Göçler, geçmiş dönemde yerleşik hayata geçmeden önce yaşanan bir süreç olarak kendine alan bulabilmekteydi. Göçebe yaklaşımı da göçlerden kaynaklı olarak hayat bulan bir yaklaşım olarak bilinmekteydi. İnsanlar, yerleşik hayatın nasıl bir yaşayış tarzını beraberinde getirdiği konusunda bir fikir yürütemedikleri dönemlerde sürekli olarak göçebe bir yaşam sürme eğilimine sahip olmaktaydılar ancak daha sonra çeşitli aşamalar, yaşanmışlık ve tecrübeler göçebe hayattansa, yerleşik bir hayatın daha makbul olduğu ve toplulukların gelişimi ve ilerlemesi adına daha büyük avantajlara gebe olduğu sonucuna ulaşmışlardır.
Yerleşik hayata geçilmesi ile birlikte tarım ve hayvancılık, ekonomik gelişmişlik, ticari etkinlikler gelişim sürecine girmiştir. Bunun yanında göçebe kültürün bir işareti olarak kabul edilebilecek olan çadır hayatı yerleşik hayata geçişle birlikte son bulmuş ve konut kavramına doğru bir gidişat benimsenmeye başlanmıştır. İnsanlık tarihi bu dönemlerden geçmiş ancak gene de ‘’göç etme’’ fiili bir kenara bırakılmamıştır.
Göç olgusu tarihsel dönemlerden günümüze kadar gelen ve birçok toplumu etkilemesinin yanı sıra dünya’nın var olan düzeninde önemli etkilere ve değişikliklere yol açan bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Göç olgusu çeşitli nedenlerden dolayı oluşabilmektedir. Bu nedenlerin en önemlilerinden bir tanesinin sosyo-ekonomik nedenler olduğunu belirtmekte yarar görülmektedir.
İnsanlar yaşadıkları topraklarından zorunlu olarak ayrılmak zorunda kalabilmekte ve başka bir topluma ya da ülkeye göç edebilmektedirler. Özellikle ülkemiz açısından düşündüğümüz zaman son dönemlerde yaşanmakta olan Suriyeli göçlerini örnek göstermek mümkündür. Buradan da göçün diğer bir nedeni olarak karşımıza toplumsal çatışma ve savaş çıkmaktadır. Ayrıca, insanların yaşadıkları topraklarda meydana gelen herhangi bir doğal afetin de insanları göçe zorlayabileceğini belirtmek gerekmektedir.
