สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

มาแว้วววววว..... มาแว้วววววว..... ช่วงเน้.... ก็จะขยันเป็นพิเศษเพราะสปอนเซอร์เขาใจดี กดโหวตให้รัวๆ ก็เลยทำให้มีกำลังใจในการเขียนหน่อย ถ้าสปอนเซอร์ไม่เข้า ก็คงจะหงอยเป็นหมาเหงา ไฟในการเขียนก็คงจะมอดดับ แฮร่....แฮร่ อันเน้.... ไม่ได้เห็นแก่เงินน้าาาาา.... แค่เป็นขวัญและกำลังใจในการเขียนโพสต์เท่านั้นเอ็งงงงงงง.... ก็หวังว่าเพื่อนเก่าๆ จะกลับมาเขียนกันเยอะๆ แล้วก็ต้องขออภัยเพื่อนๆ ด้วยที่คอมเม้นท์แล้วบัวไม่ได้ตอบ เพราะบางทีเขียนเสร็จแล้วก็ปัดตูดไปทำอย่างอื่น ไม่ได้มาสนใจใยดีอะไร พอนานเข้าก็ลืมตอบไปเลย แฮร่....แฮร่

วันเน้.... เอาภาพท้องฟ้าสีฟ้าที่วัดฉลองมาฝากเพื่อนๆ ค่ะ ถ่ายไว้นานม๊วกกกกก.... เมื่อก่อนไปวัดฉลองบ่อย แต่เดี๋ยวนี้เข้าวัดไม่ได้มันร้อนนนน..... อิอิ หยอกๆ..... ตอนนี้กลายเป็นคนไกลวัดไกลวาไปแล้ว นานๆ ถึงจะได้ไปทำบุญสักครั้ง ช่วงไหนขี้เกียจก็จะคิดเข้าข้างตัวเองว่า เออ!!!.... แค่ไม่ทำเลวก็พอแล้วป่ะวะ 555 แต่แม่จะคอยโทรมาถามอยู่เรื่อยว่า ไปทำบุญทำทานมั่งอะเปล่า ทำไว้มั่งเพื่อตายไปจะได้ไปสบาย บางทีก็มีความคิดย้อนแย้งว่าแล้วบุญบาปมันเป็นไงแว้.... แต่เราชาวพุทธอะนะ บางทีไม่สบายใจถึงจะเข้าวัดทำบุญ ถ้าสบายดีไม่ค่อยมีใครคิดถึงวัด วัดนี่เป็นที่พึงของคนที่มีความทุกข์จริงๆ

บัวจะเป็นคนประเภทชอบมีความคิดขัดแย้งในตนเองในบางครั้ง 555 ช่วงไหนอยากจะไปวัดก็คือไปทำบุญถวายสังฆทาน ทำแล้วสบายใจ แต่ถ้าช่วงไหนที่ขี้เกียจ หรือไม่ได้ไปทำบุญนานๆ ก็คิดเข้าข้างตัวเองว่า ทำแล้วได้บุยจริงหรอ วัดฉลองบัวเห็นคนที่เขามีความศรัทธา มากราบไหว้ขอพรกันเยอะมาก บางคนได้สมปรารถนาก็มาแก้บนด้วยการจุดประทัด ส่วนมากบัวไปก็ไปกราบไหว้เฉยๆ

วัดฉลองเป็นวัดที่นักท่องเที่ยวชาวจีนมาเที่ยวชมเยอะมาก ก่อนที่จะมีโรคระบาดไวรัสโควิด แล้ววัดฉลองก็เป็นวัดที่มีความสวยงามมากๆ บัวไปทีไรก็ต้องถ่ายรูปทุกครั้ง แล้วแต่ละครั้งก็จะถ่ายแต่มุมเดิมๆ ที่เคยถ่าย เพราะบางวันเราถ่ายออกมาดี บางวันก็ถ่ายออกมาไม่ได้เรื่อง มันอยู่ที่วันและอารมณ์ช่วงที่ถ่ายด้วย