تأثیر آفتاب بر سلامت روانی

یک مطالعه‌ی جدید نشان داد که از میان عوامل محیطی آفتاب، دمای هوا، آلودگی، و باران، عامل اول با بهداشت روانی ارتباط دارد، ولی سه عامل بعدی ارتباط معنی‌داری نداشت.

این ایده که تابش آفتاب برای زندگی انسان اهمیت زیادی دارد، ایده‌ی جدیدی نیست، ولی بر اساس مطالعه جدیدی که در دانشگاه بریگم یانگ انجام شده است، در رابطه با بهداشت روانی و سلامت عاطفی افراد، مدت زمانی که بین طلوع و غروب آفتاب وجود دارد، عامل آب‌وهوایی مهمی است که بیشترین اهمیت را برای سلامت روانی افراد دارد.

مطالعه‌ی مذکور نشان می‌دهد که وقتی در طول روز در معرض آفتاب قرار می‌گیرید، سطح ناراحتی عاطفی شما افزایش پیدا نمی‌کند. اما اگر قرار گرفتن در معرض تابش آفتاب کاهش پیدا کند، در آن صورت دیسترس به حداکثر می‌رسد. این برای جمعیت کلی صادق است و صرفاً مربوط به افرادی نیست که دچار «اختلال خلقی فصلی» (SAD) هستند.

این نتیجه‌ی جالبی بود چرا که در حالت عادی بسیاری از افراد تصور می‌کنند که مثلاً هوای بارانی و یا آلودگی هوا ممکن است باعث استرس عاطفی و پایین آمدن سطح خلق‌وخو و افسردگی شود، ولی مطالعه نشان داد که این عوامل و همچنین دمای هوا ارتباطی با بروز افسردگی ندارند. بر عکس، تابش آفتاب—یعنی مدت زمانی که فرد در معرض آفتاب قرار می‌گیرد—رابطه معنی‌داری با سطح خلق‌وخو و عدم بروز افسردگی داشت. بنابراین، مهم‌ترین عامل مدت زمان بین طلوع و غروب آفتاب بود.

بر این اساس، این مطالعه نشان می‌دهد که ماه‌های زمستان یکی از زمان‌های پرکار برای درمانگران روانی است. از آنجا که در این فصل ساعات تابش آفتاب کمتر است، لذا افراد بیشتر در معرض خطر دیسترس عاطفی قرار دارند. در هر مورد لازم است که اقدامات پیشگیرانه‌ی مناسب در این زمینه اتخاذ شود.

این مطالعه با عنوان «آفتاب بر شانه‌های من: آب‌وهوا، آلودگی، و دیسترس عاطفی» در مجله‌ی اختلالات خلقی (Journal of Affective Disorders) منتشر شد. مؤلفان این مقاله روان‌شناسانی بودند که به داده‌های سلامت عاطفی مشتریان در این منطقه دسترسی داشتند. آنها برای این مطالعه از داده‌های آب‌وهوا و داده‌های بالینی استفاده کردند و با ترکیب آنها مطالعه‌ی مذکور را انجام دادند.

این مطالعه عوامل آب‌وهوایی مختلفی مانند سرما، بارش باران، تابش آفتاب، سرعت باد، دما، و امثال آنها را مورد بررسی قرار داد. این مطالعه بر روی جمعیت عمومی انجام نشده است، بلکه بر روی یک گروه بالینی صورت گرفته است. در این مطالعه، از یک معیار پیامد درمان بهداشت روانی برای بررسی جنبه‌های مختلف دیسترس روانی استفاده شده است و صرفاً به پیامدهایی مانند تلاش برای خودکشی و یا دفترچه‌های آنلاین اکتفا نشده است.