Urlop się skończył, pora wrócić do naszych sesji. Co prawda w tym czasie także graliśmy (choć z mniejszą intensywnością), a zgromadzony zapas sesji pozwalał na bieżącą publikacje kontynuacji, to ciężko

Każdy kto kiedykolwiek prowadził grę fabularną przez dłuższy czas, spotkał się z problemem dołączania do gry kolejnych postaci i późniejszego wyrównania jej mocy z siłą pozostałych bohaterów. Zwykle chodzi

Dostałem burę za brak kolejnych tekstów, więc już spieszę, aby to nadrobić. Tym razem będzie o naszym wirtualnym stole, czyli serwisie roll20. A dokładniej o wirtualnych kostkach. Decydując się na grę

Przyznam się Wam do tego, że nie jestem zadowolony z bohaterów niezależnych, których wprowadzam do gry. Nie chodzi o postacie, czy ich tło fabularne, ale o sposób ich odgrywania. Nie jestem aktorem, na

Podczas wielu lat grania w gry fabularne z moją starą ekipą z rodzinnego miasta, wyrobiliśmy sobie pewien specyficzny język komunikacji. Nie mam tu na myśli idiolektu, a przynajmniej nie wyłącznie. Jako

Dziś będzie trochę inaczej, bo na bogato. Bogactwo to będzie wynikało z faktu, że oprócz standardowego filmu z kolejnej sesji, umieszczę jeszcze jeden film. Tak się bowiem złożyło, że zostałem ostatnio

Kiedy bohaterowie uratują już świat, kiedy przyjdą do karczmy napić się zimnego (wyjątkowo nieochrzczonego) piwa, kiedy nie mają już zupełnie nic do zrobienia – pojawia się nuda. Znacie to uczucie, gdy

Przez kilka tygodni myliśmy przerwę, spowodowaną przerwami świątecznymi, majówką i pracami nad stroną internetową Kryształów Czasu, ale już wróciłem i pora przejść do analizy kolejnych przygód dzielnych

Sprawę uśmiercania bohaterów graczy już poruszałem, ale zapowiadałem także, że do tematu jeszcze wrócimy. Poprzednio poszło łagodnie, bo chodziło o postać porzuconą, czyli tak naprawdę bohatera niezależnego,

Od zawsze lubiłem zagadki. Jest coś pociągającego w tajemnicy, którą trzeba wymóżdżyć, na którą rozwiązanie znajduje się zaprzęgając do pracy szare komórki. Podobnie zawsze lubiłem szyfry i kody, które

Mistrzowie Gry często mają tę brzydką cechę (którą pielęgnuje także samo prowadzenie erpegów), że wierzą w swoją nieomylność i sądzą, że wiedzą wszystko. Szczególnie jednak nie dają sobie nic powiedzieć

Kwestia zabijania i niezabijania graczy na sesjach RPG to temat na dłuższą debatę i jeszcze przyjdzie mi o tym pisać (w kontekście kolejnych sesji być może nawet kilka razy). Dziś jednak zaczniemy łagodnie

Kiedy zacząłem publikować filmy z naszych sesji, odezwało się do mnie kilka osób. Część z nich oczywiście chciała dołączyć do gry, a część wyrażała swoją opinię. W tej drugie grupie znamienita większość

Pewnego dnia, po przeprowadzce do innego miasta, stanąłem przed problemem braku drużyny. Już zresztą o tym pisałem w jednej z poprzednich notek. Kiedy jednak udało mi się skrzyknąć ekipę, stanęliśmy przed

Kiedy zaczynałem zabawę z erpegami jako Mistrz Gry, często brakowało mi pomysłów na scenariusze. Wówczas Internet nie był taki rozległy, moja znajomość angielskiego opierała się na graniu w gry po angielsku,

Ostatnio podczas streamu jeden z widzów zapytał mnie o konieczność stosowania konkretnej mechaniki do konkretnego systemu. To dość ciekawe zagadnienie, ale mam wrażenie, że nie wszyscy postrzegają to w

Od ponad 20 lat interesuję się, gram i prowadzę gry fabularne. Wszystko zaczęło się w szkole średniej, gdzie jeden z kolegów zaprosił mnie na sesję swojej grupy, a potem poszło już z górki. Po prawdzie

Na fali popularności gier fabularnych, na forach, grupach, czy serwisach skupiających społeczności, coraz częściej pojawiają się pytania jaki system RPG będzie dobrym wyborem na początek. I zwykle padają

Ostatnio pisałem o renesansie erpegów, ale musieliście mi uwierzyć na słowo. Dzisiaj postaram się nieco to rozwinąć i przy okazji wskazać kilka ciekawych tytułów, które ukażą się w tym roku w naszym kraju.

Kiedyś z borgiem (obecnie łatwiej kojarzyć go z Retrogralni) napisaliśmy artykuł o tym, jak to gry planszowe zabijają erpegi. Był to tekst nieco konfrontacyjny, bo ogólnie jego tytuł mógłby brzmieć na