✏✏📝📅

ေနာက္ေခ်းပိုး (ေခၚ) ႏြားေခ်းပိုးမႀကီးမွ မိမိ၏သားေလာင္းမ်ားအား ပင္ပန္းႀကီးစြာ စနစ္တက်ေမြးျမဴရပံု။

ေနာက္ေခ်းပိုး မျဖစ္မီ ႏြားေခ်းႏွင့္မံထားသည့္ အလံုးထဲမွ သားေလာင္းမ်ားအား ဇိဇီ စိစီ အီကုတ္ စသျဖင့္ ေနရာေဒသကြဲ၍ အမ်ိဳးမ်ိဳးေခၚေဝၚၾက၏။ ထိုသားေလာင္းမ်ားကို ေႏြရာသီ၌ ႏြားေခ်းပံု ကြၽဲေခ်းပံု ဆင္ေခ်းပံု စသျဖင့္ လအတန္ၾကာေအာင္ စြန္႔ထားခဲ့သည့္ တိရစာၦန္မ်ား၏ မစင္ဂ်က္မ်ားေအာက္မွ တူးေဖာ္ရ႐ွိႏိုင္၏။ တစ္က်င္းလွ်င္ အနည္းဆံုး ၃လံုးမွစ၍ အမ်ားဆံုး ၁၅လံုးအထက္ခန္႔ ရ႐ွိႏိုင္သည္။ ထိုသားေလာင္းမ်ားကို ထုတ္ယူ၍ ဆီ ဆား င႐ုတ္သီးစိမ္း အခ်ိဳမႈန္႔ မန္က်ည္းရြက္တို႔ျဖင့္ ေၾကာ္ေလွာ္ခ်က္စားပါက အင္မတန္မွကို အရသာ႐ွိလွ၏။

မိမိငယ္ငယ္က ဤကဲ့သို႔ ရသတဏွာခံစားရန္အလို႔ငွါ ေၾကာင္းက်ိဳးမဆင္ျခင္ဘဲ ငါးမွ်ား ဂဏန္းေထာင္ ဖား႐ိုက္ ပုရစ္ဖမ္း ခ႐ုေကာက္ ငွက္ပစ္ စသည္အျပင္ ပံုပါအတိုင္း အကုသိုလ္အမႈမ်ား မ်ားစြာျပဳမူမိခဲ့ပါ၏။ ယခုမွပင္ ေနာင္တမ်ားစြာ ရမိပါ၏။ ကိုယ္အဆင္ေျပဖို႔ရန္အတြက္ သူတစ္ပါးအသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို ဖ်က္ဆီးခဲ့မိ၏။ ထိုအခ်ိန္ မိမိ၏အသိဉာဏ္ကား ႏံု႔ေလစြတကား။ ဤအမႈသည္ ႀကီးေလးေသာ ပါဏာတိပါတကံကို က်ဴးလြန္ခဲ့ျခင္းေပတည္း။ သမၼပၸဓာန္ေလးပါးတို႔ျဖင့္ ဝန္းရံအပ္ေသာ ဝိပႆနာဘာဝနာတရားတို႔ျဖင့္ မဟန္႔တားႏိုင္ပါက ေသသည္၏အျခားမဲ့၌ အပါယ္ငရဲသို႔ က်ႏိုင္ဖြယ္႐ွိ၏။ ကံအေၾကာင္းေထာက္မ၍ အပါယ္ငရဲသို႔ မက်ေရာက္ခဲ့သည္႐ွိေသာ္ ျဖစ္ေလရာဘဝမ်ား၌ ထိုအကုသိုလ္၏ ဝိပါက္ၾကမၼာေၾကာင့္ ဝိပါကဝဋ္ေႂကြးတို႔အား က်ိန္းေသ ဆပ္ရလတၱံ႔။ ထို႔ေၾကာင့္ အေသမဦးမီ ဉာဏ္ဦးေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါစို႔....

