สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

ช่วงเน้.... เบื่อแหล่ะ ดูออก วันๆ ก็เลื่อนดูแต่รูปเก่าๆ วนไป อยากไปนั่งกินอาหารที่ร้านที่เคยไป ก็ดูรูปอาหารน้ำลายหก อยากไปทะเล ก็ดูรูปทะเล แต่ ณ ปัจจุบันมันทำไม่ได้ไง ตั้งแค่มีโรคอุบัติใหม่ก็ทำให้ชีวิตของคนทั้งโลกเปลี่ยนไป และเปลี่ยนไปเยอะมากๆ ทั้งสภาพทางสังคม และสภาพเศรษฐกิจ แล้วก็ยังไม่รู้ว่าโรคไวรัสที่เรากำลังเผชิญอยู่นี้จะสิ้นสุดเมื่อไหร่ ก็ได้แต่รอคอยให้มีวัคซีนออกมาปราบเจ้าเชื้อไวรัสโดยเร็ว วันนี้หลังจากที่สอนลูกเรียนออนไลน์แล้ว ก็มานั่งดูรูปเก่าๆ อยู่หลายชั่วโมง เนื่องจากไม่รู้จะเขียนอะไรดี ดูรูปเก่าเมื่อ 5 ปี ตอนนั้นจำได้ว่าไปเที่ยวเกาะสิมิลันกับพี่สาวของคุณสามี

เออ!!.... วันเวลามันผ่านไปรวดเร็วจริงๆ เลยแฮะ ตอนเป็นเด็กเคยรู้สึกว่าเวลาเดินช้าม๊วกกกกก.... เพื่อนๆ รู้สึกเหมือนกันไหมคะ กว่าจะผ่านไปแต่ละนาที แต่ละชั่วโมง แต่ละวัน เหมือนมันนานชั่วกัปชั่วกัลป์ แต่เดี๋ยวนี้สิเวลาเหมือนติดจรวด ตื่นเช้ามาทำโน่นทำนี่ยังไม่ทันจะเสร็จเลย เอ้า!!!.... เผลอแพร๊บๆ จะเที่ยวแล้ว มื้อเช้ายังทำไม่เสร็จเลย 555 เคยถามคุณสาเมื่อนานหลายปีแล้ว ว่ารู้สึกเหมือนกันไหมว่าเวลามันเดินเร็ว คุณสาชอบเรื่องของดวงดาว จักรวาลไรงี้ นางก็บอกว่าทุกวันนี้เวลาเร็วขึ้นจริง เกิดจากอะไรนั้นนางอธิบายให้ฟังเหมือนกัน แต่ว่ามันหลายปีดักแล้ว ก็เลยจำไม่ได้ แฮร่....แฮร่

วันเน้.... จะพาเพื่อนๆ นั่งไทม์แมชชีนย้อนไปเมื่อ 5 ปีที่แล้วค่ะ เป็นครั้งแรกที่ได้ไปเที่ยวหมู่เกาะสิมิลัน ซึ่งใครๆ ก็ว่าสวย และเป็นที่นิยมของเหล่านักท่องเที่ยว ส่วนตัวบัวแล้วทะเลอันดามันไม่ว่าจะเป็นเกาะไหนๆ ก็สวยเหมือนกันหมดนั่นแหล่ะค่ะ แต่การได้นั่งเรือออกไป ไปดำน้ำตื้นดูปลา ดูเต่า ก็ได้ฟิวอีกแบบหนึงค่ะ ก่อนเกิดโควิค-19 คุณสาอยากจะเช่าเรือหางยาวไปตกปลา แต่ก็ต้องพับโครงการไว้ก่อน ก็น่าจะพับยาวเลยงานนี้ ตามบัวไปเที่ยวสิมิลันกันดีกว่าค่ะ บัวจองตั๋วจากพี่ขายทัวร์ที่รู้จัก ก็เลยได้ในราคาพิเศษ เข้าวันที่จะออกเดินทางก็ตื่นแต่เช้ามืด เตรียมสัมภาระไว้ตั้งแต่คืนก่อนออกเดินทาง ของที่เตรียมก็มีผ้าเช็ดตัว มือถือ แว่นตา ครีมกันแดด และชุดว่ายน้ำ ซึ่งทุกอย่างก็ใส่ไปพร้อมเลยค่ะ รอรถตู้มารับ ประมาณ 6 โมงเช้า หลังจากขึ้นรถตู้แล้ว ก็นั่งกันยาวๆ ข้ามสะพานสารสิน ไปยังฝั่งพังงา รถตู้ขับแบบรวดเดียวไม่แวะจอดจนถึงจุดหลายปลายทางที่บริเวณท่าเรือทับละมุ ซึ่งนักท่องเที่ยวเยอะม๊วกกกก.... หลังจากนั้นพนักงานก็ให้ลงทะเบียน และแจกสติ๊กเกอร์ติดหน้าอก เมื่อเสร็จแล้วก็ให้พวกเราไปทานอาหารเช้า เช่น ข้าวต้ม ขนมปังปิ้ง ชา กาแฟ ทานได้ไม่อั้น เมื่อทานเสร็จก็เข้าห้องน้ำห้องท่าให้เรียบร้อย สักประมาณ 9 โมง ไกด์ก็เรียกขึ้นเรือ

