Yaşam döngüsü içinde,
Kaybolmuş bir hayal gibiyiz.
Bugünün sonu geldiğinde,
Solan çiçekler misali
Umut kokulu bir dünyanın
Mutlu insanları olabilirdik.
Ezildik, çekildik çarmıha,
Batan güneş gibi solduk.
Boynunu büken bir günebakan çiçeğiyiz,
Işığımız kaybolunca hüzünleniriz.
Ama doğacak kırmızı bir şafak,
Aydınlatacak hayallerimizi.
