دانشمندان موفق شدند خاطره‌ای را از یک حلزون به حلزون دیگر منتقل کند

یک مطالعه‌ی جدید نشان می‌دهد که لااقل برخی از خاطرات به صورت کد ژنتیکی ذخیره می‌شود، به‌طوری‌که می‌توان آن را از یک حیوان استخراج کرد و به حیوان دیگر وارد کرد و حیوان دوم چیزهایی را که جانور اول می‌دانسته است، به خاطر خواهد آورد.

انتقال خاطرات از مغز چیزی است که مانند داستان‌های علمی-تخیلی به نظر می‌رسد. ولی در یک مطالعه‌ی جدید در دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس، دانشمندان موفق شدند با استخراج یک ملکول پیام‌رسان ژنتیکی (RNA) از یک حلزون و کاشتن آن در حلزون دیگر، خاطره‌ای را از حلزون اول به دوم منتقل کنند.

خاطره‌ای که انتقال داده شد، خاطره‌ی ساده‌ای بود که مغز ساده‌ی حلزون قابلیت درک آن و به خاطر سپردن آن را داشت. این خاطره مربوط به یک شوک الکتریکی بود که به بدن حلزون داده شده بود.

وقتی که یک شوک الکتریکی به حلزون داده می‌شود، بخش‌هایی از شکم حلزون عقب کشیده می‌شود. وقتی که این کار تکرار شود، کشیده شدن شکم بیشتر می‌شود. این یک رفتار ساده بر مبنای یک خاطره ساده است.

در مطالعه جدیدی که در مجله‌ی ای‌نورو (eNeuro) منتشر شده است، دانشمندان UCLA نشان دادند که می‌توان خاطره را به شکل RNA از یک حلزون استخراج کرد و به حلزون دیگر انتقال داد.

در زمانی که RNA از حلزونی که خاطره‌ی برق‌گرفتگی نداشت به حلزون دیگر انتقال داده می‌شد، حلزون دوم به صورت ساده‌لوحانه عمل می‌کرد، یعنی اطلاع نداشت که قرار است این شوک‌های الکتریکی دوباره تکرار شود. وقتی که از حلزونی که خاطره‌ی برق‌گرفتگی داشت، خاطره به حلزون جدید انتقال داده می‌شد، حلزون دوم به گونه‌ای عمل می‌کرد گویی تجربه‌ی برق‌گرفتگی دارد و واکنشی متناسب با آن از خود نشان می‌داد.

یکی از بحث‌هایی که همواره در علوم اعصاب مطرح است این است که آیا خاطرات در ترانسکریپتوم ذخیره می‌شوند و یا در کانکتوم؟

بیشتر محققان بر این عقیده هستند که خاطرات در کانکتوم ذخیره می‌شوند. تلاش‌های زیادی برای نقشه‌برداری از تمام اتصالات نورونی انسان در جریان است و حتی برخی از دانشمندان ادعا می‌کنند که شاید بتوان تمام اطلاعات مغز انسان را پس از مرگ ذخیره کرد، ولی هنوز ثابت نشده است

با این حال تاکنون امکان انتقال حافظه بر مبنای کانکتوم میسر نشده است و مطالعه‌ی حاضر بیشتر نقش ترانسکریپتوم را در ذخیره‌سازی حافظه مورد تأکید قرار می‌دهد.