เรื่อที่พวกเรานั่งไปเป็นเรือ Speed boat พวกเราไปกันแบบสาว สาว สาว เมื่อจับจองที่นั่งบนเรือได้แล้วก็เซลฟี่สิคร้าาา....รอไร นักท่องเที่ยวส่วนมากเป็นชาวจีน และฝรั่งเสียเป็นส่วนมาก ส่วนคนไทยน่าจะมี 3-4 คน

นั่งเรือมาประมาณ 30 นาที ก็ถึงจุดดำน้ำจุดแรกที่เกาะ 9 (เกาะบางู) ไกด์ก็แจกหน้ากากที่ใช้ในการสน๊อกเกิ้ล น้ำทะเลบริเวณนี้เป็นสีฟ้าใส ค่อนข้างลึก บัวก็ดำผุดดำว่ายนานพอสมควรค่ะ เป็นการดำน้ำแบบสน๊อกเกิ้ล คือดำน้ำตื่น ก็เป็นปลาสวยๆ ว่ายอวดโฉมไปมา วันนั้นโชคดีเจอเต่าทะเลด้วย ส่วนปะการังนั้นส่วนมากจะเป็นปะการังที่เกิดจากการฟอกขาว แต่ถ้าไปตอนนี้ธรรมชาติคงฟื้นฟูกลับมาสวยเหมือนเดิมแล้วค่ะ เพราะไม่มีนักท่องเที่ยวไปทำลายตั้งแต่เกิดโรคโควิด

เรามีเวลาเล่นน้ำประมาณ 30 นาที หลังจากนั้นก็เดินทางไปต่อที่เกาะ 8 หรือ เกาะสิมิลัน ใช้เวลาเดินทางไม่นานค่ะ เพียงแค่ 10 นาทีเท่านั้น พวกเรารับประทานอาหารกลางวันที่เกาะนี้ หลังจากนั้นไกด์ก็ปล่อยให้ไปนักท่องเที่ยวเล่นน้ำ และเดินเที่ยว ไฮไลต์ของเกาะนี้อยู่ที่จุดชมวิวหินเรือใบ สัญลักษณ์แห่งสิมิลัน และรองเท้าบูท ซึ่งเสียดายตอนนั้นไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้เขียนบล็อก ก็เลยไม่ได้ถ่ายรูปไว้ น้ำทะเลของที่นี่สวยและใสจริงๆ ค่ะ หาดทรายก็ขาว นักท่องเที่ยวนิยมมาเที่ยวและถ่ายรูปกันเยอะมาก

จากนั้นก็ไปอีกหลายที่เลยค่ะ แต่บัวเก็บภาพแค่หาดเล็ก ซึ่งมีน้ำทะเลไส หาดทรายขาว นั่งท่องเที่ยวนิยมมาถ่ายรูปคู่กับเจ้าก้อนหินก้อนใหญ่ ดูไปดูมาก็คล้ายๆ โลมาอยู่นะ เดินเล่นที่หาดนี้ได้สักพักก็กลับค่ะ ต่อไปนี้ถ้าจะไปเที่ยวไหนต้องถ่ายรูปเยอะๆ ตั้งแต่ต้นทริปจนจบทริป เวลาเขียนบล็อกจะได้เป็นเรื่องเป็นราวหน่อย

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....