Blank stares. / Boş bakışlar. (Eng-Tr)

For @mariannewest's Freewrite Writing Prompt Day 2025. Prompt: empty document. Sadly, I am not that fluent in English, so I first wrote it in Turkish and translated it into English.

Since I don't have an egg timer, I used the timer feature on my laptop's clock app. I'm here with my candle again. 😂 In the photo below, that candle is just one of the few objects that mentally push me to write. For your information, I will put a "!" sign where there are spelling mistakes in my native language (Turkish). If I have to cut it short, this is the situation and just below the photo is my entry to this prompt. Have a good reading.

I think there are very few things as normal as staring at an empty document. The process until"!" I write the first letter of the first word has always been difficult for me, and I can easily say that I have really forced myself not to stare at an empty document with a straight blank stare when I need to do what I need to do in this 5 minute.

If I go back to the original subject of staring; HARD. It is really a very"!" hard situation. You know what you should or should not do in your brain. It takes a lot of effort to write that first letter when you have dialogues in your mind or when you know what to write.

For this labour, some may have to make a little effort, while others may have to try really hard, but there is no less or more labour, right? Labour is labour. It cannot be compared. It cannot be measured.

And my time is up... I had more I wanted to say...

@mariannewest's Freewrite Writing Prompt Day 2025. Prompt: empty document için.

Bir yumurta sayacım olmadığı için dizüstü bilgisayarımın saat uygulamasındaki zamanlayıcı özelliğini kullandım. Mumumu kaptım ve geldim yine. 😂 Aşağıdaki fotoğrafta, beni zihinsel olarak yazmaya iten birkaç nesneden sadece biri olan bir mum var. Bilginiz olsun, ana dilimde (Türkçe) yazım hatası olan yerlere "!" işareti koyacağımdan bahsettim. Kısa kesmem gerekirse durum bu ve fotoğrafın hemen altında bu konuya dair yazdığım yazı var. İyi okumalar.

Boş bir dokümana bakakalmak kadar normal çok az şeyin olduğunu düşünüyorum aslında. İlk kelimenin ilk harfini yazana kadar ki süreç açıkçası bana hep zor gelmiştir ki bu 5 dakikalık süreç içerisinde ne yapmam gerektiğinde dümdüz boş bakışlarla boş bir dökümana bakakalmamak için kendimi gerçekten zorladığımı rahat bir şekilde söyleyebilirim.

Asıl bakakalma konusuna dönecek olursam; ZOR. Gerçekten öok zor bir durum. Beyninde ne yapman ya da yapmaman gerektiğini biliyorsundur. Aklında diyaloglar oluşmuşken ya da ne yazman gerektiğini biliyorken o ilk harfi yazabilmek büyük emek gerektiyor.

Bu emek için bazıları az çaba harcarken bazılarının ise gerçekten çok uğraşması gerekebilir ama emeğin azı çoğu olmaz değil mi? Emek emektir. Kıyaslanamaz. Karşılaştırılamaz.

Ve zamanım doldu… Daha çok söylemek istediğim vardı hâlbuki…