สวัสดีคร้าาาาาาาา..... เช้าๆ เห็นอากาศดี๊....ดี แดดดี รีบทำพิธีขอฝนทันที เอาผ้าห่ม ผ้าปูที่นอน หมอน มาซัก กะว่าครึ่งวันแห้งแน่นวล.... ถ้าแดดจะแรงขนาดเน้.... หลังจากทำพิธีขอฝนเสร็จไปไม่นาน เอาผ้าห่มขึ้นราวตากผ้าปั๊บ ฝนเทจ้าาาาาาาาา...... เทแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย แล้วก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเอาซะด้วย จากฟ้าเปิดๆ แดดเปรี้ยงๆ ตอน 7 โมงเช้า ท้องฟ้าประหนึ่งโดนมนต์ดำ จู่ๆ ก็มีเมฆสีดำปกคลุมไปทั่วหลังคาบ้าน แล้วผ้าห่มพรี่...... ต้องใช้เวลากี่วันถึงจะแห้งงงงงงงง...... แง..... แง.......
ฝนก็ตกรถก็เพิ่งล้างไปเมื่อไม่กี่วัน แต่ดันมีธุระต้องออกนอกบ้าน ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ บัวไม่อยากจะไปสถานที่ปิด เพราะไม่รู้ว่าเชื้อไวรัสโควิด-19 มันล่องลอยอยู่บริเวณไหนบ้างของห้าง หรือมีใครติดเชื้อโควิดหรือเปล่า ทุกวันเน้..... เชื้อไวรัสโควิด-19 มันล้อมเกาะไว้หมดแล้ว รอแต่ว่าจะถึงคิวเราเมื่อไหร่ หรืออาจจะถึงคิวแล้ว แต่ไม่รู้ตัว ไม่แสดงอาการ ก็ใช้ชีวิตปกติกันไป
หลังจากทำธุระกรรมด้านการเสร็จแล้ว บัวก็อยากจะใช้เงินขึ้นมา อยากจะไปหาซื้อฟองน้ำสำหรับอาบน้ำให้เจ้านาย แล้วก็หาซื้อหนังสือนวนิยายสักเล่ม ทุกที่ที่ไปบรรยากาศวังเวงมาก แทบจะไม่มีลูกค้าเดินเลย ร้านอาหารส่วนใหญ่ในห้างปิดเกิน 50 เปอร์เซ็น ซึ่งช่วงนี้ของดกินข้าวนอกบ้านไปยาวๆ เลย
ไอ่ฟ้องน้ำที่อยากได้ก็ไม่มี มีแต่ตุ๊กตา บัวจำได้ว่าที่ร้านนี้เขาขายของใช้ กิ๊ฟช็อป ของกระจุ๊กกระจิ๊ก น่ารักๆ มากมาย คิดว่าน่าจะมีฟองน้ำที่บัวต้องการ แต่ปรากฎว่าไม่มี ก็เลยแลตุ๊กตาไปพลางๆ เพราะมันน่ารักดี เห็นหน้าตาแบบเน้..... อายุขนาดเน้.... แต่หัวใจยังเด็กนาจา....
บัวชอบดูของกระจุ๊กกระจิ๊ก น่ารักๆ คงเก็บกดมาตั้งแต่เด็ก ที่ไม่เคยมีตุ๊กตาเล่น มีแต่เล่นดินเล่นทรายไปตามประสา เด็กชนบท พอเข้าร้านตุ๊กตาก็จะแบบ เหมือนเด็กเห็นของเล่น บัวจะไม่ซื้อหรอกนะ แค่ชอบดูเฉยๆ
น่ารักโน๊ะ
ขอกอดถ่ายรูปแค่นั้นพอ แต่พอจะออกจากร้านคุณสาก็หยิบตัวที่บัวกอดไปจ่ายตังค์ บอกแล้วว่าไม่ได้อยากได้ ซื้อมาทำไม แต่ซื้อมาแล้วก็จะรับไว้ละกัน