အဲဒီေတာ့ အေမကိုခ်စ္တာေပါ့…
( အေဖဆူတဲ့ေဒါသသံဟာ ငါ့သားေလးတစ္ေန႔ရင့္က်က္ဖို႔ပါ )
အဲဒီေတာ့ အေဖ့စရုိက္ကႀကမ္းတယ္ေပါ့…
( အေဖရုိက္တဲ႔လက္ဖဝါးေတြမွာ နာက်င္ေစမႈေတြမပါဘူး)
(ေမတၱာေတြ ဂရုဏာေတြပါသား႐ယ္)
အေဖမေပးနိုင္တဲ႔ ေႏြးေထြးမႈ
အေဖမေပးနိုင္တဲ႔ ျဖည့္ဆည္းမႈေတြ
အေမ ေပးတယ္ေလ။
(အဲဒီမွာတင္ အေဖ့ေမတၱာကရႈံးေနပါျပီ)
(ျပဳံးေနတဲ႔သားမ်က္ႏွာကို အေဖတဝႀကီးခိုိးႀကည့္ဖူး
တယ္)
(ဒါကို သားေလးမသိလိုက္ဘူး)
သားစီးေနတဲ႔ ကား ဆိုင္ကယ္
သားဝတ္ေနတဲ႔ အဝတ္အထည္
သားေရးေနတဲ႔ ေဘာပင္ထဲက မွင္ရည္ေတြဟာ
အေဖ့ေခြ်းစက္ေတြဆိုတာ သားျမင္တတဲ႔တစ္ေန႔
တကယ္လို႔မ်ား သားရဲ႕ေရွ႕မွာအေဖမရွိေတာ့ရင္ေတာင္…
( ခြင့္လႊတ္ပါ အေဖ လို႔မေတာင္းပန္နဲ႕ငါ့သား )
( အေဖဆိုတဲ႔နာမည္ရခဲ႔တဲ႔ေန႔ကေန ဒီေန႔ထိခြင့္လႊတ္ျပီးသား )
( အဲဒါ အေဖတိုင္းရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားပဲ )
( သားမျမင္ခဲ႔တဲ႔ အေဖ့ေမတၱာတရားေပါ့ )
ကဗ်ာမက် ကာရံမလွေပမယ့္ အေဖ့ေမတၱာဘြဲ႔ေလးရင္ထဲကသီကုံးဖြဲ႕ျခင္းပါ
