In geur en kleur vertellen over de streek de Languedoc en de sfeer van het land… dat lukt me nog maar voor de helft sinds ik (bijna) niks meer ruik. Dat lijkt wel tot gevolg te hebben dat ik steeds meer bewust ben van kleuren!
Van Gogh en Matisse waren in hun tijd al erg blij met het licht en de kleuren van de Méditerranée.
Zo verwoodt Vincent van Gogh het in een brief, die hij in 1888 aan zijn broer Theo schreef:
"Ik heb twee nieuwe studies, een brug en een hoofdweg. Veel motieven hier zijn –qua karakter– absoluut hetzelfde als in Holland. Het verschil zit ‘m in de kleur. Overal waar de zon staat te gloeien zie je zwavelkleur. Wat een groen en wat een blauw!"
Nou is Van Gogh nogal lyrisch aangelegd en ben ik wat rationeler: de zon schijnt hier een stuk vaker en feller, de lucht is soms kurkdroog en dat doet de kleuren zeker goed.
De kleuren van de streek zelf zijn - zeker in de winter en het vroege voorjaar - niet direct erg fel te noemen.
De grond bestaat uit beige kalkgesteente en soms rode aarde, de olijfbomen en pijnbomen zijn grijsgroen. Ook de door de mensen toegepasten kleuren zijn veelal in lichte in plaats van donkere tinten: witte auto’s, lichtblauw hekwerk, lichtgroene of lichtgrijze luiken. Terracotta dakpannen en oker gekleurde muren hebben nog de meeste kleur.
De kleuren van de huizen in de dorpen zijn over het algemeen in hele lichte tinten. Felle kleuren ontbreken vrijwel geheel - alles heeft een lichte grijzig voorkomen. In het directe zonlicht zijn de kleuren wat helderder (foto rechtsonder), maar zoals op de (ingekleurde?) "reclamefoto" linksboven wordt het nooit!
De kleur van de grond - in heel Zuid Frankrijk - is door de aanwezigheid van ijzeroxiden, veel roder dan in Nederland. Behalve op de akkers vindt je die kleur vooral terug op daken: de klassieke halfronde terracotta dakpannen worden nog heel veel gebruikt. Ze geven de karakteristieke oranjerode tint aan de daken.
Overigens zie je diezelfde kleur ook vaak binnenshuis door het gebruik van terracotta tegels. Door het gebruik van glazuur, maar meestal was, is de kleur diep roodbruin.
De grond bestaat in de Languedoc naast "aarde" voor een groot gedeelte uit steen of rots. Er zijn veel verschillende steensoorten, maar kalksteen komt het meeste voor. De stenen worden gebruikt als bouwmateriaal voor de muren van huizen: huizen "en pierre" zijn al eeuwen populair.
Daarnaast worden ze gebruikt als pigment voor verf; ook nu nog!
Het kleurenpalet van de Languedoc bestaat vooral uit lichte tinten van vergrijsde aardse pigmenten; je ziet het palet samengevat hier bovenaan de blog.
Echte felle kleuren zie je alleen terug in de natuur, in het voorjaar en de zomer. Door de sobere kleuren van de omgeving vallen de knalgele Mimosa, dieppaarse Gladiolen en blauwe Irissen juist extra op. Omdat deze kleuren niet specifiek zijn voor de Languedoc, heb ik ze ook niet opgenomen in mijn kleurenpalet van de Languedoc.
