Cynk - a to dlatego, że jest metalem mniej szlachetnym od żelaza i stoi przed nim w szeregu napięciowym. Tworzy ze stalowym prętem ogniwo i jako anoda to on będzie przede wszystkim ulegać niszczeniu, chroniąc w ten sposób rurociąg. Taka ochrona elektrochemiczna jest rozpowszechniona gdzie urządzenia lub środki transportu stykają się z wilgotnym, agresywnym otoczeniem. Obrazowo nazywa się taki cynkowy lub magnezowy pręt bądź blachę w języku niemieckim: Opferanode, czyli "anodą przeznaczoną na ofiarę" (das Opfer - ofiara).
Szereg napięciowy inaczej szereg elektrochemiczny (największą aktywność) mają metale alkaliczne. Metale szlachetne (mało aktywne) mają najwyższe wartości potencjału normalnego.
Woda pochodząca z topniejącego śniegu jest zbliżona do wody destylowanej czyli takiej o bardzo niewielkim przewodnictwie elektrycznym. Jeśli rozpuści się w niej sól, którą niestety posypuje się jeszcze dość często ulice, powstaje elektrolit - w omawianym przykładzie jest to roztwór wodny jonów soli, mogący dobrze przewodzić prąd. Na powierzchni metalowych przedmiotów np. części samochodów w zetknięciu z takim elektrolitem tworzą się mikroogniwa. Powierzchnia metalu ulega zniszczeniu, nie jest bowiem jednorodna a obecność różnych domieszek i zanieczyszczeń może przyśpieszać rozkład.
W podwyższonej temperaturze reakcje chemiczne przebiegają szybciej, toteż stal walcowana na gorąco utlenia się. Pogarsza to jej właściwości chociażby w porównaniu ze stalą walcowaną na zimno (dużo bardziej energiochłonny proces). Z tym niekorzystnym przejawem korozji chemicznej walczy się np. walcując stal w atmosferze gazu obojętnego - azotu.
Składnikiem tym jest woda. Rozpuszczone w niej kwasy, zasady i sole są czynnikami powodującymi korozję elektrochemiczną.
Oba sposoby pokrywania chronią powierzchnię blachy stalowej, oddzielając ją od wpływu środowiska. O ile jednak farba lub lakier chronią tylko mechanicznie (jeśli powierzchnia blachy nie została dobrze oczyszczona korozja może postępować nadal pod warstwą ochronną) o tyle pokrycie cynkiem jest całkiem pewnym zabezpieczeniem. Jeśli więc korozja zaatakuje tak pokrytą blachę, ofiarą padnie cynkowe pokrycie a nie przedmiot stalowy czy żeliwny.
Ostrza, które łatwo ulegają korozji, zrobiono ze zwyczajnej stali, tzw. stali węglowej, zawierającej 0,35- 1,3% węgla. Do produkcji noży nie ulegających korozji stosuje się stale nierdzewne, o mniejszej zawartości węgla (0,15- 0,35%), lecz o dużej zawartości chromu. Stali chromowanej, mimo wysokiej ceny, powinno się używać do konstrukcji mostów. Można dzięki temu uniknąć kosztowej i pracochłonnej konserwacji, którą trzeba powtarzać co kilka lat.
źródła/ Sources:
Rys. 1/1.1 by:Jacek Halicki; by: Hervé Cozanet;
Rys. 2/2.1 by:Michael Pereckasby:Laitr Keiows ;
Rys. 3 by:Weld House LLCby: Jatinsanghvi;
Rys. 5 by:Hi-Res Images of Chemical Elements
Rys. 6 by: Jackie; by: LadyDragonflyCC - >;<
Zaczerpnięte z: 500 zagadek chemicznych Marta Jurowska- Wernerowa; wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 1983
