ANNELER GÜNÜ NEDİR? NE ZAMANDAN BERİ VAR?

Anneler günü, annesini kaybetmiş küçük bir kızın hayat hikayesinden başlıyor. Anna Jarvis adında bir kız, annesini 1905 senesinde kaybetti. Ve 41 yaşındaydı. Mesleği ise öğretmenlikti 1864 doğumlu Anna Jarvis, 1902 yılında babası ölüyor. Ve annesi ile beraber ABD'de Philadelphia'da yaşamaya başladı. 3 yıl sonra 9 Mayıs 1905'de de annesini kaybetti. Hep annesi ile beraber yaşamasına rağmen öldükten sonra "Ona hayatta iken gerekli ilgiyi gösteremediği"ne inanıyor ve bunun ezikliğini duyuyordu. 2 yıl sonra Mayıs'ın 2. pazarında, annesinin ölüm yıldönümünde arkadaşlarını evine çağırdı ve bu günün anneler günü olarak ülke çapında kutlanması fikrini ilk onlara açtı.

Jarvis'in annesinin 20 senesi süresince haftalık dini dersler verdiği Grafton'daki bir kilisede, 10 Mayıs 1908'de 407 çocuk ve annesinin katılımı ile kutlandı. Jarvin tüm anneye ve çocuğa kendi annesinin en çok sevdiği karanfillerden bir tane alıp verdi. Annenin şefkati ve sabrı ifade eden beyaz karanfil ise Amerika'da anneler gününün sembolü kabul ediliyor. Kızın bu fikri o kadar çok çabuk kabul edildi ki bir çok eyalet ve şehirde anneler günü kutlamaları resmi olarak kabul edildi.

Bu konuda yazıma nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Anneme olan sevgim ve hayranlığım o kadar çok ki anlatmaya kelimelerim yetersiz kalıyor. Beni bu yaşıma getirene kadar çok emeğin oldu annem. Bazı günler oldu yemedin yedirdin, içmedin içirdin, geceleri uykusuz kaldın beni bu günlere kadar sen getirdin. Annem sen benim canımsın canımıniçisin. Ben senin hakkını nasıl ödeyebilirim ki. Seni belimde taşısamda sen hamileyken sana attığım bir tekmenin karşılığını dahi ödemiş olamam. Canım annem benim, en değerli varlığım iyiki varsın iyiki hep yanımdasın iyiki sen benim annemsin. Annem bugüne kadar bana verdiğim emeklerin için çok çalışıyorum. Çok çalışıp ilerde başarılı olup seni mutlu edeceğim. Melek annem benim seni çok ama çok seviyorum. Ben dünyanın en şanslı evladıydım. Annem sende benim için bu dünyanın en iyi annesisin. Her çığlıkta başucumda biteceğini bilmenin güveniyle büyüdüm ben. Her sıkıntıma, her derdime benden daha çok dertleneceğini bilmenin o bencilliği ile büyüdüm ben. Sevgi donanım benim. Canım annem ben senin kollarında büyüdüm. Kim bilir ne çok acılar çektirdim sana.. Annem ne çok sevinçler yaşadık biz beraber, sen bana eş oldun, dost oldun. Çok zalim bir dünyada yaşıyoruz değil mi anne ? Doğurup sonrada bir gün yuvadan uçacağını bile bile kos kocaman bir ömrü karşılıksız veriyorsun. Ve hayat birden sesizliğe dönüşüyor. Gizliden gizliye özlüyorsun evladını.

Anneler günü ülkemizde de Mayıs ayında kutlanmaktadır. Türk Anne Kadınları önerileri üzerine 1995 senesinden bu zamana kadar Mayıs ayının ikinci Pazar Günü Anneler Günü olarak kutlanmaktadır. Yaşamın değiştiğini anlıyoruz ve insan mahrum kalınca anlıyor sevginin değerini. Annem ben senin sevginden mahrum kalamam o yüzden sana upuzun bir ömür diliyorum.