انسانها از نظر ژنوم تا حد زیادی با بقیهی حیوانات، حتی حیواناتی مانند مگس و کرم، شباهت دارند. ازاینرو، میتوان با بررسیهای ژنتیکی، دلیل بعضی از تفاوتها را در بین انسانها و حیوانات دریافت.
یکی از ویژگیهای جالب فیلها آن است که با وجود عمر طولانی و جثهی بسیار بزرگی که دارند، خیلی کمتر دچار سرطان میشوند.
پژوهشگران ژنتیک سعی کردند بفهمند که چه عامل ژنتیکی باعث این تفاوت بین فیلها و انسانها شده است.
نتیجهای که به دست آوردند، این است که فیلها ژنهای ویژهای دارند که موجب ترمیم DNAی آسیب دیده میشود. بهعنوان مثال، فیلها دارای بیست نسخه از ژنی به نام p53 هستند که قابلیت زیادی در زمینهی ترمیم DNAی آسیب دیده دارد، درحالیکه آدمها فقط یک نسخه از این ژن را دارا هستند.
این تحقیقات میتواند نکات زیادی را دربارهی چگونگی پیدایش سرطان و راههای جلوگیری از آن برای ما روشن کند.
به نظر میرسد که فیلها عناصر اضافی در سیستم ژنتیکی خود دارند. محققان سلولهای فیلها را در آزمایشگاه مورد آزمایش قرار دادند و مشاهده کردند که سلولهای ایمنی فیلها به سرعت آسیبهای DNA را ترمیم میکنند. این سازوکار نقش مهمی در پیشگیری از بروز سرطان دارد.
