🙇🏻เมื่ออาทิตย์ก่อน ผมได้ไปเยียมน้องสาวที่ จันทนบุรีมา ซึ่งจริงๆ
ก็คือบ้าน นอกของผม ... เป็น10ปีแล้วที่ผมไม่เคย..ไปเลย ..ทุกอย่าง
ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงหมด จากนาข้าวกลาย เป็นสวนยาง จากสวนม่ะม่วง
กลายเป็นเซเว่น ผมยังคิดถึงสมัยเด็ก ตอนที่ผมยังวิ่งเก็บมะม่วงสุก และเคยนั่ง
รถไถไปกับน้าชาย...วิ่งไล่จับปลาหมอที่ขึ้นมาบนคันนา..และพายเรือเล่น....
มันนานมาแล้วครับ..แต่ภาพหรือความรู้สึกเหล่านี้ยังคงอยู่ในความทรงจำของผม
อย่างที่ไม่เคยลบเลื่อน...ถ้า..เป็นนสมัยนี้ผมคงเอาสมาทร์โฟน..ถ่ายเก็บไว้หมด..
อะไรก็เปลื่ยนไปหมดยกเว้น สวนทุเรียน หลังบ้าน ..ที่ยังเหมือนเดิม ยังคงได้กิน
ทุกปีแม้จะไม่มากมาย...แต่ก็พอทีจะเอามาฝากเพื่อนบ้านได้...แต่ที่ผมชอบที่สุด..
คือทุเรียนจิ๋วของผม..มันยังอยู่ที่เดิม และยังดกเหมือนเดิม..แต่ต้นใหญ่กว่าเดิม
ดูแล้วเป็น ผู้ใหญ่มากขึ้น...ไม่รู้มันจะจำผมได้หรือป่าว แต่ผมจำมันได้ดี..
และตอนนี้กำลังดัง...แต่ผมว่ามันไม่ค่อยมีเนื้อ ..เม็ดใหญ่ผมชอบเอาไปเผาไฟ
กินครับ อร่อยและมันดี🤤
😲ผมเรียกมันว่าทุเรียนจิ๋ว..โดยทีผมไม่รู้ชื่อจริงของมัน จึงหาข้อมูล มาเขียนให้เพื่อน
โดยชื่อจริงของมันคือ"ทุเรียนพวงมณี" เป็นไงครับ!ชื่อเพราะมั้ยครับ
จุดเด่นของพวงมณี หรือทุเรียนจิ่ว อยู่ตรงที่เนื้อละเอียด รสชาติหวาน
หากกินในช่วงที่สุกพอเหมาะรสชาติอร่อยมาก ขนาดของผลก็กระทัดรัด สีเนื้อเข้ม
เป็นสีนาก....เนื้อของพวงมณีอาจจะไม่มากนัก เพราะเมล็ดค่อนข้างโต
ประเด็นนี้อาจจะเหมาะกับคนที่ชอบกินทุเรียนแต่กลัวอ้วน เพราะเนื้อน้อยลูกเล็กครับ
(แต่ถ้ากินเป็นเข่งก็อ้วนเหมือนเดิม...555555 😆)
นี้ครับต้นของมันใหญ่มากกกกก😮
เวลาจะเก็บก็ต้องปีนเก็บเอาครับ..เพราะขั้วมันใหญ่...ต้นสูงมันสอยยาก
แต่ที่สำคัญ พยายามอย่าไปเดินไกล้ต้นมัน..เพราะมันอาจตกใจหัว
ได้ครับ...เจ็บแน่นอนครับไม่ต้องพูดถึง..
ประมาณเหละครับทุเรียน จิ๋วหรือ "พวงมณี".....ที่อยากให้รู้จักกัน ..
ท้ายนี้ก็มีเรื่องราวความรู้เล็กๆมาแบ่งปันกันเพื่ยงเท่านี้ครับ
ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่านกันจนจบ...และเป็นกำลังใจให้กันเสมอ มา
ขอบคุณเพื่อนSteemit ...ครับ..รักทุกท่านครับ♥️❤️
Thank you for your support
Comments, Resteem and Votes.Thank you #eaksiam🙇🏻
