สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ Steemit, Busy ทั้งไทยและลาวที่รัก
ช่วงที่ผ่านมา...งานไม่ยุ่งมากนัก จากที่ปกติแล้วชีวิตต้องทำงานประจำ เลิกงานกลับบ้านก็ทำงานฟรีแลนซ์เขียนบทอย่างที่เพื่อนๆ ทราบกันดี จึงไม่ค่อยมีเวลาว่างมาโพสต์บ่อยนัก แต่ด้วยความตื่นเต้นกับ Thai Minnow Maker Project ก็คิดว่าอยากลองเพราะการตัดต่อวิดีโอเป็นสิ่งที่ไม่เคยทำเองมาก่อน ทั้งๆที่อยู่ในแวดวงโฆษณา ได้เห็นและคลุกคลีกับสิ่งนี้มาตลอดชีวิต
หน้าที่ปกติของ Creative หรือนักสร้างสรรค์งานที่ทำอยู่ ก็คือทำงานการคิดชิ้นงานโฆษณาออกมาตั้งแต่ขั้นตอนไอเดีย ไปจนถึงการทำงานร่วมกับผู้กำกับในการถ่ายทำภาพยนตร์โฆษณานั้นๆ หลังจากนั้นก็จะทำงานร่วมกับคนตัดต่อ และคนทำโพสต์ ที่มีหน้าที่คอยแก้ไขสีสันของภาพรวมถึงการรีทัชหน้านางแบบทั้งหมดนี้หากต้องการคุณภาพที่ดีเยี่ยมและฝีมือคนทำระดับแนวหน้า ราคาห้องโพสต์ที่จะมีค่าเช่าอยู่ที่วันละหลายหมื่น หากมีเอ็ฟเฟ็กต์พิเศษใดๆ ก็จะต้องทำในขั้นตอนนี้ หลังจากนั้นก็ต้องไปทำงานร่วมกับซาวน์เอ็นจิเนียร์ที่สตูดิโอเสียงเพื่อนำภาพยนตร์โฆษณาที่เสร็จสมบูรณ์ไปลงเสียงเป็นขั้นตอนสุดท้าย พอดีมีรูปห้องอัดเสียงอยู่เลยเอามาให้ชมกันค่ะ
ที่ร่ายยาวมาทั้งหมดนี้เพื่อที่จะบอกว่าเห็นสิ่งนี้มาตลอด แต่ไม่เคยลงมือทำเองเลยสักอย่างเดียว เพราะหน้าที่ของเราคือการควบคุมให้ทุกอย่างเป็นไปตามสตอรี่บอร์ด ที่เราให้เสนอลูกค้าไป หน้าตาของสตอรี่บอร์ดที่เคยทำ พอดีสินค้าตัวนี้เลิกผลิตแล้วเลยนำมาแชร์ให้เพื่อนๆ ดูกันได้
ดังนั้นเมื่อต้องมาเริ่มต้นเรียนรู้การตัดต่อ และทำเองจึงทำให้รู้สึกว่าคนตัดต่อคงเกลียดเราเหมือนกันนะ ที่ผ่านมาเราจะคอยบอกเค้าว่าขอตัดฉากนั้นออก เพิ่มฉากนี้ เปลี่ยนฉากนั้น ย้ายฉากโน้น ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ขนาดตัดงานของตัวเองที่มีฟุตเทจสั้นๆ ยังงง แล้วงานจริงๆ นั้นฟุตเทจมีจำนวนมากกว่าที่เราตัดกันเล่นๆ มากค่ะ
