สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

ฮัลโหลวววววว...... ฮัลโหลววววววว...... เทสสสสสส..... มาล้าวววววว...... มาล้าวววววว...... กลับมาพบกันอีกล้าววววววว.... อัพเดทหลังจากฉีดวัคซีนซิโนแวคได้ 3 วัน อาการโดยรวมปกติดีค่ะ ไม่มีไข้ ไม่ปวด ยังเดินเหินได้ปกติ เรียกได้ว่าไปฉีดวัคซีนแค่เข็มเดียว แต่ได้ภาพบรรยากาศภายในห้างเซ็นทรัลฝั่งฟลอเรสต้าบานเลย 555 จนบัวต้องเอามาแยกลงเป็นโพสต์ๆ จะมันรวมกันในโพสต์เดียว เดี๋ยวมันก็จะดูเยอะไป แบ่งดีกว่าได้เรื่องเขียนไปอีกหลายวัน 555 ยิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัว ไม่ใช่แค่ 2 ตัว

จังหวะที่บัวอยู่ในขั้นตอนการฉีดวัคซีนก็ใช้เวลาเกือบๆ 2 ชั่วโมง คุณสาก็แอบพกกล้องถ่ายรูปไปด้วย นางก็ไปถ่ายรูปรอ เรียกได้ว่าไม่ได้มาเสียเปล่า นี่เป็นภาพประตูทางเข้าด้านหน้าของห้างค่ะ บรรยากาศดูยังไงก็เงียบเหงา ถึงแม้จะมีรถวิ่งเข้าออกอยู่บ้าง

ประตูทางเข้าด้านหน้า ปกติบัวมาช้อปปิ้งที่ห้างนี้ก็ไม่เคยเข้าประตูนี้เลยสักครั้งเดียว ส่วนมากจะเข้าประตูตรงลานจอดรถมากกว่า แล้วห้างนี้ก็มีประตูทางเข้าเยอะมาก เรียกได้ว่าเข้าประทางไหนก็ได้

สินค้าเซ็นทรัลฝั่งฟลอเรสต้า เขาจะเน้นลูกค้าระดับไฮเอ็นด์ ลูกค้ากระเป๋าหนัก ฝั่งนี้ก็จะมีร้านค้าแบรนด์ดังๆ ที่ขึ้นชื่อเรื่องคุณภาพและราคา เรื่องราคานั้นต้องระดับเศรษฐี ไฮโซ ไฮซ้อ เท่านั้นถึงจะซื้อได้ ต่างก็เงียบเหงา มีแต่พนักงานงาน ที่เฝ้าร้าน คนส่วนใหญ่ไม่มีกำลังซื้อ แต่ละร้านแบรนด์ไม่ธรรมดาเลยเรื่องราคา ตอนนี้เงียบเป็นป่าช้า บางร้านที่สายป่านสั้นตอนนี้ก็ปิดเรียบร้อยโรงเรียนโควิดไปแล้ว

กระเป๋าร้านนี้สวยโน๊อะ บัวก็หยุดยืนมองอยู่นานสองนาน ใจก็อยากจะได้สักใบ คุณสาเห็นก็เลยถามว่าเอาไหม๊? จะซื้อให้สักใบ แต่บัวเห็นราคาแล้ว ถอยดีกว่า ไม่เอาดีกว่า บัวเป็นเด็กบ้านนอก เคยลำบากมาก่อน กระเป๋าราคาแพงแบบนี้คงไม่กล้าใช้ ถึงคุณสาจะซื้อให้บัวก็เสียดายเงินอะ ถ้านางรวยระดับอภิมหาเศษรฐีบัวจะไม่ปฏิเสธเลย เดินผ่านไปด้วยสายตาละห้อย

แต่ละยี่ห้อรับประกันเรื่องความแพงได้ดีเลยค่ะ ระดับเราก็คงได้แต่มองตาละห้อย มีตังค์ซื้อก็คงคิดแล้วคิดอีก คิดอีกคิดแล้ว ตอนที่คุณสาอยู่ที่ฝรั่งเศส นางก็ก็ใช้แต่ของยี่ห้อพวกนี้เป็นส่วนใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นชุดสูท เสื้อผ้า รองเท้า เพราะส่วนใหญ่แล้วแบรนด์ดังๆ มาจากประเทศฝรั่งเศส แต่ตอนนี้เวลาจะซื้อทีต้องมองราคาที่ป้ายก่อน 555

ในสภาวะสถานการณ์ที่โควิดระบาดหนักแบบนี้ ทำให้จังหวัดภูเก็ตที่เคยเฟื่องฟูเรื่องการท่องเที่ยว ตอนนี้ซบเซา ตามชายหาดเงียบเป็นป่าช้าเลยค่ะ บัวเห็นหลายๆ คนต้องขายบ้าน ขายรถ ขายทุกอย่าง และกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด บางคนโชคร้ายไม่มีบ้านให้กลับ ก็ต้องทนอยู่และพยายามหางานใหม่ทำ แต่งานใหม่ก็หายากค่ะ เพราะงานส่วนใหญ่ของที่นี่จะเป็นงานโรงแรม การเกี่ยวกับนักท่องเที่ยวประมาณ 90 เปอร์เซ็น ช่วงก่อนปิดเทอมผู้ปกครองของเพื่อนลูกชายก็ตกงาน ทำให้เครียดหนัก เงินไม่มีจ่ายค่าบ้าน ไม่มีส่งค่ารถ บัวเห็นแล้วก็สงสารเหมือนค่ะ

ถ้าสถานการณ์เรื่องโควิดยังไม่ดีขึ้น และรัฐบาลยังไม่มีปัญญาจะช่วยเหลือประชาชนได้ มีปัญญาแค่กู้ แล้วก็กู้ ต่อไปคงได้เห็นข่าวคนฆ่าตัวตายรายวัน ซึ่งที่ภูเก็ตก็มีข่าวคนฆ่าตัวตายเกือบทุกวันค่ะ เพราะตกงาน ไม่มีเงิน พูดเรื่องเศรษฐกิจ และการเมืองทีไรบัวชอบมาม่าทุกที และทางชุมชนก็ไม่อยากจะให้พูดถึงเรื่องนี้ เราก็ต้องซุกเรื่องต่างๆ ไว้ใต้พรมกันต่อไป

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....