ရန္အေပါင္းကို ကုန္စင္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္
ရန္ကုန္..ဟု သမုတ္ခဲ့ေလသည္။
ဤသို႔ျဖင့္......
.................
.................
ႏွလံုးသားမွာ စက္တပ္ထားတာ တစ္ၿမိဳ႕လံုးပဲ
ဦးေႏွာက္ထဲ ဂဏန္းေပါင္းစက္ထည့္ထားတာ တစ္ၿမိဳ႕လံုးပဲ
အဲ့ဒီ့ တစ္ၿမိဳ႕လံုးဟာ...ေန႔လႊဲညစာသံုးေဆာင္လို႔
အဲ့ဒီ့တစ္ၿမိဳ႕လံုးဟာ.....လယ္ထြန္မဂၤလာသီခ်င္းနားေထာင္လို႔
အဲ့ဒီ့တစ္ၿမိဳ႕လံုးဟာ....ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ ေမးေတြေငါ့လို႔
အဲ့ဒီ့တစ္ၿမိဳ႕လံုးဟာ....ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေရလ်ွံလို႔
တခမ္းတနား ေၾကကြဲလို႔
ရက္ရက္စက္စက္ ဟားတိုက္လို႔
နာနာက်င္က်င္ ရီေမာလို႔
အိမ္ေနာက္ေဖး.....အျပံဳးေတြ တည္ ထား လို႔
........
ဆိုလိုတာက
ရန္ေတြ........ကုန္ လို႔ ။
သမုဒၵရာကို လက္ပစ္ကူးဖို႔
ဆြမ္းေတာ္တင္ၿပီး ထြက္ခဲ့တယ္
ငါးပိသိပ္ငါးခ်ဥ္သိပ္ အျပံဳးေတြ ဇြတ္ျပံဳးထား
ငါသိတယ္ဆိုတဲ့ အၾကည့္ေတြ ဇြတ္ၾကည့္ထား
ဘာမဆိုလုပ္မွ ဘာမဆိုျပန္ရမယ္လို႔ေတြးထား
သူမ်ားမေကာင္းတာထက္
ကိုယ္ေကာင္းဖို႔လိုတယ္လို႔....ျမင္ထား
ၿမိဳ႕ ရန္မကုန္ခင္
ကိုယ့္ ရန္ကုန္ဖို႔...လိုသားလား။
အရင္က အေနေခ်ာင္ အေသၾကပ္
အခု.....
အေနၾကပ္ အေသေခ်ာင္တယ္....ဆိုပဲ
ခိုအိမ္ ေလးေတြထဲက တစ္ေနကုန္ထြက္
မိုးခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ ခိုအိမ္ေလးေတြထဲျပန္ဝင္
တရင္းတႏွီး ခ်စ္ၾက
ဂ႐ုတစိုက္ ၾကင္နာၾက
နီးနီးကပ္ကပ္.....မိုးခ်ဳပ္လိုက္ၾက။
လူတိုင္း တိုက္ပြဲကိုယ္စီ
ရန္ကုန္..မမည္ေသးတဲ့....ၿမိဳ႕။။။။