และกว่าที่ตัวเองจะได้วิดีโอออกมาก็ใช้เวลาศึกษาค่อนข้างมากเพราะอยากศึกษาเป็นความรู้ติดตัวเองไปด้วยค่ะ พอทำวิดีโอได้หนึ่งเรื่อง ก็เริ่มคิดการณ์ขั้นต่อไปว่า...อยากได้ไมค์โครโฟนติดเสื้อสักตัว หรือไม่ก็ไมค์ไวร์เลสสักตัว ก็นั่งดูรีวิวหมดไปตลอดช่วงเย็น ตัดสินใจได้แล้วว่าจะซื้อตัวไหน
แต่พอหยิบกล้องมาดู....โอ้ว....ไม่นะ!!!! กล้องฉันไม่มีช่องเสียบไมค์ ตึ่งโป๊ะมากค่ะ....อยากยืนไว้อาลัยให้ตัวเองสักแป๊บนึงเลยทีเดียว ตอนซื้อกล้องก็ไม่ได้คิดว่าจะทำอะไรจริงจัง จึงซื้อแค่กล้องมิเรอร์เรส ไม่ซื้อ DSLR เพราะต้องการน้ำหนักเบา ไม่อยากแบกอะไรหนักๆ แต่มาตอนนี้รู้สึกเสียใจเล็กน้อย
ขณะที่คิดอยู่นั้นเองก็ตัดสินใจคีย์ชื่อรุ่นกล้องของตัวเองเข้าไป และพบว่ามีคนมารีวิวเอาไว้ว่ามีไมค์โครโฟนบลูทูธ ที่เอาไว้ใช้กับกล้องค่ายนี้เท่านั้น แหมฟังแล้วดีใจขึ้นมาทันที เห็นเค้ารีวิวเอาตัวรับหรือตัวส่งสัญญาณเสียบกับหัวกล้องด้านบน ก็เลยรีบเอากล้องตัวเองมาดู....
ตึ่งโป๊ะอีกแล้วค่ะ หัวกล้องด้านบนมีแฟลชตัวน้อยๆ อยู่ซึ่งไม่แน่ใจว่าอุปกรณ์นี้จะเสียบได้หรือไม่ เอาเป็นว่าคงต้องไปสอบถามที่ร้านดูให้แน่ใจอีกทีค่ะ อาจจะได้ซื้อแต่ถ้าไม่ได้ซื้อก็ไม่เป็นไรค่ะ
พอทำใจได้แล้วก็เลยมานั่งเขียนโพสต์และนึกถึงว่าถ้าไม่มีบรรดารีวิว และติวตอเรียลทั้งหลาย เมื่อก่อนเราใช้ชีวิตกันอย่างไรนะ จะเรียนรู้อะไรก็ต้องจากผู้รู้จริงๆ หรือจากหนังสือ หรือหนังสือพิมพ์เท่านั้น ถ้าหาผู้รู้ในเรื่องนั้นๆ ไม่ได้ก็ไม่ต้องรู้กัน หรือไม่ก็ต้องเสียเวลาไปค้นหาเอาจากห้องสมุด
การที่เราสามารถมีความรู้โดยไม่ต้องออกนอกบ้านเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมาก... ต้องขอบคุณนวัตกรรมของโลกปัจจุบันนี้แต่บรรดารีวิวทั้งหลายก็มีทั้งรีวิวที่ดีและรีวิวที่ถูกจ้างให้รีวิว อย่างที่เราเห็นเป็นข่าวครึกโครมเรื่องอาหารเสริมลดความอ้วน หรืออาหารเสริมที่ทำให้ผิวขาว
พวกเราก็คงต้องเลือกพิจารณากันเองตามความเหมาะสมค่ะ วันนี้พวกเราทุกคนเป็นทั้งผู้เสพย์สื่อ และมีสื่อส่วนตัวอยู่ในมือ เพราะฉะนั้นก็อยากให้พวกเราคิด เขียน ผลิต แต่สิ่งที่ดีมีคุณภาพออกมาเท่าที่ความสามารถของเราจะทำได้นะคะ ใครจ้างให้รีวิวอะไรที่ไม่ผ่านอย.ก็อย่าไปรับล่ะ :)
ราตรีสวัสดิ์ค่ะทุกท่าน
C
