Kościół ewangelicki zum Kripplein Christi - u Żłóbka Chrystusowego ufundowała księżna Eleonore Charlotte. Znajdował się pośrodku wytyczonego z polecenia księżnej nowego placu, który wówczas nazywano nowym rynkiem lub rynkiem górnym. Pełnił on funkcję kościoła parafialnego oraz ucieczkowego dla ewangelików z innych księstw, w których rzymskokatolicki władca nie zezwolił na utworzenie parafii. Była to świątynia w stylu barokowym.
Kościół miał konstrukcję drewnianą, jedynie dolne partie wieży były murowane. Wybudowano go w latach 1688-1690.
Charkterystyczną bryłę na planie krzyża uwiecznił również Wernher w swoim dziele Topographia silesiae.
We wnętrzu kościół posiadał dwie kondygnacje empor. W 1697 roku na wieży zawieszono dwa dzwony, które również ufundowane były przez ksieżnę Eleonore Charlotte Württemberg-Mömpelgard.
Drewniany kościół spłonął w wielkim pożarze miasta w 1873 roku. W tym czasie w sąsiedztwie stał już murowany neogorycki kościół katolicki Wniebowstąpienia Pańskiego, który nie ucierpiał w pożarze.
Szybko podjęto decyzję o odbudowie. W tym samym miejscu w zaledwie trzy lata od pożaru stał już nowy ceglany kościół projektu Karla Johanna Bogislawa Lüdecke.
Od roku 1945 jest to świątynia katolicka Najświętszej Marii Panny Wspomożenia Wiernych, a plac nosi nazwę placu Piastów.
DŚ
Pierwotnie opublikowano na Lectorium. Blog na Hive napędzany przez dBlog.
