ร่ายกายต้องการทะเล

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

ช่วงนี้หันไปทางไหนก็เจอแต่เรื่องเครียดๆ โน๊อะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการบ้านการเมือง เศรษฐกิจ โรคภัยไข้เจ็บ เห็นหลายๆ คนกำลังตกทุกข์ได้ยาก เห็นแล้วก็เศร้าค่ะ เพราะตัวเราเองก็ไม่มีกำลังที่จะช่วยใครได้ในขณะนี้ ต้องเอาตัวเองให้รอดภายใต้วิกฤตนี้ให้ได้เหมือนกัน ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่กระทบกับสายงานที่ทำ แต่ต่อไปอาจจะมีกระทบบ้างทางอ้อม เพราะบริษัทแม่อยู่ฝรั่งเศล ก็โดนเจ้าไวรัสเล่นงานอยู่ไม่ใช่น้อย กว่าเศรษฐกิจจะฟื้นตัวต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่ๆ เลยทีเดียว ช่วงสถานการณ์แบบนี้ก็ยังพอมีข่าวดีอยู่บ้าง เย้....เย้ วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 ทางหน่วยงานการปกครองจะเปิดรอยต่อแต่ละตำบล แต่ก็มีอยู่ 4-5 จุดที่ยังเปิดไม่ได้ เพราะยังมีการติดเชื้อไวรัสโควิค-19 อยู่ ทุกวันนี้ตื่นเช้าขึ้นมาต้องไถหน้าจอโทรศัพท์ ดูว่ามีผู้ติดเชื้อภายในจังหวัดกี่คน ก่อนทำอย่างอื่น ลุ้นยิ่งกว่าลุ้นหวยออกซะอีก เพราะบริเวณไหนที่มีผู้ติดเชื้อก็จะโดนบล็อก ไม่สามารถออกนอกอาณาเขตได้ แต่สิ้นเดือนนี้บัวมีธุระต้องไปทำธุรกรรมทางการเงินกับธนาคาร ถ้าโดนบล็อกละแย่เลย ก็ถือว่าตรงบริเวณที่บัวอยู่ไม่มีผู้ติดเชื้อ วันที่ 1 ก็ออกไปลั้นล้าได้ล้าวววว.... เอ้ย!!!.... ออกไปทำธุระได้

สมมุตินะสมมุติ ว่าไวรัสโควิค-19 หายไปจากโลกของเรา ผู้คนกลับมาใช้ชีวิตปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพื่อนๆ อยากทำอะไรเป็นอย่างแรกค่ะ สำหรับบัวอยากแรกเลยอยากไปกินหมูกะทะ กินแบบให้พุงแตกกันไปข้างหนึ่งเลย 555 มีความอยากระดับ 10 อยากไปทะเลไปสัมผัสความงามของท้องทะเล อยากไปสวนน้ำไปเล่นเครื่องเล่นทุกชนิด เหมือนเก็บกดโน๊อะ ดูออก 555 ตอนนี้ก็ทำได้เพียงแค่มโนค่ะ ส่วนเรื่องจริงน้านนนน.... ติดเกาะคร้าาาา.... เจอเรื่องเครียดๆ กันมาก็มาก ชีวิตไม่สิ้นก็ดิ้นกันไป วันนี้ก็เลยเอาภาพทะเลก่อนจะเกิดไวรัสมาฝากเพื่อนๆ ค่ะ เห็นแล้วก็คิดถึงทะเลจัง อยากไปสัมผัสหาดทรายขาวๆ น้ำใสๆ อยากใส่บิกินี่แล้วถ่ายรูปคู่กับเครื่องบินบริเวณชายหาดไม้ขาว 555

ภาพพระอาทิตย์ตกยามเย็นที่ชายหาดแห่งหนึ่ง ทำไมถึงบอกว่าแห่งหนึ่ง ก็จำไม่ได้อ่ะ....ว่าหาดไหน 555 และหาดแต่ละหาดถ่ายบางมุมก็จะคล้ายๆ กันไปหมด เวลาถ่ายรูปเสร็จแล้วก็เอารูปมาเซฟรวมกันไว้ในคอม เวลาผ่านไปสมองปลาทองอย่างเราจำไม่ได้จ๊ะ....

ภาพนี้ก็เช่นกันอย่าถามนะหาดไหน สมงสมองไปหมดแล้ว เป็นภาพที่ชอบมากๆ คลื่นทะเลซัดมาโดนกระจกกล้อง ได้ภาพสวยไปอีกแบบโน๊อะ ทุกวันนี้มองอะไรก็มีเป็นศิลปะไปโม้ดดดด....

สองภาพเน้.... ไม่แน่ใจว่าเป็นท่าเทียบเรืออ่าวฉลองหรือเปล่า เป็นภาพพระอาทิตย์กำลังจะตกทะเล ส่งแสงประกายสีทองเต็มท้องฟ้า และผืนน้ำ ช่วงเย็นๆ มาเดินเล่น ดูพระทิตย์ตกดินก็ได้บรรยากาศดีค่ะ หลังโควิด-19 หาย มาเที่ยวทะเลภูเก็ตกันนะคะ ยิ่งตอนนี้ไม่มีนักท่องเที่ยว น้ำทะเลใสม๊วกกกก.... ทรัพยากรต่างๆ ได้พักฟื้น ความอุดมสมบูรณ์ก็กลับมาอีกครั้ง ในทุกๆ เหตุการณ์มักมีสองด้าน เหมือนกับเหรียญที่มีสองด้านเช่นกัน เราอย่ามองแต่ด้านลบเพียงอย่างเดียว เพราะจะทำให้จิตใจเราห่อเหี่ยว หันกลับมามองด้านบวกบ้าง เพราะยังไงเราก็ยังต้องใช้ชีวิตต่อไปไม่ว่าจะเกิดวิกฤตอะไรก็ตาม สู้โว้ยยยยย....