သိကၡာပဒသုတ္, သပၸဳရိသဝဂ္, ပဥၥမပဏၰာသက, အဂၤုတၱရနိကာယ္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္မွာ သပၸဳရိသ
ကို သူေတာ္ေကာင္း အသပၸဳရိသကို သူယုတ္မာဟု ျမန္မာဘာသာ ျပန္သြားတယ္ ။ သုတ္မွာ ေဟာထားခ်က္ဟာ သီလ လံုလွ်င္ သူေတာ္ေကာင္း
သီလ မလံုလွ်င္ သူယုတ္မာ ဆိုသည့္ အဓိပၸါယ္ေပါက္သြားပါတယ္ ။ အရက္တခြက္မွ် ေသာက္ယံုႏွင့္ မိမိတို႔ကို ဗုဒၶျမတ္စြာက သူယုတ္မာဟု စြပ္စဲြေနတာပါလားဟု အထင္ေရာက္သြားေစတယ္ ။ တဘက္ကို အထူး ဒုကၡေပးေနသည္ပင္ မဟုတ္ သတ္မွတ္ခ်က္တခုႏွင့္ လူေပါင္းမ်ားစြာကို ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ သူယုတ္မာဟု စြပ္စဲြတာပါလားဟု အထင္ေရာက္သြားေစတယ္ ။ အမွန္မွာ ဘာသာျပန္ေျကာင့္ နားလည္မႈ လဲြျကရျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ သည္သုတ္မွာ သပၸဳရိသ အသပၸဳရိသ စသည္ကို သူေတာ္ေကာင္း သူယုတ္မာဟု မျပန္ဆိုသင့္ပါဘူး ။
သႏၱ + ပုရိသ = ေကာင္းျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ ။ ျငိမ္းေအးေသာ ပုဂၢိဳလ္ ။

( ​ေလာကုတၱရဂုဏ​ေယာ​ေဂန ​ေသာဘနာ ပုရိသာတိ သပၸဳရိသာ။ သံ.႒-၂၊ ႏွာ.၂၃၁ ။

သႏၱကာယကမၼာဒိတာယ သႏၱဓမၼသမႏၷာဂမ​ေတာ သႏၱဓမၼပ​ေဝဒန​ေတာ စ သ​ေႏာၱ ပုရိသာတိ သပၸဳရိသာ။ ဒီ.ဋီ-၃၊ ႏွာ.၂၃၆ )

သည္ေလာက္ ျပန္ ေတာ္ျပီေပါ့ ။
သူေတာ္ေကာင္းဆိုတာ အက်င့္ပ်က္ခ်င္ ပ်က္ စိတ္ထားေကာင္းလွ်င္ သူေတာ္ေကာင္းဆိုေသာ ျမန္မာေတြ နားလည္ထားသည့္ သူေတာ္ေကာင္းအယူအဆႏွင့္ ပါဠိအယူအဆဟာ တထပ္တည္း မတူ၍ သည္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ဟာ ျပႆနာ ရွိပါတယ္ ။ ျမန္မာေတြက စိတ္ထားမေကာင္းလွ်င္ သူယုတ္မာ သည္လို နားလည္ထားျကတာပါ ။ ယခု သႏၱကို အရေကာက္ သဒၶါ သီလ စာဂ သုတ ပညာ ဟီရိ ျသတၱပၸ ။ သပၸဳရိသဆိုလွ်င္ ယင္းတရားအဂၤါတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေယဘုယ်အားျဖင့္ မွတ္ျကယံုေပါ့ ။ သည္အရေကာက္ႏွင့္ မညီညြတ္ အသပၸဳရိသပါ ။ စိတ္ထား ေကာက္က်စ္ စဥ္းလဲ မေျဖာင့္ ယုတ္မာ စသည္တို႔ႏွင့္ တိုက္ရိုက္ မပတ္သတ္ေသး ။ မေကာက္က်စ္ မစဥ္းလဲ မယုတ္မာဟူေသာ သေဘာမ်ိဳးကိုလည္း မဆိုလိုေသး ။ ေမတၱာတရားႏွင့္ ျပည့္စံုေသာသူ ဟုတ္မဟုတ္ ဆိုသည္တို႔ႏွင့္ တိုက္ရိုက္ မပတ္သတ္ေသး ။ ျမန္မာေတြ ေျပာေသာ သူေတာ္ေကာင္း ( သို႔ ) သူယုတ္မာ ဟူသည္ အရက္ ေသာက္ခ်င္ ေသာက္ေနမည္ ကူညီတတ္ေသာ ေမတၱာတရားႏွင့္ ျပည့္စံု၍ သေဘာေကာင္းျခင္း မေကာက္က်စ္ မစဥ္းလဲေျဖာင့္ျဖဴးျခင္း, ( သို႔ ) ရက္စက္ျခင္း ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲမေျဖာင့္ျဖဴးျခင္း ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ သည္လို အဓိပၸါယ္ သက္ေရာက္တယ္ ။ သည္လူဟာ လူယုတ္မာဟု ဆိုလိုက္လွ်င္ တသက္တာ သေဘာလည္း ေဆာင္တယ္ ။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ေျပာေသာ သပၸဳရိသဟာ အေျခအေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါအရပါ ။

