สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

มาล้าววววววววววว...... มาล้าววววววววววว...... กลับมาพบกันอีกล้าววววววววววว..... วันเน้...... วันหยุด ลูกชายคนโตช่วยกวาดบ้าน ถูบ้าน หลังจากที่รับใช้เจ้านายเสร็จแล้วบัวก็เลยมีเวลาว่าง เข้าสวนจร้าาาาาา.... ย้ายต้นไม้อีกล้าววววววว..... พอเห็นเมื่อเช้าเห็นต้นประยงค์ที่บัวย้ายเป็นรอบที่ร้อยมันเหี่ยว สงสัยบริเวณที่บัวย้ายไปปลูกใหม่มันไม่ชอบ บัวก็เลยย้ายกลับที่เดิม 555 ถ้าไม่ย้ายตั้งแต่แรก ก็ไม่เหนื่อยหรอก หลังจากที่ย้ายต้นไม้เสร็จ ก็จัดการรื้อหญ้าที่ทางโครงการปลูกให้ บัวว่าจะซื้อหินแต่งสวนมาปูแทน เพราะหญ้าที่ทางโครงการปูให้มันไม่สวยถูกใจ แล้วบัวก็ขี้เกียจมานั่งตัดด้วย กะว่าสวนทั้งสองข้างอาจจะปูด้วยหินแต่งสวนทั้งหมด แต่เดี๋ยวลองแค่ฝั่งเดียวก่อน ดูว่ามันจะสวยไหม๊ แต่อีกฝั่งบัวปูทางเดินด้วยหิน กลัวว่าถ้าเอาหินมาปูแทนหญ้า มองแล้วมันจะดูกลืนๆ กันไม่สวย แต่ติดตรงที่บัวขี้เกียจตัดหญ้านี่แหล่ะ เอาไว้คิดทีหลังละกัน ทำไปทีฝั่ง

ช่วงเน้..... ไม่ค่อยได้โทรหาแม่ โทรหาน้องเลย บางทีแม่กับน้องโทรมาก็ไม่ได้รับ แถมไม่โทรกลับอีกด้วย คือช่วงเน้..... บัวเสพข่าวการเมืองเยอะไปหน่อย แล้วมันมีหลายช่องที่บัวติดตามอยู่ แล้วบางวันฟังไม่ทัน ก็เลยไม่มีเวลาคุยกับแม่กับน้อง พอเมื่อเช้าโทรไปแม่กำลังอยู่ที่วัดพร้อมน้องสาว และหลานๆ ก็เลยได้คุยนิดหน่อย หลังจากกลับจากวัด น้องสาวก็โทรมาคุย ทำให้คิดถึงบ้าน อยากกลับบ้าน อยากไปเที่ยว ก็อย่างที่รู้ๆ กันว่าช่วงนี้โควิดระบาดหนัก เขาไม่อยากให้ประชาชนเคลื่อนที่ คิดถึงก็ได้แต่โทรวิดีโอคอล หรือดูรูปเก่าๆ วนไป

บัวก็เลยนำรูปเก่าที่ถ่ายไว้เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ช่วงก่อนสงกรานต์มารำลึก 555 ก็ก่อนโรคโควิดจะมากินโลก ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ตอนนั้นน้องสาวบัวเปิดร้านขายก๋วยเตี๋ยวเรือที่แพริมแม่น้ำเมย ตอนนั้นนักท่องเที่ยวมาเที่ยวและเล่นน้ำ ทำให้ชุมชนมีรายได้ และเงินสะพัด นอกจากจะขายก๋วยเตี๋ยวเรือแล้ว พ่อแฟนของน้องสาว ก็ยังมีเรือหางยาวนำเที่ยว พานักท่องเที่ยวล่องแม่น้ำเมย บัวก็เลยได้มีโอกาสได้นั่งเรือล่องแม่นำเมยเป็นครั้งแรก

บริเวณหมู่บ้านที่น้องสาวอยู่จะมีแม่น้ำเมยไหลผ่าน และยังเป็นเส้นกั้นพรมแดนระหว่างไทยกับพม่าอีกด้วย บริเวณนี้เป็นแม่น้ำเมยสายเล็กๆ ไม่ได้ใหญ่มาก แต่ถ้าเป็นช่วงฤดูฝนน้ำก็แรง และเชี่ยวกราดเอาเรื่องเหมือนกันค่ะ

ร่องเรือไปตามลำน้ำเมย สองฝากฝั่งข้างลำน้ำก็จะมีถ้ำน้อยใหญ่อยู่เป็นระยะๆ บางจุดก็จะเป็นแอ่งน้ำลึก มีโขดหินใหญ่ คนที่ขับเรือต้องมีความชำนาญเส้นทางเป็นอย่างดี ไม่งั้นเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย

ก้อนหินใหญ่สีขาว เกิดจากการกัดเซาะของน้ำ ทำให้มีก้อนหิน เหมือนมีใครเอาก้อนหินขนาดใหญ่มาวางซ้อนกัน

วันนั้นพ่อแฟนของน้องสาวก็เตรียมแหไปหว่านหาปลาด้วย

ได้ปลามาพอสมควรค่ะ แต่เป็นปลาเล็ก ปลาใหญ่ส่วนมากจะอยู่บริเวณน้ำลึก และตามโขดหิน ถ้าจะปลาใหญ่ที่นี่ต้องดำน้ำลงไปแทงปลาตามโขดหินค่ะ เห็นภาพแล้วก็อยากจะกลับบ้าน คิดถึงแม่ คิดถึงน้อง คิดถึงหลานๆ ไม่ได้เจอหน้ากันประมาณ 2 ปี ได้แล้วมั้ง แล้วก็ยังไม่รู้ว่าอีกเมื่อไหร่จะได้เจอกัน

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....