgilenmemekteler. İyimser düşünmeye çalıştım ama olmadı.Üzülerek söylüyorum ki artık sokaklarda oynayan çoçek kalmamış.
This is perhaps the most negative impact of technology on us, where it hits us the most. Almost every child has a tablet and a phone in their hands. The virtual world has absorbed our children and us thoroughly. While a small child should want to play in the park, ride a bike, or play ball, unfortunately, these things do not attract his attention at all.
Teknolojinin belki de bizi en çok vurduğu, bizlere en olumsuz etkisi budur.
Neredeyse her çoçuğun elinde tablet, telefon bulunmakta. Sanal alem başta çoçuklarımızı ve bizleri iyiden iyiye içine çekmiş durumda. Küçük bir çoçuk parkta oynamayı, bisiklete binmeyi, top oynamayı istemeliyken malesef bunlar hiç dikkatini çekmemekte.
If not, it has become a phone and tablet for them. However, this is in the interest of many families. Families, whose interest in their child has decreased, give the phone or tablet to the child in order to be able to move more easily. Although this situation seems quite logical to save the day, it negatively affects the children we call our future.
Varsa yoksa onlar için telefon ve tablet haline gelmiş durumda.
Gerçi bu durum bir çok ailenin de işine gelmekte.
Çoçuğuna olan ilgisi azalan aileler, kendileri daha rahat hareket edebilmek için çoçuğun eline telefonu, tableti vermekte. Bu durum günü kurtarmak adına oldukça mantıklı gelse de geleceğimiz diye tabir ettiğimiz çoçukları iyiden iyiye olumsuz etkilemektedir.
The technology disease, which has become more widespread especially with the corona virus epidemic, becomes independent from the virus and makes itself felt more dominant. During this period, we had the opportunity to spend a lot of time with our family in our homes, but it seems that we were interested in our phones, not our family. From this point of view, we clearly understand that our children have suffered the most.
Özellikle korona virüs salgınıyla daha da yaygınlaşan teknoloji hastalığı virüsden bağımsız bir hal alarak kendini daha baskın şekilde hissettirmekte.
Bu dönemde evlerimizde ailemizle çokça vakit geçirme fırsatı vardı ancak anlaşılan o ki ailemizle değil telefonlarımızla ilgilenmişiz. Buradan yola çıkarak çok net bir şekilde anlıyoruz ki en büyük zararı çoçuklarımız görmüş.
This situation has become so evident that while these streets and playgrounds were overflowing in the past, there are almost no socializing children playing games. I think we will realize the effect of this situation as a world in five or ten years. I hope we will return from this seemingly irreversible path soon.
Bu durum artık o kadar belirgin hale gelmiş ki eskiden bu sokaklar, bu oyun parkları dolup taşarken şuan oyun oynayan sosyalleşen çoçuk yok denecek kadar azdır. Bu durumun etkisini sanırım beş on yıl içerisinde dünya olarak farkedeceğiz.
Umarım geri dönülmez olarak görünen bu yoldan tez zamanda döneriz.