အထက္က အရေကာက္ ခြန္ႏွစ္ပါးႏွင့္ ညီညြတ္ခ်ိန္မွာ ေကာင္းျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ပါ ။ မညီညြတ္လွ်င္ မေကာင္းျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ပါ ။ အေျခအေန အခ်ိန္အခါအလိုက္ မေကာင္းျမတ္ဘူး ေျပာျခင္းကို သူယုတ္မာဟု မည္သို႔ ဘာသာ ျပန္လိုက္သည္ မသိ ။ အေကာင္းကို ေျပာင္းျပန္လွန္လိုက္ဦး ။ မေကာင္းေပါ့ ။ ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ သည္ေနရာမွာ မေကာင္းဟုသာ သံုးတယ္ ။ အယုတ္ အယုတ္တမာေကာင္ဟု မေျပာေသး မသံုးေသး ။ မေကာင္းဟူေသာ အနက္မွာ ယုတ္မာျခင္း အဆင့္ ေရာက္နိဳင္တာ ရွိတယ္ ။ သာမာန္ မေကာင္းဟာ မေကာင္းအဆင့္ ျဖစ္ကာမတၱ မည္ကာမတၱ ရွိတယ္ ။ အယုတ္ အယုတ္တမာေကာင္ဟု ေျပာလိုလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားဟာ ပါပ ပါပိမ ဟု တိုက္ရိုက္သံုးတတ္ပါတယ္ ။ သံုးတာ မ်ားတယ္ ။ သည္သုတ္မွာဆိုလွ်င္ မေကာင္းတာ ဘာလဲ ? အသက္သတ္ျခင္း စသည္ ။ အသပၸဳရိသတရ = အတိုင္းအထက္အလြန္ မေကာင္းတာက မိမိတင္ မဟုတ္ သူတပါးကိုပါ သတ္ျဖတ္ဖို႔ရန္ တိုက္တြန္းျခင္း စသည္ သည္ေလာက္ပါပဲ ။ မယုတ္မာ ယုတ္မာႏွင့္ စပ္ေသာ သူေတာ္ ေကာင္း မေကာင္းမ်ိဳးဆိုလွ်င္ ဗုဒၶျမတ္စြာဟာ ကလ်ာဏ ပါပ သည္လို သံုးတတ္တယ္ ။ အမ်ားအားျဖင့္ စိတ္ထား အယူဝါဒ ညံ့ဖ်င္းဖ်င္းေတြကို အေသကိုင္ထားမွ သံုးေလ့ရွိတယ္ ။ ဥပမာ အျမဲ သတ္ျဖတ္ခ်င္ေနျခင္း သတ္ျဖတ္တာ ေကာင္း၏ အယူအဆကို ကိုင္ထားျခင္းစသည္ေပါ့ ။ အတိုင္းအထက္အလြန္ ယုတ္မာလွ်င္ သူတပါးကိုပါ သတ္ျဖတ္ျခင္းဟာ ေကာင္းမႈ စသည္ ယံုျကည္ေစရန္ စည္းရံုးတာမ်ိဳးေပါ့ သတ္ျဖတ္လိုစိတ္ကို ေသြးေပးေနတာမ်ိဳးေပါ့ ။ ပဌမပါပဓမၼသုတ္, ဒုတိယပါပဓမၼသုတ္, စတုကၠနိပါတ္, အဂၢၤဳတၱရနိကာယ္ကို ျကည့္ပါ ။ သို႔ေသာ္ အသပၸဳရိသကို မသူေတာ္ သူယုတ္မာ စသည္ မသံုးနိဳင္ဘူးလား ? ပါပိမ ျဖစ္လွ်င္ အသပၸဳရိသ ျဖစ္တာေတာ့ ျငင္းစရာ မရွိပါ ။ အသပၸဳရိသကို သူယုတ္မာဟု ဘာသာျပန္လိုလွ်င္ အေသ ဆုပ္ကာထားေသာ စိတ္ထား အယူဝါဒ ညံ႔ဖ်င္းျခင္း ရွိမရွိကိုသာ ျကည့္ဖို႔ရန္ လိုအပ္ပါတယ္ ။

