دانشمندان در یک مطالعهی جدید نشان دادند که اکثر سیارکها و شهابسنگها بر اثر خرد شدن چند سیارهی کوچک به وجود آمدهاند که خود در زمان کودکی منظومهی شمسی تشکیل شدهاند.
مطالعهای که بهتازگی در مجلهی نیچر اخترشناسی منتشر شده است، نشان داده است که لااقل ۸۵ درصد از ۲۰۰ هزار سیارک موجود در کمربند سیارکی درونی که منبع اصلی شهابسنگهای زمین است، از پنج یا شش سیارهی کوچک باستانی سرچشمه گرفتهاند. البته احتمال دارد که ۱۵ درصد باقیماندهی سیارکها نیز از همان اجرام اولیه پدید آمده باشند.
Image credit: nation.com.pk
این کشف جدید برای فهمیدن موادی که سیارهی زمین را شکل دادهاند، اهمیت دارد. بر این اساس، دانشمندان درک بهتری از تاریخ تکاملی سیارکها و مواد تشکیل دهندهی آنها به دست میآورند. گفته میشود که این اطلاعات برای محافظت از زمین و خود ما در مقابل شهابسنگها اهمیت دارد. در واقع، اگر شهابسنگی بهاندازهی مجسمهی آزادی باشد، میتواند از بمب اتم هم خطرناکتر باشد!
از آنجا که شهابسنگها و سیارکها با سرعت از کنار زمین عبور میکنند، طبیعی است که منشأ و مواد تشکیل دهندهی آنها برای ما انسانها حایز اهمیت باشد. اگر زمانی یکی از آنها به طرف زمین در حرکت باشد و دانشمندان بخواهند آن را از مسیر خود منحرف کنند، باید بدانند که ماهیت آن چیست و از چه موادی تشکیل شده است.
این تیم محققان نشان دادند که نوع مداری که یک سیارک دارد، بستگی به اندازهی آن دارد. به عبارت دیگر، تفاوتهایی که در بین شهابسنگها در روی زمین یافت میشود، به خاطر تغییرات تکاملی است که در داخل چند جرم آسمانی در حدود ۴ میلیارد سال قبل روی داده است.
در واقع، امکان دارد که منشأ تمام سیارکهای کمربند سیارکی اصلی نیز تعداد اندکی از اجرام آسمانی شناخته شده باشند.
به دست آوردن اطلاعات دربارهی تاریخچهی تکاملی جرمهایی که مراحل اولیه منظومهی شمسی را شکل دادهاند، به اخترشناسان نظری کمک میکند که به سؤالات مهمی پاسخ دهند از این قبیل که سیارههایی مانند سیارهی ما در کجای گیتی یافت میشوند؟ ولی در ابتدا باید فرآیندهای تشکیل دهندهی سیارهای که روی آن زندگی میکنیم، بهتر شناخته شوند.
