بیماری توکسوپلاسموز

توکسوپلاسموز نوعی بیماری است که بر اثر عفونت انگلی توکسوپلاسما گوندیی (Toxoplasma gondii) ایجاد می‌شود که یکی از شایع‌ترین انگل‌های جهان به شمار می‌رود. معمولاً این نوع عفونت بر اثر خوردن گوشت آلوده خوب پخته نشده، قرار گرفتن در معرض مدفوع گربه‌ی آلوده، و یا انتقال از مادر به فرزند در حین حاملگی صورت می‌گیرد.

توکسوپلاسموز ممکن است در بعضی از افراد علایمی شبیه بیماری آنفولانزا ایجاد کند، ولی اکثر افرادی که دچار این بیماری می‌شوند، هیچگونه علایم و نشانه‌هایی از خود بروز نمی‌دهند. در شیرخوارانی که از مادران آلوده متولد می‌شوند و نیز افرادی که سیستم ایمنی ضعیف شده‌ای دارند، توکسوپلاسموز ممکن است عوارضی جدی ایجاد نماید.

در مجموع، باید دانست که اگر فرد سالم باشد و حامله نباشد، تشخیص توکسوپلاسما در او جای نگرانی ندارد. به عبارت دیگر، معمولاً غیر از اقدامات حفاظتی نیازی به درمان دیگر نخواهد داشت. لیکن در افرادی که حامله هستند و یا سطح ایمنی آنها پایین آمده است، ممکن است برای اجتناب از عوارض شدید این بیماری درمان‌های طبی خاصی مورد نیاز باشد. ولی در مجموع، بهترین راهکار مقابله با این بیماری پیش‌گیری از بروز آن است.

همان‌گونه که گفته شد، اکثر افراد بالغ و سالم که به این بیماری گرفتار می‌شوند، علامتی از خود نشان نمی‌دهند. لیکن در برخی از افراد، علایم و نشانه‌های شبیه بیماری سرماخوردگی ظاهر می‌شود، که شامل درد بدن، متورم شدن گره‌های لنفاوی، سردرد، تب، و خستگی است.

از طرف دیگر، در افرادی که سیستم ایمنی آنها تضعیف شده است—مثلاً کسانی که گرفتار سندروم نقص ایمنی اکتسابی (ایدز) هستند، و یا تحت درمان با شیمی‌درمانی قرار دارند، یا اینکه اخیراً پیوند عضو انجام داده‌اند—ممکن است عفونت قبلی توکسوپلاسما مجدداً فعال شود. در چنین حالتی، علایم و نشانه‌های شدیدتر عفونت ظاهر می‌شود، که شامل سردرد، اغتشاش شعور، عدم تطابق و هماهنگی، تشنج، مشکلات ریوی شبیه سل، و تاری دید است.

تشخیص توکسوپلاسموز با انجام تست خونی صورت می‌گیرد و برای درمان این بیماری، در مواردی که نیاز به درمان دارویی وجود دارد، عموماً از پیریمتامین و سولفادیازین استفاده می‌شود.