ေျပာလိုသည္မွာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာသည္ထက္ ပိုပို၍ ေျပာလွ်င္ ျပႆနာ အျမဲရွွိေနတတ္သည္ဟု သိေစခ်င္ယံုမွ်သာ ။ ကမၻာေပၚက ဗုဒၶစာေပပညာရွင္ေလာကမွာေတာ့ သည္လို သုတ္တသုတ္ သိကၡာပုဒ္တခု စသည္ကို ရွင္းလင္းေစရန္ ျကိဳးစားျကရာမွာ ပိုလြန္သြားလွ်င္ ဗုဒၶ၏ အခြင့္အာဏာ ပိဋက၏ အခြင့္အာဏာကို ေက်ာ္လြန္၍ ဖြင့္ဆိုျခင္း ျပန္ဆိုျခင္း သည္လို သမုတ္ပါတယ္ ။ ဥပမာ ဝိနည္းေျကာင္းအရ ရဟန္းေတြဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြကို မကိုင္ရ မထိရပါဘူး ။ ေမြးကင္းစအရြယ္ မိန္းကေလးက အစ မည္သည့္အရြယ္ရွိ မိန္းမကိုမဆို မထိေတြ႔ရပါဘူး ။ မိခင္အပါအဝင္ အားလံုးကို မထိေတြ႔ရပါ ။ လံုးဝ မထိရတာလား ? ရာဂဘီလူး ဝင္ပူးအပ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ထိေတြ႔သံုးသပ္မႈ မရွိရတာေပါ့ ။ အဖြင့္ဆရာေတြက ဘာထပ္ရွင္းသလဲ ? မိခင္က ေရနစ္ေနတယ္ လက္ႏွင့္ ဆယ္ျပီး မကယ္ေကာင္း ။ ကေလးမတေယာက္ ရထားဘီလံုးေအာက္ ဝင္သြားမယ္ ။ လက္ႏွင့္ဆဲြျပီး မထုတ္ေကာင္း သည္လို သေဘာေတြထိ ဖြင့္တာ ေတြ႔ရတယ္ ။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ေျပာတာ ရွင္းရွင္းေလး ။ ရာဂဘီလူး ဝင္ပူးအပ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ မသံုးသပ္ရ ။ ေသေတာ့မွာကို သည္အတိုင္း ျကည့္ခိုင္းေနသည္ မဟုတ္ ။ ေသမွာကို သည္အတိုင္းျကည့္ေနမွေတာ့ ရဟန္း၏ ဂုဏ္သိကၡာ ဘာရွိေတာ့ပါ့မလဲ ? စိုးရိမ္တျကီး အသက္ကယ္ေနခ်ိန္ မည္သူ႔ကို လိင္အရသာ ခံလို၍ ထိေတြ႔လို၍ ကိုင္တြယ္ပါသည္ စြပ္စဲြနိဳင္ပါ့မလဲ ?

