ညေနအလုပ္ကအျပန္အိမ္ကုိေရာက္တာနဲ႔ အေမနဲ႔ဇနီးသည္ေျပာေနတဲ႔စကားေတြကုိၾကားေနရတယ္။
-သမီးရယ္ အေမေရာဂါနဲ႔ ဒီးဟင္းေတြနဲ႔ စားလုိ႔မွမရတာတျခားဟင္းမရွိေတာ့ဘူးလား။
-ဒီမွာ ေတာ္သားရတဲ႔လစာနဲ႔ ဒီဟင္းနဲ႔ပဲစားရတာကံေကာင္းတယ္မွတ္။ မိန္းမျဖစ္သူရဲ႕စကားကုိၾကားလုိက္ရတဲ႔ကြ်န္ေတာ္ ေဒါသေတြျဖစ္မိတယ္။ျပီးေတာ့မိန္းမျဖစ္သူကုိေျပာလုိက္တယ္။
-မင္းကလဲကြာ အေမမွာဒီဟင္းေတြနဲ႔မတည့္ပါဘူး မစားနဲ႔လုိ႔ေဒါက္တာကမွာထားတယ္ေလ ဒီေလာက္ေတာ့မင္းနားလည္ရမွာေပါ့။
-ဒီေလာက္စားခ်င္ေနရင္ ရွင့္အေမကုိရွင္ကုိယ္တုိင္ခ်က္ေကြ်းလုိက္။ မိန္းမျဖစ္သူကမေက်မနပ္နဲ႔အခန္းထဲဝင္ျပီးတံခါးကုိေဆာင့္ပိတ္လိုက္တယ္။ကြ်န္ေတာ္အေမဘက္ကုိလွည့္ျပီးအေမကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့အေမရဲ႕မ်က္ဝန္းအိမ္မွာမ်က္ရည္စေတြတြဲခုိေနတာေတြ႔လုိက္ရတယ္။
-အေမ မငုိပါနဲ႔ေနာ္ အေမဒီးဟင္းေတြလဲမစားနဲ႔ အေမတြက္ သားေခါက္ဆြဲတစ္ပဲြလုပ္ေပးမယ္ေနာ္။
-မလုပ္ပါနဲ႔သားရယ္ အေမစားနုိင္ပါတယ္ သားလဲအလုပ္ကျပန္လာတာပင္ပန္းေနမွာေပါ့ နားလုိက္ေတာ့ေနာ္။
-ရပါတယ္ ေမေမရယ္ သားမပင္ပန္းပါဘူး ေမေမကုိအခုေခါက္ဆြဲတစ္ပြဲျပင္ေပးမယ္ေနာ္ ျပီးရင္သားေျပာစရာရွိတယ္ေမေမ သားေခါက္ဆြဲျပင္လုိက္မယ္ေနာ္။
-ေနပါအုံးသားရယ္ ေျပာစရာရွိတာအရင္ေျပာပါ။
-ဒီလုိပါ အိမ္မွာေနရတာကလဲအေမမွာအဆင္မေျပဘူးေလ ျပီးေတာ့သားမိန္းမကလဲအေမကုိဆုိအျမဲတမ္း အျပစ္ေျပာေနတာ အေမလဲစိတ္ဆင္းရဲရတယ္ဒီေတာ့အေမအဆင္ေျပေအာင္သားစီစဥ္ထားတယ္။
-မေျပာပါနဲ႔ေတာ့သားရယ္။အေမ့မွာေျပာရင္းမ်က္ရည္ေတြက်လာခဲ႔တယ္ငုိေနတဲ႔ၾကားကေန မပီသတဲ႔စကားေလးေတြနဲ႔ အေမဆက္ေျပာတယ္။
-သားေျပာမွာကုိအေမသိပါတယ္ သားေမေမကုိဘုိးဘြားရိပ္သာမွာထားခ်င္တာမလား ေမေမသေဘာေပါက္ပါတယ္ ဒါေပမဲ႔သားးးးးရယ္
အေမ့သားေလးကုိအေမ့ကအခုခ်ိန္ထိမ်က္စိေအာက္ကအေပ်ာက္ခံခဲ႔တာမဟုတ္ဘူးအေမ႔မွာ မ်က္စိေတြမျမင္နုိင္ရင္ေတာင္မွအေမသားေလးရဲ႕အသံေလးကုိေတာ့ၾကားခ်င္မိတာေပါ့ ဒါေပမဲ႔သားအဆင္ေျပမယ္ဆုိေတာ့လဲသားထားတဲ႔ေနရာေလးမွာအေမသြားေနရမွာေပါ့ သားရယ္။
ေမေမရဲ႕စကားသံေတြကုိနားေထာင္ရင္း ကြ်န္ေတာ္မ်က္ရည္က်ခဲ႔မိတယ္။
အစကေတာ႕ ေမေမ႕ကို ဘိုးဘြားရိပ္သာပို႕ဖို႕ေပမယ္႕ က်ြန္ေတာ္မပုိ႕ျဖစ္ေတာ႕ပါဘူး။
ေနာက္လည္းဘယ္ေတာ႕မွပို႕မွာမဟုတ္ေတာ႕ပါဘူး။
မိဘဆုိတာက သားသမီးဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားခါးလဲလွေအာင္ ဝမ္းလဲဝေအာင္
လုပ္ေကြ်းနုိင္ခဲ႔တယ္။
သားသမီးေတြအမ်ားႀကီးရွိေပမဲ႔ မိဘနွစ္ပါးကုိၾက ခါးမလွခ်င္ေနပါေစဝမ္းဝေအာင္ေတာ့လုပ္ေကြ်းနုိင္ျကပါေစ။ ။
