สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

มาล้าววววววววว..... มาล้าวววววววววว.... กลับมาพบกันอีกล้าววววววววว..... วันเน้.... ส่งภาพพระอาทิตย์ตกดินที่ริมเลหาดในหาน เข้าร่วมกิจกรรมการประกวดกับทาง @thaiteam สักหน่อย ก็เป็นภาพเก่ามาเหลาใหม่อีกแล้วครับท่าน เป็นภาพที่ถ่ายไว้เมื่อช่วงต้นเดือนกุมภาพันธุ์ ซึ่งความรู้สึกของบัวเหมือนเพิ่งไปมาไม่นาน แต่มาดูวันที่ถ่าย เอ๊า!!!!..... นี่เราไปเที่ยวมา 5 เดือนแล้วหรอ เพราะครั้งล่าสุดที่บัวไปคือหาดยะนุ้ย ก็ประมาณไล่ๆ กัน ซึ่งหลังจากนั้นก็ไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนอีกเลย เพราะเริ่มเข้าสู่โหมดจำศีลอีกล้าวววววววววว.... ไม่ใช่เป็นเพราะโควิดระบาด แต่มันเป็นนิสัยของคนบ้านนี้อยู่แล้ว คือชอบอยู่ติดบ้าน วันๆ ก็อยู่หน้าจอคอมของใครของมัน การออกไปข้างนอกเหมือนมันเสียเวลา ทุกคนก็เลยไม่อยากจะกระดิกตัวไปไหน ตอนเน้..... บัวหมายมั่นปั้นมือว่ารอให้ภูเก็ตเปิดจังหวัด แล้วมีเครื่องบินจากหลายๆ ประเทศมาลงที่สนามบินภูเก็ต บัวกะจะไปถ่ายรูปชายหาดคู่กับเครื่องบิน ซึ่งบัวอยากไปม๊วกกกกก..... ตั้งแต่มาอยู่ภูเก็ตจะเกือบ 10 ปีแล้ว บัวยังไม่เคยไปเที่ยวหาดไม้ขาวเลยค่ะ สักวันต้องได้ไป ฮึ....

หาดในหานเป็นหาดที่นานๆ จะไปสักที เพราะส่วนใหญ่บัวกับคุณสาจะไปหาดป่าตอง กะตะ กะรน หรือหาดบางเทาสีมากกว่า บัวไปรอบล่าสุดโควิดระบาดรอบที่ 2 แล้วมั้ง ที่หาดในหาดคนเยอะม๊วกกกกก..... ผิดกับหาดอื่น แทบจะไม่มีนักท่องเที่ยวเลย ซึ่งทำให้หาดแต่ละหาดได้พักฟื้น น้ำทะเลก็ใส หาดทรายก็ขาว ตอนนี้ทะเลที่ภูเก็ตสวยมากๆ ค่ะ

ที่หาดในหานมีคนมาพักผ่อนเยอะ อาจเพราะระแวกนี้มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่อยู่แบบ long stay หรือมีคู่เป็นคนไทย แล้วอยู่กึ่งๆ ถาวรเยอะ พอวันหยุดช่วงบ่ายๆ ก็เลยมีคนมาเล่นน้ำ มานั่งดื่มด่ำกับธรรมชาติเยอะกว่าที่อื่น เพราะหาดอื่นนั้นจะเป็นโรงแรมเสียเป็นส่วนใหญ่ พอไม่มีนักท่องเที่ยวมาพัก ชายหาดก็พลอยร้างผู้คนไปด้วย

บัวชอบถ่ายรูปทะเลโดยเฉพาะช่วงที่ท้องฟ้าใส ไม่มีเมฆบดบัง ทำให้เห็นท้องฟ้าเป็นสีฟ้า หรือน้ำเงิน ตัดกับหาดทรายขาว ทำให้ดูมีมนต์ขลังดี และอีกช่วงคือ ช่วงพระอาทิตย์กำลังอัสดง ท้องฟ้าก็จะเริ่มเปลี่ยนสี จากสีฟ้ากลายเป็นสีทอง เหลือง ส้ม ตามลำดับ ทำให้รู้สึกว่าท้องฟ้ากลายเป็นผ้าผืนใหญ่ ที่พระอาทิตย์แต้มสีต่างๆ ลงไปบนผืนผ้าผืนใหญ่ผืนนี้

แต่เมื่อพระอาทิตย์เริ่มจะลาลับเส้นขอบฟ้า ก็ทำให้รู้สึกเหงาๆ ชอบกล ความมืดก็ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาปกคลุมทั่วบริเวณ นักท่องเที่ยวก็เริ่มทยอยกลับที่พัก เป็นเหมือนการจากลา เพื่อพบกันใหม่ในตอนเช้าที่พระอาทิตย์ขึ้นสู่ขอบฟ้า ก็เหมือนกับชีวิตคนเราที่มีขึ้นมีลงเหมือนพระอาทิตย์