ထို႔ေျကာင့္ သည္လို အဖြင့္ေတြဟာ ဘုရား၏ အခြင့္အာဏာကို ေက်ာ္ေနေသာ အဖြင့္မ်ားဟု မွတ္နိဳင္ပါတယ္ ။ သို႔ဆိုလွ်င္ ဘုရား၏ အခြင့္အာဏာကို မေက်ာ္ ဘုရား ေျပာေနသည္ထက္ ပိုမေျပာသည္ ျဖစ္ေစရန္ ဘယ္လို ျကည့္ျကရမလဲ ? ယခု ျပႆနာ တက္ခဲ႔ေသာ သုတ္မွာပင္ ဘယ္လို ျကည့္သလဲ သိနိဳင္ပါတယ္ ။ သည္သုတ္မွာ သပၸဳရိသဟာ သီလလံုသူ အသပၸဳရိသဟာ သီလမလံုသူ ။ သည္ေလာက္ပဲေလ ။ သပၸဳရိသ အသပၸဳရိသႏွင့္ ပတ္သတ္ျပီး ဘုရားေဟာေသာ သုတ္မ်ားစြာ ရွိတယ္ ။ တသုတ္ႏွင့္ တသုတ္ မတူဘူး ။ တခါတရံ ပညာရွိသူ မဲ႔သူ တခါတရံ စိတ္တည္ျငိမ္သူ မျငိမ္သူ ။ တခါတရံ အယူဝါဒ မဆိုးသြမ္းသူ သြမ္းသူ ။ အယူဝါဒဆိုးသြမ္းလွ်င္ ယုတ္မာသည္ဟု ဘုရား ေဟာနိဳင္တယ္ ။ သုတ္မွာ လိုခ်င္ေသာ အနက္ကို ဘုရားဟာ ဘယ္သူ ဘယ္လို ဘာေျကာင့္ ကိုယ္တိုင္ေမး ကိုယ္တိုင္ေျဖျပီး တခါတည္း ပိုင္းျခားေပးထားသား ။ ဘုရားဟာ အိႏၵိယစာေပက႑မွာ သာမာန္လူပိန္းေတြအတြက္ intellectual ျဖစ္ေသာ စာေပကို လူပိန္းနားလည္ လြယ္ေစ ခံစားနိဳင္ေစ ျဖစ္ေအာင္ intelligible လည္း ျဖစ္၍ အလြယ္နည္းသံုးသည့္ တဦးတည္းေသာ မဟာလူသားပါ ။ သို႔ဆိုလွ်င္ စာေပကို ခံစားမည့္သူဟာ မိမိစြပ္စဲြလိုေသာ အနက္ထိ ေရာက္မေရာက္ သုတ္အတြင္းမွာပင္ ရွာေဖြနိဳင္ပါတယ္ ။ ဘုရားက ဘယ္လိုလူဟာ သပၸဳရိသလဲဟု ကိုယ္တိုင္ေမးျပီး သည္လို ပညာရွိသူဟာ သပၸဳရိသ စသည္ ေျဖတယ္ ။ သို႔ဆိုလွ်င္ သပၸဳရိသ အရေကာက္ဟာ ပညာရွိသူပါ ။ အသပၸဳရိသဟာ ပညာမဲ႔သူပါ ။ မိမိ စြပ္စဲြေနေသာ အနက္ သုတ္မွာ မပါဘူးဟု သတိထားမိနိဳင္ပါတယ္ ။ ျကည့္ပံုျကည့္နည္းဟာ အရမ္းခက္ေနသည္ မဟုတ္ပဲလွ်က္ ပိုလြန္၍ ေကာက္ယူ စြပ္စဲြေနျကလွ်င္ ဘုရားလည္း မေျပာခဲ႔ပဲလွ်က္ ဘုရားကို သက္သက္ ထိုင္ျပစ္မွားေနသည္ႏွင့္ တူေနေတာ့မွာပါ ။ သတိျပဳနိဳင္ျကပါေစ ။

@elay