တည္ျမဲျခင္းမတည္ျမဲျခင္းကုိေတြးၾကည့္မိတိုင္းသံေဝဂရမိတယ္.....
လူေတြဟာဘဝရထားႀကီးကိုစီးရင္းကိုယ့္ေဘးနားမွာလာထိုင္တဲ့သူတစ္ေယာက္ကိုကိုယ္နဲ႔ခရီးအဆံုးထိသူလုိက္မွာဘဲလို႔ထင္ခဲ့ဘူးတယ္.....
အနီးဆံုးလူလို႔သတ္မွတ္ထားတဲ့သူကအေဝးႀကီးေျပးသြားတတ္သလို အေဝးႀကီးကလူကလည္းကိုယ့္ဆီေျပးလာတတ္တယ္....
သစၥာေဖာက္တယ္ဆိုတာကိုယ္ယံုၾကည္ရသူေတြဘဲလုပ္သြားတဲ့အလုပ္တစ္ခုပါ.....
သူ႔ကိုယံုၾကည္လို႔ရင္ဖြင့္လိုက္တာဟာသူကိုယ့္ကိုအခ်ိန္မေရြးထိုးသတ္ဖို႔ဓားတစ္ေခ်ာင္းထည့္ေပးလိုက္သလိုပါဘဲ.....
တကယ္ေတာ့လူတစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္ဒဏ္ရာဟာ မင္းမၾကံဳဘူးေသးတဲ.အမာရြတ္တစ္ခုပါဘဲ.....
သစၥာေဖာက္သြားတဲ့အမ်ိုုးသားေဟာင္းကိုေက်းဇူးတင္တယ္....
သူေၾကာင့္ဘယ္အရာမွကိုယ့္အနားမွာအျမဲမ႐ွိႏိုင္ဘူးဆိုတာသိလာတယ္.....
ေနာက္ေက်ာကေနဓားနဲ႔ထိုးသြားတဲ့သူငယ္ခ်င္းကိုေက်းဇူးတင္တယ္....
သူေၾကာင့္ကိုယ္ခံစားခ်က္ေတြကိုတိတ္တိတ္ေလးဘဲ ေျဖ႐ွင္းတတ္လာတယ္......
တကယ္ေတာ့သူတစ္ပါးကကိုယ့္ကိုနားလည္ေပးႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားဖို႔ထက္ ကိုယ့္ကိုယ့္ကိုယ္ဘဲနားလည္ေနလိုက္ေတာ့တယ္.....
ဘယ္အရာကမွကိုယ့္ဘဝရဲ.မူပိုင္မဟုတ္သလို
ဘယ္သူကမွလည္းကိုယ့္ကိုမပိုင္ဘူးေလ......
SMT 52
@bokaung