สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

มาต่อกันอีกโพสต์ซึ่งก็ยังไม่จบนาจาาาา..... ยาวไป.... ยาวไป ถ้าจบแล้วจะเขียนอะไรต่อหล่ะ ยืดได้ยืดจร้าาาาา.... แฮร่....แฮร่ เห็นใจบัวนิสนุง ไม่ค่อยได้ออกจากบ้าน เพื่อนๆ ไม่เบื่อกันโน๊ะ หลังจากเล่นสไลด์เดอร์แล้ว ก็ไปลองเล่นเครื่องเล่นต่างๆ ลูกชายคนโตก็ชวนไปเล่น Zip line โหนสลิงข้ามบลูทรี ลากูน ซึ่งบัวต้องขอตัว ไม่อยากไปหัวใจวายตายบนเชือกสลิง ลูกชายเล่าให้ฟังว่า ตอนแรกตั้งใจจะดูวิวด้านล่าง แต่ด้วยความที่ขณะโหนนั้นมันตื่นเต้น ไม่ได้มองอะไรเลย

นี่เป็นหอสำหรับโหนสลิงข้ามบลูทรี ลากูน ซึ่งสูงมากๆ นี่ถ้าบัวอายุน้อยกว่านี้สัก 20 ปี รับรองไม่พลาดแน่ 555

เมื่อใส่อุปกรณ์ป้องกันเรียบร้อยทางเจ้าหน้าที่ก็จะปล่อยตัว ให้คนสไลด์ไปกับสลิง ซึ่งอีกฝากหนึ่งก็จะมีเจ้าหน้าที่คอยแนะนำเวลาที่ใกล้จะถึง ด้วยสัญลักษ์มือ และดูแลเมื่อคนเล่นถึงจุดหมายปลายทาง

ลูกชายคนโตบัวเล่นครั้งที่สอง ตอนแรกบัวจะเก็บภาพตั้งแต่เริ่มปล่อยตัว แต่รอแล้วรอเล่า ลูกชายคนเล่นก็เลยทั้งนั่งรอ แล้วก็นอนรอ รอเกือบร่วมชั่วโมงก็ยังไม่ถึงคิวสักที บัวก็เลยถอดใจ กลัวลูกชายคนเล็กจะเบื่อ ก็เลยปล่อยลูกชายคนโตรอโหนสลิงคนเดียว บัวกับคุณสามีก็เลยพาลูกชายคนเล็กไปเล่นสวนน้ำของเด็กรอ สำหรับวันเน้.... ก็ต้องของชิ่งไปก่อน แล้วเจอกันโพสต์หน้าจร้าาาา....