امروزه هوش مصنوعی همه جا در دوروبر ما یافت میشود؛ در کامپیوتر، موبایل، و در انواع دستگاههای هوشمندی که در خانه و محل کار مورد استفاده قرار میگیرد. روبوتها نیز به تدریج در محل کار و خانه مورد استفادهی روزافزون قرار میگیرند. هوش مصنوعی یکی پس از دیگری خاکریزها را پشت سر میگذارد و همچنان به پیشرفت شگرف برقآسای خود ادامه میدهد.
هوش مصنوعی اساساً بدان معنا است که ماشینها توانایی انجام کارهایی را که به طور کلی نشان دهندهی هوش انسانی است، داشته باشند. کارهایی مانند برنامهریزی، تشخیص الگو، فهمیدن زبان طبیعی، و یادگیری و حل مسئله از جمله وظایفی هستند که بهطور معمول نیاز به هوش دارند و در حیطهی هوش مصنوعی واقع میشوند.
Image credit: pixabay
هوش مصنوعی به طور کلی به دو دستهی عمومی و اختصاصی تقسیم میشود. هوش مصنوعی اختصاصی برای نوع خاصی از کارها تکامل یافته است، ولی هوش مصنوعی عمومی به معنای انجام دادن تمام کارهایی است که انسانها میتوانند انجام دهند. البته این هدف نهایی محققان هوش مصنوعی است، ولی هنوز تا رسیدن به این سطح از هوش مصنوعی راه زیادی باقی مانده است.
در حال حاضر، هوش مصنوعی قادر است کارهای شگفتانگیز زیادی انجام دهد. مثلاً وبسایت آمازون با استفاده از هوش مصنوعی میتواند محصولات مناسبی را به شما توصیه کند، و یا اینکه گوگل آگهیهای خاصی را که در ارتباط با علایق افراد است، در صفحات وب برای آنها نمایش میدهد. این نوع از هوش مصنوعی بهطور روزمره مورد استفادهی تمام افراد قرار میگیرد.
در هوش مصنوعی، خیلی از اوقات از آلگوریتمهایی به نام یادگیری ماشینی استفاده میشود؛ بدان معنا که یادگیری ماشینی، در حقیقت، بخشی از عرصهی گستردهتر هوش مصنوعی است. یادگیری عمیق روش دیگری برای پیاده سازی یادگیری ماشینی است.
و اما روبوتیک شاخهای از فناوری است که در ارتباط با روبوتها است. روبوت یک ماشین قابل برنامهنویسی است که میتواند کارهای خاصی را بهصورت خودکار انجام دهد. به عبارت دیگر، لزومی ندارد که روبوت قابلیت کامپیوتری داشته باشد و یا مجهز به هوش مصنوعی باشد.
بعضی از روبوتها کارهای خاصی را انجام میدهند، مثلاً روبوتهایی که در خط مونتاژ خودرو کار میکنند و یا روبوتهایی که برای جراحی روبوتیک مورد استفاده قرار میگیرند. با این حال، بعضی از روبوتها نیز مجهز هوش مصنوعی هستند و قابلیت یادگیری دارند.
